اصل برائت .

همان گونه که مستحضر هستید بر اساس اعلامیه جهانی حقوق بشر ، هر شخصی که متهم به ارتکاب جرمی کیفری می شود در مرحله ی نخست این حق را خواهد داشت که بی گناه فرض شود ، مگراینکه خلافش مطابق قانون با مدرک وادله کافی در یک دادگاه عادلانه به اثبات رسیده باشد . چون انسان وکرامت او در همه ی جوامع صرف نظر از جنس ، نژاد ، رنگ و عقیده سنگ بنای حقیقی جامعه بحساب آمده وتا او وجود نداشته باشد دیگر قوانین و موضوعات هم خود بخود منتفی گشته و معنای خاصی پیدا نخواهند کرد . اما متأسفانه ما در جمهوری اسلامی شاهدیم که این قانون هم ، همانند دیگر قوانین قانون اساسی و قانون جزای آن ، نه تنها برای حمایت از اقشار عظیم توده های زحمتکش وستمدیده جامعه نبوده ، بلکه عملا بر علیه آنها وارد عمل شده و تنها از آن جهت بزک دکوراسیون منفور  سیاست قضایی خود بهره می جویند . و آنگاه که کارگران جهت اخذ مطالبات و معوقات بر حق خویش زبان به اعتراض گشوده ، اساتید ، معلمان ، دانشجویان ، روزنامه نگاران ، ورزشکاران و … جهت قرار گرفتن در جایگاه واقعی اقتصادی اجتماعی فرهنگی خود دست به اعتراض زده و مطالبه گر می شوند ، تماما و به یکباره به عناصری ضد امنیتی بدل گشته که باید سر از  بی دادگاه های سراسر فرمایشی و قرون وسطایی آن درآورده ونهایت امر هم باید بسی خرسند بوده که عناوینی همچون افساد فی الارض و امثال آنرا با خود به یدک نکشیده و به گذراندن چندین سال حبس بسنده کرده وجان شیرین خویش را از مهلکه به سلامت بدر برده باشند  . و دقیقا در همین شرایط نا همگون ، امثال قاضی  سعید مرتضوی هایی را شاهدیم که در مقام قاضی ، دادستان تهران ومعاون دادستان کل کشور و در پرونده ی واقعی خود انواع و اقسام جرایم ضد انسانی و اخلاقی ومالی را داشته اند ولی از آنجائیکه با صاحبان زر و زور ارتباطی مداوم و پیوسته داشته ودارند ، رأفت اسلامی همواره شامل حال ایشان شده و از بسیاری از اتهامات تأئید شده ی ایشان مطابق با  اصل برأت ، به راحتی  چشم پوشی شده تا نشانگر این واقعیت تلخ باشد که در جمهوری اسلامی همه انسانها همانند دندانه های شانه باهم برابر نیستند و آنکه تقوای کمتری پیشه کند در نزد حکام و آمران محبوبیت بهتر و بیشتری داشته و دارد وخلق نیز نباید انتظاری فراتر از این را داشته و همواره باید در صدد رفع ابهامات و اتهامات وارده بر خود باشند چرا که نه تنها هیچ نوع حمایتی از جانب دستگاه قضا بر آنها نشده بلکه باید بصورت مداوم موجبات مسرت وخوشنودی آنها را فراهم آورند تا مبادا لازم باشد از اصل برائت در آینده به نفع خود استفاده نمایند .       

 سپاس فراوان

   علی خیری

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *