اخبار کارگری ایران

اتجمع‌ اعتراضی کارگران هفت تپه و کارگران حفاری شمال
روز سه شنبه ۱۴ آبان‌ماه ۹۸، جمعی از کارگران هفت تپه برای دومین روز متوالی در اعتراض به عدم تحقق خواسته‌های‌شان دست به تجمع زدند.
تعدادی از کارگران معترض می‌گویند که مدیران هفت تپه به دنبال تجزیه این شرکت به بخش‌های کوچک هستند و کارگران نگران از دست دادن امنیت شغلی خود می‌باشند.
به همین دلیل شاهد شروع اعتصاب کارگران هفت تپه از روز دوشنبه ۱۳ آبان‌ماه ۹۸ در اعتراض به این وضعیت بوده و آنها از رفتن به سر کار خودداری می‌کنند. آنها خواستار بازگرداندن این شرکت از بخش خصوصی به بخش دولتی می‌باشند.
تجمع اعتراضی کارگران حفاری شمال به همراه خانواده‌های‌شان
کارگران هفت تپه
بر پایه گزارش دیگر، روز سه شنبه ۱۴ آبان‌ماه ۹۸، جمعی از کارگران حفاری شمال به همراه خانواده‌های‌شان در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای عقب افتاده خود دست به تجمع زدند.
کارگران حفاری شمال می‌گویند: «بیش از دو ماه است که دستمزد آنها پرداخت نشده و همین موضوع مشکلات معیشتی زیادی برای خانواده‌های‌شان به وجود آورده است. تجمع‌کنندگان می‌گویند از این پیشتر نیز چندین بار جهت احقاق حقوق خود دست به تجمع اعتراضی زده‌اند و روابط عمومی حفاری شمال نیز وعده رسیدگی داده بود؛ اما تاکنون هیچ پاسخی دریافت نکرده‌اند.»
کارگران می‌گویند: «بیش از دو ماه است که دستمزد ما پرداخت نشده و نمی‌دانیم دست به دامان کجا شویم؛ مدتهاست که پرداخت دستمزدها نامنظم شده است و ما هر بار باید ماه‌ها در انتظار دریافت حقوق خود بمانیم.»
یکی از همسران کارگران می‌گوید: «همسرم دور از خانواده در شرایط سخت، کار حفاری انجام می‌دهد به این امید که بتواند برای خانواده‌اش یک زندگی حداقلی فراهم کند؛ اکنون دو ماه است که حقوق نگرفته؛ این شرایط برای ما در این اوضاع اقتصادی غیرقابل تحمل است.»

حادثه مرگبار با ۵ کشته و زخمی در دو کشتی صیادی در بندرعباس
طی سه روز گذشته، دو حادثه مرگبار در دو کشتی‌ صیادی بندرعباس در استان هرمزگان اتفاق افتاده است. هر دو حادثه دقیقا در فاصله نزدیک به هم در دو کشتی مجزا رخ داده است.
حوالی ساعت ۱۹ و شش دقیقه روز یکشنبه ۱۲ آبان‌ماه ۹۸ سه کارگر ۲۵ تا ۳۲ ساله به دلیل گاز گرفتگی در یک کشتی صیادی بندرعباس جان خود را از دست دادند. یک کارگر حدوداً ۳۶ ساله هم دچار مسمومیت استنشاقی شد که به بیمارستان منتقل گردید.
طبق گزارش تیم اعزامی اورژانس، این چهار کارگر در حین جوشکاری در محوطه سردخانه یک کشتی صیادی متعلق به کشور چین بودند که دچار گاز گرفتگی با گاز نامشخصی شدند.
یک روز بعد، دوشنبه ۱۳ آبان‌ماه ۹۸، یک کارگر دیگر در همان مکان حین کار در یک کشتی صیادی بندرعباس دچار برق‌گرفتگی شد و جان باخت.
معاون عملیات سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری بندرعباس در مورد جزئیات حادثه دوم گفت: «یک کارگر ۳۳ ساله حین تعمیر گاز برقی در یک کشتی صیادی دچار برق‌گرفتگی شد که بلافاصله تیم‌های امدادی به محل اعزام شدند.»
وی افزود: «این اتفاق بر اثر سهل‌انگاری رخ داده و بررسی‌های اولیه مأموران حاکی از آن بود که این کارگر هنگام کار دچار برق‌گرفتگی شده است و نیروهای امدادی آتش‌نشانان پس از رهاسازی متوفی و انتقال به بیرون از کابین، جسد او را به عوامل انتظامی تحویل دادند.»
این حادثه حوالی ساعت ۲۰:۴۶ دقیقه شب اتفاق افتاده است. از قرار معلوم این کشتی صیادی در نزدیکی کشتی حادثه دیده روز گذشته قرار داشته است.
خاطرنشان می‌شود که ایران در حوادث کار به علت فراهم نبودن الزامات ایمنی در محیط کار تاکنون با ضایعات انسانی و مالی زایدی مواجه بوده‌ است. ایران در زمینه فراهم نکردن الزامات ایمنی کار در میان کشورهای جهان از رتبه پایین ۱۰۲ برخوردار است.

امنیت شغلی کارگران تحت فشار سنگین قراردادهای موقت کار گسترش یافته در ایران
۹۵ درصد کارگران زیر فشار قراردادهای موقت کار قرار دارند. این کارگران دارای قرارداد یکساله و کمتر و حتی برخی دارای قراردادهای سفید امضا و قراردادهای شفاهی هستند. برخی نیز در معرض قراردادهای کوتاه مدت مانند ۳، ۲ و یکماه هستند.
فرامرز توفیقی رئیس کمیته دستمزد شورای عالی کار در گفتگو با خبرگزاری فارس، در مورد قرارداد‌های موقت کار گفت: «از زمانی که قانون جدید کار در سال ۱۳۶۹ تصویب شد، ماده ۷ این قانون اجرا نشده و این امر باعث ایجاد قرارداد‌های موقت کار شده است.
براساس ماده ۷ قانون کار، وزارت کار موظف است، ماهیت مشاغل را از نظر دائم و موقت بودن اعلام کند و کسانی که خواهان استخدام در مشاغل موقت یا دائم هستند، از ابتدا مشخص باشد؛ اما چون این ماده قانونی اجرا نشده، اکثر قرارداد‌های کار موقت هستند.»
به گفته توفیقی ابتدا قرارداد‌ها به صورت موقت یک و دو ساله بودند که بعداً زمان آن‌ها کاهش یافته و هم‌اکنون به قرارداد‌های شش، سه و دو ماهه و حتی قرارداد‌های سفید امضا رسیده‌اند.
در رابطه با قراردادهای سفید امضا به گفته‌ یکی از فعالان کارگری، در شرایط فعلی بازار کار، چون کارگران دست‌خالی هستند و هیچ پشتوانه‌ای ندارند، مجبورند هرچه جلویشان می‌گذارند امضا کنند. آنها مجبورند حتی چک به کارفرما بدهند. همه اینها برای این است که فقط بتوانند کار کنند.
به گفته علی خدایی نماینده کارگران در شورای عالی کار، علل گسترده شدن تسویه‌های سفید امضا، یکی فقدان امنیت شغلی است و دیگری نامتوازن بودن بازار عرضه و تقاضا که در آن، عرضه نیروی کار بیشتر از تقاضای موجود است.
ناصر چمنی نایب‌رئیس کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگران در رابطه با این آیین نامه گفت:
«به موجب ماده ۲ آئین نامه مذکور، حداکثر مدت موقت برای کارهایی که ماهیت آنها جنبه غیر مستمر دارد، سه سال پیش‌بینی شده است و انعقاد قرارداد موقت بیش از سه سال برای این قبیل کارها با هر تعداد کارگر ممنوع است.»
چمنی ادامه داد: «متأسفانه در بسیاری از استان‌ها فاقد تشکل کارگری هستیم و کارگرانی هم که درخواست می‌دهند با نامه اخراج کارفرما مواجه می‌شوند تا نتوانند مطالبات خود را پیگیری کنند.»
وی همچنین تاکید کرد: «هستند کارگرانی که با وجود ۲۰ سال سابقه کار به دلیل داشتن قرارداد کوتاه مدت شش ماهه و یک‌ساله به راحتی اخراج و پس از اتمام قرارداد کار ناچار به تسویه می‌شوند.»
او سپس با اشاره به پرداخت مقرری بیمه بیکاری، اظهار کرد: «بسیاری از کارگران از دریافت مقرری بیمه بیکاری محرومند و کارفرمایان یا بیمه کارگر را به طور کامل رد نمی‌کنند یا قبل از پایان قرارداد کارگر را اخراج می‌کنند تا نتوانند از بیمه بیکاری استفاده کنند. این مساله به ابزار دست کارفرمایان متخلف تبدیل شده که از نیروی کار سو استفاده می‌کنند.»

تجمع کارگران پالایشگاه نفت شازند و کارگران پیمانی شهرداری تهران
خبرهای دریافتی به تجمع کارگران پالایشگاه نفت شازند در صبح روز سه شنبه ۱۴ آبان‌ماه ۹۸ در اعتراض به خصوصی‌سازی این پالایشگاه، اشاره دارد.
کارگران پالایشگاه نفت شازند می‌گویند که آنها نسبت به تجربه شکست خورده خصوصی‌سازی در برخی واحدهای تولیدی اراک از جمله آذرآب و هپکو احساس نگرانی دارند.
کارگران معترض با برپایی این تجمع مقابل پالایشگاه نفت، خواستار لغو خصوصی‌سازی و تامین امنیت شغلی خود شدند. آنها می‌گویند که در صورت بی‌اعتنایی مقامات به خواسته‌های‌شان به اعتصاب و تجمع دامنه‌دار کارگران هپکو و آذرآب خواهند پیوست.
خاطر نشان می‌شود که اخیراً مهدی مقدسی نماینده مجلس از اراک نیز در واکنش به خبر سفر معاون وزیر نفت به اراک در راستای فراهم کردن زمینه خصوصی‌سازی پالایشگاه شازند در وحشت از عواقب آن و طغیان کارگران با این اقدام مخالت کرد.
او در این خصوص گفته است: « با توجه به جایگاه ویژه پالایشگاه شازند در تولید برخی از محصولات استراتژیک از جمله بنزین و سوخت هواپیما و ضرورت استفاده از ظرفیت این پالایشگاه مهم در شرایط حساس، دولتی باقیماندن آن به مصلحت بوده و بنابراین با خصوصی‌سازی آن بشدت مخالفیم.»
تـجمع اعتراضی کارگران پیمانی شهرداری تهران
همزمان در روز سه شنبه ۱۴ آبان‌ماه ۹۸، جمعی از کارگران پیمانی شهرداری تهران در اعتراض به عدم پرداخت مطالبات مزدی خود دست به تجمع زدند.
کارگران پیمانی شهرداری تهران با برپایی تـجمع مقابل ساختمان شورای شهر تهران و در دست داشتن پلاکاردهایی خواستار دریافت کلیه معوقات مزدی خود شدند.
در همین خصوص یکی از کارگران معترض می‌گوید در طول هفته‌های گذشته نیز چندین بار برای دستیابی به مطالبات مزدی خود دست به تـجمع زده بودند و مقامات شهرداری وعده داده بودند که به خواسته‌های‌شان رسیدگی کنند.
آنها می‌گویند اکنون در پی عدم تحقق وعده‌های مقامات و بی‌توجهی آنها بار دیگر دست به تـجمع زده‌اند و این بار تا رسیدن به کلیه معوقات‌شان دست از تـجمع برنخواهند داشت.

کارگران هپکو همچنان بلاتکلیف و سرگردانند
از آخرین تصمیم‌گیری‌ها در رابطه با واحدهای مشکل‌دارِ تولیدی اراک خبری در دست نیست. روز یکشنبه ۱۲ آبان‌ماه ۹۸، محمدتقی آبایی هزاوه مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان مرکزی در پاسخ به کارگران هپکو از مشخص نشدن تکلیف سهامدار هپکو خبر داد.
به گزارش ایلنا، بعد از اعتراضات گسترده کارگران هپکو در مهرماه امسال، سهامدار این مجتمع صنعتی خلع‌ید شد و سهام هپکو موقتاً در اختیار دولت قرار گرفت.
در همان زمان مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان مرکزی تاکید کرد که این سهام در اختیار سازمان خصوصی‌سازی است و مجدداً به بخش خصوصی واگذار خواهد شد. پیشاپیش روشن بود که این تصمیم‌گیری با نارضایتی کارگران هپکو موجه خواهد شد.
آبایی هزاوه، چند هفته بعد از خلع‌ید سهامدار هپکو در مورد روند تصمیم‌گیری‌ها در دولت می‌گوید: «هپکو هنوز در مرحله بررسی است و در مورد این مجتمع، هیچ چیز قطعیت پیدا نکرده است.»
وی ادامه می‌دهد: «سهام این کارخانه فعلا در اختیار سازمان خصوصی‌سازی است و آقای ابوالفضل روغنی از طرف سازمان خصوصی‌سازی به عنوان مدیرعامل هلدینگ هپکو تعیین شده است.» به گفته‌ وی، مشخص نیست چه زمانی تعیین تکلیف قطعی هپکو اراک انجام خواهد شد.
بیکاری کارگران کوره‌پزخانه‌های اصفهان
بنا به گزارش دریافتی به دلیل فروپاشی اقتصادی گرانی و تورم افسارگسیخته، خرید و فروش بازار نیز به رکود کشیده شده و به تبع آن نیمه تعطیل شدن اغلب کوره‌پزهای آجرپزی در استان اصفهان و بیکار شدن تعداد زیادی از کارگران زحمت‌کش را به دنبال داشته است.
این کارگران از این طریق نان‌آور خانواده بودند و قوت لایموت خانواده خود را تامین می‌کردند. حال با شدت یافتن رکود در مسکن و بازار مصالح ساختمانی، اغلب کوره‌پزهای آجرپزی در استان اصفهان به صورت نیمه تعطیل در آمده‌اند و شاهد اخراج گسترده نیروی کار هستیم.

عمال تبعیض در دستمزد به زنان کشاورز ایرانی آن روی سکه تبعیض فراگیر جنسیتی
تبعیض میان مرد و زن در ایران تنها به حقوق اجتماعی و مدنی محدود نمی‌شود. بازتاب این دوگانه جنسیتی در عرصه کار و اشتغال، خود را در دستمزد پایین‌تر زنان کشاورز و کارگر به نسبت دستمزد مردان هویدا می‌سازد.
این موضوع آنگاه تاسف‌انگیزتر می‌شود که بر دستمزد پایین‌تر از خط فقر عموم کارگران و کشاورزان ایران درنگ کنیم.
با آنکه زنـان کشاورز دوشادوش مردان در مزارع کار می‌کنند، اما همواره دستمزد و حقوق نابرابر در مقابل کار برابر متوجه آنهاست.
زنـان کشاورز ۱۱درصد کشاورزان ایران را تشکیل می‌دهند؛ اما آنها از بیمه کار برخوردار نیستند و هیچ وامی به آنها داده نمی‌شود. در این میان وضعیت جمعیت زنـان کشاورز روزمزد، بحرانی‌تر است.
ایلنا از قاسم سوخته‌سرایی، رئیس نظام صنفی کشاورزی استان گلستان نقل کرده است که زنان کارگر روزمزد مشکلات بیشتری داشته و در زمینه دریافت دستمزد و همچنین بیمه با گرفتاری‌هایی دست و پنجه نرم می‌کنند.
هرچند که دستمزدها در مناطق مختلف یکسان نیست، اما به طور میانگین مزد زنـان کشاورز، ۶۰ درصد کشاورزان مرد است. اختلاف دستمزد زنان و مردان کشاورز را از خلال آمار و ارقام ارائه شده از سوی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی برای سال ۹۷ نیز می‌توان دریافت. این وزارت‌خانه اختلاف دستمزد کشاورزان زن به نسبت مردان، در سال گذشته را ۵۴ درصد عنوان کرده است.
قاسم سوخته‌سرایی علت پرداخت دستمزد پایین به زنان را تن ندادن کشاورزان مرد به دستمزد کمتر ذکر کرده است. او به این ترتیب عامل این اختلاف دستمزد را به خود زنان نسبت می‌دهد که حاضرند با دستمزد کمتر کار کنند.
اما در بازار کار، این تبعیض به گونه‌ای دیگر رقم می‌خورد؛ بازار پیشاپیش مهر کارگر و کشاورز ضعیف و درجه ۲ بودن را بر پیشانی زنان زده است و غارتگران به صورت همگانی بر سر آن به توفق رسیده‌اند؛ بنابراین آنان جایی برای چانه‌زدن زنان کارگر و کشاورز باقی نگذاشته‌‌اند.
او در این خصوص چنین می‌گوید: «آنها نمی‌توانند به مردان مزد کمتری بدهند، چون قبول نمی‌کنند که کار کنند؛ اما زنان به دلایل مختلف حاضر می‌شوند با دستمزد کمتر کار کنند.»
او با اذعان به اینکه در این سالیان دولت برای زنـان کشاورز کاری نکرده مگر بیمه روستایی برای برخی از آنها، عدم اختصاص بیمه جداگانه برای کار زنان کشاورز را به تحت تکفل همسر بودن زنان ربط داده است.
زنان کـشاورز برای دریافت وام‌های اندک نیز با مشکل مواجه‌اند؛ چراکه این اندک وام هم، مشروط به ضامن و سپردن وثیقه است. شرطی که برای دادن وام‌های سنگین میلیاردی به نزدیکان و آشنایان به قطب‌های اقتصادی و سیاسی هرگز مطرح نمی‌شود.
مشکل عدم برخورداری از تشکل مستقل که از حقوق کارگران و کشاورزان دفاع کند، وقتی به زنان کـشاورز و کارگر می‌رسد، دوچندان می‌شود که در جای خود نیاز به بررسی جداگانه دارد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *