اخبار کارگری ایران

مرگ ۲ کارگر در سایه فقدان ایمنی محیط کار

طی روز های گذشته در سایه فقدان ایمنی محیط و شرایط کار، ۲ کارگر طی دو حادثه جداگانه در شهرهای بندرانزلی و رامیان جان خود را از دست دادند. ایران در زمینه رعایت مسائل ایمنی کار در میان کشورهای جهان رتبه ۱۰۲ را به خود اختصاص داده ‌که رتبه بسیار پایینی است.

روز پنجشنبه ۹ آبان ماه ۱۳۹۸، سقوط یک تخته سنگ بزرگ بر روی یک کارگر در معدن اولنگ در شهرستان رامیان جان این کارگر را گرفت.

بر اساس این گزارش، هویت این کارگر “علی کهساری” حدودا ۳۵ ساله، کارگر معدن «البرزگان » حوالی روستای «جوز چال» در منطقه معدنی اولنگ شهرستان رامیان احراز شده است.

علی اخوان مهدوی، رئیس بازرسی کار استان گلستان در تشریح جزییات این حادثه گفت: “روز قبل از حادثه یک انفجار رخ داده بود و مطابق معمول فردای انفجار باید کار لق‌گیری (بررسی سنگ های لق شده در اثر انفجار) و خروج نخاله‌های حاصل از انفجار از معدن، انجام می‌شد. این کار به صورت مداوم در معادن زغال‌سنگ اتفاق می‌افتد. از این رو چهار کارگر برای بارگیری نخاله‌های حاصل از آتش‌باری وارد معدن می‌شوند و در حال انجام لق‌گیری و بارگیری برای نخاله بودند. حدود ساعت یازده صبح بوده که سنگی حدود یک و نیم متر در یک متر در ۴۰ سانتی متر روی کارگر سینه‌کار معدن افتاده و موجب مرگ وی می‌شود”.

وی افزود: “این کارگر در حین انتقال به بیمارستان فوت کرده است. البته روی بدن آثار زیادی دیده نمی‌شود و به نظر می‌رسد که خونریزی‌ها و شکستگی داخلی موجب مرگ این کارگر بوده است. این صخره از ارتفاع کمی روی کارگر افتاده است”.

مرگ یک کارگر در بندر انزلی

روز چهارشنبه ۱۵ آبان ماه ۱۳۹۸، جوان ماهیگیر اهل بندرانزلی بر اثر سقوط دیوار بتنی جان خود را از دست داد.

مهرداد رضاپور، رئیس سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی بندرانزلی با اشاره به سقوط دیوار بتنی در منطقه چراغ پشتان این شهر، اظهار کرد: “ساعت ۱۱ و ۳۷ دقیقه طی تماس تلفنی با ۱۲۵وقوع این حادثه گزارش شد که ماموران آتش نشانی با دو دستگاه خودروی آتش نشان به محل حادثه اعزام شدند”.

رضاپور افزود: “آتش نشانان پس از رسیدن به محل حادثه بلافاصله اقدام به نجات فرد مصدوم از زیر آوار کردند و با رسیدن تیم اورژانس به محل حادثه بلافاصله اقدامات لازم برای احیای این جوان ماهیگیر انجام شد ولی متاسفانه براثر شدت ضربه وارده و مصدومیت شدید این جوان جان خود را از دست داد”.

تجمع کارگران پالایشگاه نفت شازند در اعتراض به خصوصی‌سازی

کارگران پالایشگاه نفت شازند می‌گویند که آنها نسبت به تجربه شکست خورده خصوصی‌سازی در برخی واحدهای تولیدی اراک از جمله آذرآب و هپکو احساس نگرانی دارند.

کارگران معترض با برپایی این تجمع مقابل پالایشگاه نفت، خواستار لغو خصوصی‌سازی و تامین امنیت شغلی خود شدند. آنها می‌گویند که در صورت بی‌اعتنایی مقامات به خواسته‌های‌شان به اعتصاب و تجمع دامنه‌دار کارگران هپکو و آذرآب خواهند پیوست.

خاطر نشان می‌شود که اخیراً مهدی مقدسی نماینده مجلس از اراک نیز در واکنش به خبر سفر معاون وزیر نفت به اراک در راستای فراهم کردن زمینه خصوصی‌سازی پالایشگاه شازند در وحشت از عواقب آن و طغیان کارگران با این اقدام مخالت کرد.

او در این خصوص گفته است: « با توجه به جایگاه ویژه پالایشگاه شازند در تولید برخی از محصولات استراتژیک از جمله بنزین و سوخت هواپیما و ضرورت استفاده از ظرفیت این پالایشگاه مهم در شرایط حساس، دولتی باقیماندن آن به مصلحت بوده و بنابراین با خصوصی‌سازی آن بشدت مخالفیم.»

تـجمع اعتراضی کارگران پیمانی شهرداری تهران

همزمان در روز سه شنبه ۱۴ آبان‌ماه ۹۸، جمعی از کارگران پیمانی شهرداری تهران در اعتراض به عدم پرداخت مطالبات مزدی خود دست به تجمع زدند.

کارگران پیمانی شهرداری تهران با برپایی تـجمع مقابل ساختمان شورای شهر تهران و در دست داشتن پلاکاردهایی خواستار دریافت کلیه معوقات مزدی خود شدند.

در همین خصوص یکی از کارگران معترض می‌گوید در طول هفته‌های گذشته نیز چندین بار برای دستیابی به مطالبات مزدی خود دست به تـجمع زده بودند و مقامات شهرداری وعده داده بودند که به خواسته‌های‌شان رسیدگی کنند.

آنها می‌گویند اکنون در پی عدم تحقق وعده‌های مقامات و بی‌توجهی آنها بار دیگر دست به تـجمع زده‌اند و این بار تا رسیدن به کلیه معوقات‌شان دست از تـجمع برنخواهند داشت.

امنیت شغلی کارگران تحت فشار سنگین قراردادهای موقت کار گسترش یافته در ایران

۹۵ درصد کارگران زیر فشار قراردادهای موقت کار قرار دارند. این کارگران دارای قرارداد یکساله و کمتر و حتی برخی دارای قراردادهای سفید امضا و قراردادهای شفاهی هستند. برخی نیز در معرض قراردادهای کوتاه مدت مانند ۳، ۲ و یکماه هستند.

فرامرز توفیقی رئیس کمیته دستمزد شورای عالی کار در گفتگو با خبرگزاری فارس، در مورد قرارداد‌های موقت کار گفت: «از زمانی که قانون جدید کار در سال ۱۳۶۹ تصویب شد، ماده ۷ این قانون اجرا نشده و این امر باعث ایجاد قرارداد‌های موقت کار شده است.

براساس ماده ۷ قانون کار، وزارت کار موظف است، ماهیت مشاغل را از نظر دائم و موقت بودن اعلام کند و کسانی که خواهان استخدام در مشاغل موقت یا دائم هستند، از ابتدا مشخص باشد؛ اما چون این ماده قانونی اجرا نشده، اکثر قرارداد‌های کار موقت هستند.»

به گفته توفیقی ابتدا قرارداد‌ها به صورت موقت یک و دو ساله بودند که بعداً زمان آن‌ها کاهش یافته و هم‌اکنون به قرارداد‌های شش، سه و دو ماهه و حتی قرارداد‌های سفید امضا رسیده‌اند.

در رابطه با قراردادهای سفید امضا به گفته‌ یکی از فعالان کارگری، در شرایط فعلی بازار کار، چون کارگران دست‌خالی هستند و هیچ پشتوانه‌ای ندارند، مجبورند هرچه جلویشان می‌گذارند امضا کنند. آنها مجبورند حتی چک به کارفرما بدهند. همه اینها برای این است که فقط بتوانند کار کنند.

به گفته علی خدایی نماینده کارگران در شورای عالی کار، علل گسترده شدن تسویه‌های سفید امضا، یکی فقدان امنیت شغلی است و دیگری نامتوازن بودن بازار عرضه و تقاضا که در آن، عرضه نیروی کار بیشتر از تقاضای موجود است.

ناصر چمنی نایب‌رئیس کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگران در رابطه با این آیین نامه گفت:

«به موجب ماده ۲ آئین نامه مذکور، حداکثر مدت موقت برای کارهایی که ماهیت آنها جنبه غیر مستمر دارد، سه سال پیش‌بینی شده است و انعقاد قرارداد موقت بیش از سه سال برای این قبیل کارها با هر تعداد کارگر ممنوع است.»

چمنی ادامه داد: «متأسفانه در بسیاری از استان‌ها فاقد تشکل کارگری هستیم و کارگرانی هم که درخواست می‌دهند با نامه اخراج کارفرما مواجه می‌شوند تا نتوانند مطالبات خود را پیگیری کنند.»

وی همچنین تاکید کرد: «هستند کارگرانی که با وجود ۲۰ سال سابقه کار به دلیل داشتن قرارداد کوتاه مدت شش ماهه و یک‌ساله به راحتی اخراج و پس از اتمام قرارداد کار ناچار به تسویه می‌شوند.»

او سپس با اشاره به پرداخت مقرری بیمه بیکاری، اظهار کرد: «بسیاری از کارگران از دریافت مقرری بیمه بیکاری محرومند و کارفرمایان یا بیمه کارگر را به طور کامل رد نمی‌کنند یا قبل از پایان قرارداد کارگر را اخراج می‌کنند تا نتوانند از بیمه بیکاری استفاده کنند. این مساله به ابزار دست کارفرمایان متخلف تبدیل شده که از نیروی کار سو استفاده می‌کنند.»

دومین روز تجمع‌ اعتراضی و اعتصاب کارگران هفت تپه

بنا به گزارش دریافتی روز سه شنبه ۱۴ آبان‌ماه ۹۸، جمعی از کارگران هفت تپه برای دومین روز متوالی در اعتراض به عدم تحقق خواسته‌های‌شان دست به تجمع زدند.

تعدادی از کارگران معترض می‌گویند که مدیران هفت تپه به دنبال تجزیه این شرکت به بخش‌های کوچک هستند و کارگران نگران از دست دادن امنیت شغلی خود می‌باشند.

به همین دلیل شاهد شروع اعتصاب کارگران هفت تپه از روز دوشنبه ۱۳ آبان‌ماه ۹۸ در اعتراض به این وضعیت بوده و آنها از رفتن به سر کار خودداری می‌کنند. آنها خواستار بازگرداندن این شرکت از بخش خصوصی به بخش دولتی می‌باشند.

 تجمع اعتراضی کارگران حفاری شمال به همراه خانواده‌های‌شان

بر پایه گزارش دیگر، روز سه شنبه ۱۴ آبان‌ماه ۹۸، جمعی از کارگران حفاری شمال به همراه خانواده‌های‌شان در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای عقب افتاده خود دست به تجمع زدند.

کارگران حفاری شمال می‌گویند: «بیش از دو ماه است که دستمزد آنها پرداخت نشده و همین موضوع مشکلات معیشتی زیادی برای خانواده‌های‌شان به وجود آورده است. تجمع‌کنندگان می‌گویند از این پیشتر نیز چندین بار جهت احقاق حقوق خود دست به تجمع اعتراضی زده‌اند و روابط عمومی حفاری شمال نیز وعده رسیدگی داده بود؛ اما تاکنون هیچ پاسخی دریافت نکرده‌اند.»

کارگران می‌گویند: «بیش از دو ماه است که دستمزد ما پرداخت نشده و نمی‌دانیم دست به دامان کجا شویم؛ مدتهاست که پرداخت دستمزدها نامنظم شده است و ما هر بار باید ماه‌ها در انتظار دریافت حقوق خود بمانیم.»

یکی از همسران کارگران می‌گوید: «همسرم دور از خانواده در شرایط سخت، کار حفاری انجام می‌دهد به این امید که بتواند برای خانواده‌اش یک زندگی حداقلی فراهم کند؛ اکنون دو ماه است که حقوق نگرفته؛ این شرایط برای ما در این اوضاع اقتصادی غیرقابل تحمل است.»

 اعتراض کارگران قطار شهری اهواز نسبت به عدم پرداخت دستمزدهای عقب افتاده

یک گزارش در روز سه‌شنبه ۱۴ آبان ۹۸ به اعتراض کارگران قطار شهری اهواز نسبت به پرداخت نشدن دستمزدهای پرداخت نشده‌شان اشاره دارد.

بنا به این گزارش، مطالبات مزدی حدود ۲۰ ماه کارگران شاغل در قطار شهری اهواز همچنان پرداخت نشده است.

شهردار اهواز در خصوص اعتراض کارگران گفت: «شرکت کیسون به عنوان پیمانکار متروی اهواز هیچ طلبی از شهرداری به عنوان کارفرمای این پروژه ندارد و پرداخت حقوق کارگران متروی اهواز از جمله حقوق معوقه برعهده پیمانکار است.»

پیشتر نیز در تیرماه سال جاری کارگران قطار شهری اهواز از دستمزدهای پرداخت نشده خود خبر داده و گفته بودند که آنها ۱۶ ماه حقوق و عیدی خود را از شرکت کیسون، پیمانکار قطار شهری اهواز طلب دارند و از ابتدای امسال تاکنون تنها مبلغ ۱.۳ میلیون تومان به صورت علی الحساب به آنها داده شده است.

کارگران قطار شهری اهواز جهت رسیدگی به مطالبات خود بارها نزد نهادها و مسئولان از جمله ساختمان قطار شهری اهواز، دفتر نماینده ولی فقیه در خوزستان و شهرداری مرکزی مراجعه کرده‌اند. عملیات اجرایی مترو اهواز بهمن سال ۸۵ آغاز شد؛ اما پیشرفت این پروژه پس از گذشت بیش از ۱۳ سال هنوز کمتر از ۳۰ درصد است.

پروژه متروی اهواز از نیروگاه زرگان در شمال شرقی اهواز شروع می‌شود و پس از عبور از میدان‌های اصلی شهر، در منطقه بقایی در جنوب غربی اهواز به انتهای مسیر خود می‌رسد.

طول این مسیر بر اساس مصوبه شورای عالی ترافیک کشور ۲۳ کیلومتر و شامل ۲۴ ایستگاه است. این پروژه به ۲ گام دسته بندی و گام نخست آن از فرودگاه تا مصلا با ۶ ایستگاه تعیین شده است.

روز پنجشنبه ۹ آبان‌ماه ۹۸ نیز کارگران راه آهن بندرعباس در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای معوقه خود اعتصاب کردند. کارگران راه آهن بندرعباس اعلام کرده‌اند که تا دستیابی به خواسته‌های‌شان، به اعتراضات خود ادامه خواهند داد.

گزارشی از جان‌باختن یک کارگر معدن در اثر سقوط تخته سنگ

 روز پنجشنبه ۹ آبان‌ماه ۹۸ «علی کهساری» ۳۵ساله یک  کارگر معدن «البرزگان » حوالی روستای «جوز چال» در منطقه معدنی اولنگ شهرستان رامیان در حادثه سقوط یک تخته سنگ بر روی بدنش، جان باخت.

به نوشته ایلنا، در روز نهم آبان‌ماه سقوط تخته سنگی بزرگ بر بدن یک کارگر معدن اولنگ در شهرستان رامیان جان یک معدنچی را گرفت.

کار کردن در معادن آنهم در معادن زغال‌سنگ که بیشتر ساعت روز بر تمام بدن گرد سیاه می‌نشیند، بسیار سخت است. کارگر مرگ شاید نام دیگر معدنچی باشد. همکارانش می‌گفتند کهساری کارگر «سینه‌کار» بود که حین کار در عمق ۱۲۰۰ متری معدن، یک تخته سنگ چند تنی پس از جدا شدن از محل خود روی بدن وی سقوط می‌کند. او تنها کارگری بود که در محل حادثه حضور داشته است.

ملچ‌آرام فوقانی، نام معدن زغال‌سنگی است که در شهرستان «رامیان» واقع است که اخیراً یکی از کارگرانش در حین کار جان خود را از دست داد. این معدن، به نسبت دیگر معادن کوچک است و حدود ۳۵ نفر در آن مشغول به کار هستند.

روز قبل از حادثه، یک انفجار رخ داده بود و مطابق معمول فردای انفجار باید کار لق‌گیری و خروج نخاله‌های حاصل از انفجار، انجام می‌شد. این کار به صورت مداوم در معادن زغال‌سنگ اتفاق می‌افتد. حدود ساعت یازده ظهر بود که سوراخ‌هایی توسط کارگران حفر شده و برای پیشروی تونل، دینامیت‌گذاری می‌شود. بعد از انفجار باید تهویه صورت بگیرد.

روز بعد کارگران برای لق‌گیری و سپس بیرون آوردن مواد نخاله از داخل معدن آماده می‌شوند.

از این رو چهار کارگر برای بارگیری نخاله‌های حاصل از آتش‌باری وارد معدن می‌شوند و در حال انجام لق‌گیری و بارگیری برای نخاله بودند. حدود ساعت یازده صبح بوده که سنگی حدود یک و نیم متر در یک متر در ۴/۰ متر روی کارگر سینه‌کار معدن افتاده و موجب مرگ وی می‌شود.

پیشتر یکبار این معدن تعطیل شده بود؛ چراکه سیستم‌های تهویه و نگهداری آن مشکل داشت و لوکوموتیو آن نیز آلایندگی داشت. اواخر سال ۹۷ بود که این معدن به خاطر عدم رعایت ایمنی و به این خاطر که ایراداتش را رفع نکرده بودند، تعطیل شد. بعد از رفع ایرادات، مجددا در تیر ماه شروع به فعالیت کرد.

حوادث کار سلسله‌وار چراغ خانه‌های زیادی را  خاموش می‌کند. این بار نوبت «علی کهساری» بود که با تصویر لبخندش در قاب دوربینی که از او منتشر شد، تنها چیزی است که درباره او می‌دانیم.

متاسفانه در ایران عدم رعایت ایمنی‌ لازم بارها موجب مرگ کارگران زیادی در معادن زغال‌سنگ شده و به همین دلیل ایران در این زمینه رتبه پایین ۱۰۲ را در جهان به خود اختصاص داده است.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *