سال ۱۴۰۰ در حالی به پایان رسید که ‌آلودگی هوا به یکی از مهمترین چالش‌های زندگی مردم تبدیل شده است. مازوت‌سوزی بی‌مهابا در نیروگاه‌های تولید برق ادامه دارد. سران حکومت مردم را بین تحمل خاموشی‌های مستمر و یا هوای آلوده از مازوت مخیر کرده‌اند.

آلودگی هوا در بیشتر شهرهای بزرگ کشور ادامه دارد. در سال گذشته چندین بار وضعیت اضطراری در شهرهای کشور اعلام شد. آلودگی هوا تنها به سوزاندن مازوت خلاصه نمی‌شود. پدیده ریزگردها هم در طی سال مهمان ناخوانده بیشتر شهرهای کشور بود. در روزهای پایان سال گرد و غبار در شهرهای غربی، جنوبی و مرکزی کشور باعث خسارات‌های زیادی به مردم شد.

تهران در سال گذشته تنها ۲ روز هوای پاک داشته است. در طی سال ۲۴۵ روز هوای قابل قبول و ۱۰۵ روز هوای ناسالم داشته است. هوای تهران در پاییز سراسر آلودگی بود. در ۱۹ دی‌ماه وضعیت هوای تهران با شاخص آلودگی بالای ۱۵۰ نارنجی شد.

علت اصلی آلودگی هوا تا چند سال قبل، بنزین‌های غیراستاندارد و خودروهای فرسوده بود. اما با شروع مازوت‌سوزی در نیروگاه‌های برق دو عامل قبل به فراموشی سپرده شد. در سراسر جهان، استفاده از مازوت به دلیل اثرات منفی آن بر روی هوا و سلامت انسان‌ها ممنوع اعلام شده بود. سران حکومت با به فروش نرفتن مازوت در خارج کشور آنرا در داخل کشور مصرف می‌کنند. به این صورت مردم اولین و بیشترین قربانی سودطلبی سران حکومت می‌باشند.

سوزاندن مازوت باعث آزاد شدن سولفات‌ها و نیترات‌ها در هوا می‌شود. این ذرات معلق منشاء بیماری‌های قلبی، تنفسی و آسم می‌باشد. مسئولین بارها مصرف مازوت را تکذیب کرده‌اند. اما هوای آلوده و دودهایی با غلظت بالا در اطراف نیروگاه‌ها و کارخانه‌های سیمان دلیلی بر این مدعا است.

دیکتاتوری حاکم با پایان ذخایر استراتژیکش هر روز وارد چالش جدیدی می‌شود. آلودگی بیش از حد هوای تهران و دیگر شهرهای کشور، زندگی در این شهرها را غیرقابل تحمل کرده است. سونامی سرطان و بیماری‌های تنفسی بعلت آلودگی هوا باعث مرگ مردم بخصوص بیماران و کودکان می‌شود. پایان دادن به این کابوس و رهایی از این وضعیت تنها با تغییر اساسی در ساختار حکومتی امکان‌پذیر است.