اخراج ۴۰۰ کارگر معترض پالایشگاه اصفهان

با گذشت ۵۰ روز از شروع اعتصاب سراسری کارگران صنعت نفت، مقامات پالایشگاه اصفهان تصمیم به اخراج یکباره ۴۰۰ نفر از کارگران معترض گرفتند. این کارگران پیمانی اخراج شده، کسانی هستند که از هفته‌های پیش، نسبت به سطح پایین دستمزد خود اعتراض و اعتصاب نموده بودند.

اولین جرقه اعتصاب کارگران صنعت نفت، گاز و پتروشیمی، در روز ۲۹ خرداد در عسلویه شروع شد. این اعتصاب چون درد مشترک تعداد زیادی از کارگران پیمانی در قسمت‌های دیگر بود، بسرعت گسترش یافت. مراکز مختلف کارگری در صنایع نفت، با پیوستن به این اعتصاب، کمپین ۱۴۰۰را تشکیل دادند. از آنجا که خواسته اصلی کارگران اعتصاب کننده مرخصی ده روزه در قبال بیست روز کار در هر ماه می‌باشد، این حرکت اعتراضی به کمپین (۲۰ـ۱۰) معروف گردید.

کارگران پیمانی بخش تعمیرات پالایشگاه اصفهان نیز از دهم مرداد ۱۴۰۰ به این اعتصاب سراسری پیوستند. خواسته آنان افزایش دستمزدها و بهره‌مندی از مزایای کارگری بود. اما مسئولان پالایشگاه اصفهان، بجای رسیدگی به مشکلات کارگران و پاسخ به خواسته‌های آنان، تصمیم به اخراج یکباره ۴۰۰ تن از آنان گرفتند.

عوامل سودجو و فاسدی که فقط به سود خود می‌اندیشند و کارگران را در بدترین شرایط کاری استثمار می‌کنند، از حمایت‌های دولتی برخوردارند.

مهمترین ظلمی که به کارگران در سطح کشور می‌شود، آن است که به کارفرمایان، این اختیار داده شده است که کارگران را بصورت قراردادی بکار گیرند. قرارداد موقت کار که در قانون کار پیش‌بینی شده است، صرفا برای مشاغل فصلی و موقت است. اما بدلیل فساد شدید در حاکمیت، کارفرمایان، از این قانون سوءاستفاده نموده و بجای استخدام رسمی، کارگران را با قراردادهای ۳ ماهه بکار می‌گیرند. علت اینکار این است که وقتی کارگری را بصورت موقت و قراردادی استخدام می‌کنند، دیگر مزایای کارگران استخدامی شامل حال وی نمی‌شود.

رویه ضد کارگری و شدیدا استثماری قراردادهای موقت‌کار، بدلیل فساد سیستماتیک در کلیت حاکمیت کنونی، در همه کشور حاکم شده است. بسیاری از این کارگران پیمانی، نزدیک به ۱۰ سال است که در شغل‌های خود مشغول هستند. اما کارفرمایان از استخدام رسمی آنان خودداری می‌کنند.

اولین مشکلی که برای کارگران پیمانی بدلیل عدم استخدام رسمی پیش می‌آید، نبود امنیت شغلی است. زیرا کارفرما با چنین قراردادهایی دست باز دارد که هر زمان دلش خواست کارگری را اخراج کند. این اهرم اخراج موجب آن گشته که بسیاری از تمهیدات ضد کارگری را بر این کارگران پیمانی تحمیل نمایند.

شرایط بیکاری گسترده در کشور و بالا بودن سطح تورم و خط فقر بالای ۱۰ میلیون تومان، اهرم دیگری در دست کارفرمایان ظالم قرار گرفته تا شرایط خفت‌باری را به کارگران پیمانی تحمیل نمایند.

با ادامه اعصاب کارگران پیمانی صنعت نفت، گاز و پتروشیمی، اکنون به پنجاهمین روز از این اعتصاب سراسری رسیده‌ایم. در طی ۷ هفته گذشته، تعداد مراکز کارگری اعتصاب کننده به ۱۱۹ واحد رسیده است. بسیاری از اقشار اجتماعی دیگر در داخل کشور از این اعتصاب حمایت نموده‌اند. سندیکاها و شوراهای کارگری بین‌المللی به پشتیبانی و حمایت از آنان بیانیه صادر کرده‌اند. اما دیکتاتوری حاکم، فشار خود بر کارگران را افزایش داده است.

وزارت فاسد و آدمکش اطلاعات نیز در همکاری با کارفرمایان دزد و چپاولگر، سعی بر پایان دادن به این اعتصابات کرده است. در مراکز صنعت نفت در جنوب کشور و دیگر استان‌ها از جمله  اصفهان، مأموران وزارت اطلاعات شروع به تهدید و بازداشت کارگران اعتصابی نموده‌اند. مأموران وزارت اطلاعات، به کارگران اخطار داده‌اند که هرگونه تجمع اعتراضی ممنوع است و نسبت به اطلاع‌رسانی و درز خبر هم به آنان هشدار داده‌اند.

اگرچه پالایشگاه اصفهان ۴۰۰ تن از کارگران پیمانی اعتصاب کننده را از کار اخراج نموده است. اما با وارد شدن وزارت اطلاعات و دیگر نیروهای سرکوبگر جهت پایان دادن به این اعتصاب، مشکلات کارگران حل نخواهد شد. حال با تغییر دولت از روحانی به ابراهیم رئیسی، کارگران بایستی با پایداری و اتحاد بیشتر خود، مطالباتشان را دنبال نمایند تا به نتیجه برسد.

Share: