کارگران خطوط ابنیه فنی زنجان که در ناحیه ریلی شمال‌ غرب کار می‌کنند، دست به حرکت اعتراضی زدند. این کارگران می‌گویند که مطالبات مزدی آنها و خصوصا بن ماه رمضان با گذشت نیمی از این ماه، پرداخت نشده است.

روز ۲۸ فروردین‌‌ماه ۱۴۰۱ کارگران خطوط ابنیه فنی زنجان با تجمع نسبت به نامشخص بودن وضعیت مطالباتشان اعتراض کردند. این کارگران گفتند که ۲۸ روز از آغاز سال جدید می‌گذرد، اما هنوز حقوق اسفند سال گذشته را دریافت نکرده‌اند.

کارگران می‌گویند که بارها نسبت به این عقب‌افتادگی مطالبات‌شان به مسئولین مربوطه مراجعه کرده‌اند. اما هیچ مسئولی خود را پاسخگوی ما نمی‌داند و هیچ جوابی به ما نداده‌اند. به همین دلیل ما تصمیم گرفتیم که در چارچوب قانون اعتراض کنیم و خواستار حقوق عقب‌افتاده خود شویم.

یکی از کارگران حاضر در این حرکت اعتراضی گفت:

«تعداد زیادی از کارگران به دلیل دریافت نکردن حقوق به موقع، در وضعیت معیشتی سختی قرار دارند. تورم و گرانی هم که سر باز ایستادن ندارد و روزانه همه  اجناس گران می‌شود. حقوق‌های ما حتی نیازهای ساده معیشتی ما را هم تأمین نمی‌کند. با این حال همین حقوق‌های ناچیز را هم به موقع به ما نمی‌دهند و ما همواره دستمان خالی است. برای خرید مایحتاج خانواده‌هایمان مجبوریم که مدام قرض بگیریم. چرا در این مملکت هیچ مسئولی به فکر ما کارگران و محرومین نیست؟»

مگر خود مسئولین خانواده ندارند؟

یکی دیگر از کارگران معترض خطوط ابنیه فنی زنجان گفت:

«قرار بوده که مبلغ یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان به عنوان بن ماه مبارک رمضان به ما داده شود. این موضوع از طرف مدیریت راه آهن به همه کارگران ابلاغ شده است. اما نه تنها این بن ماه رمضان داده نشده که حتی حقوق ماه اسفند ۱۴۰۰ نیز به ما پرداخت نشده است.

ما تعجب می‌کنیم که خود مسئولین مگر خانواده ندارند؟ مگر نمی‌دانند که ما کارگران باید برای سفره خالی خانواده‌هایمان نان ببریم؟ مگر مسئولین نمی‌بینند که با این گرانی‌ها و تورم، ارزش حقوقی که می‌گیریم نصف حقوق سال گذشته می‌باشد؟ چرا عقب انداختن پرداخت حقوق کارگران برای مسئولین اینقدر عادی شده است؟ چرا کسی پیدا نمی‌شود به این مشکلات ما رسیدگی کند؟ آیا عدم پرداخت به موقع حقوق کارگر جرم محسوب نمی‌شود؟ وقتی که بچه‌‌های ما به دلیل بی‌پولی درمان نمی‌شوند و می‌میرند گناه آن به گردن کیست؟»

عدم امنیت شغلی کابوس کارگران خطوط ابنیه فنی زنجان

کارگران واحد ریلی عدم امنیت شغلی خود را از جدی‌ترین مشکلات خود می‌دانند. این کارگران می‌گویند ما را با قرار دادهای موقت به کار گرفته‌اند. هدف این است که نگذارند کسی به وضعیتی که در این شغل وجود دارد اعتراضی بکند. می‌خواهند همواره دهان ما بسته باشد و هر زمان که خواستند پول اندکی را بجای حقوق به ما بدهند. ما خواهان این هستیم که به شکل رسمی استخدام شویم. عمده کارگران ناحیه ریلی شمال غرب که شامل نواحی قزوین، زنجان و آذربایجان می‌باشد، همین مشکل را دارند.