اعتراض کارگران پتروشیمی‌ دماوند نسبت به تغییر زمان شیفت کاری

جمعی از کارگران برخی پتروشیمی‌های پارس جنوبی، نسبت به تغییر زمان شیفت‌های کاری خود و نحوه کار، اعتراض کردند.

یکشنبه ۲۸ اردیبهشت ماه، کارگران پتروشیمی دماوند واقع در عسلویه با انتشار نامه‌ای سرگشاده، ضمن اعتراض نسبت به تصمیم مدیرعامل شرکت، تأثیرات منفی تغییر شیفت کار را برشمردند و نسبت به عواقب آن هشدار دادند.

بخش‌هایی از این نامه به قرار زیر است:

در صنعت نفت به خصوص در جنوب کشور، کارکنان به دلیل جنس محیط و موادی که با آن سر و کار دارند، معمولا به صورت شیفتی و یا به صورت اقماری مشغول به فعالیت هستند.

در تعریف کلی، کارکنان اقماری ۱۴ روز کار و ۱۴ روز استراحت را طی فعالیت در واحدهای تولیدی دارند و این رویه در مناطق نفتی امری جا افتاده و طبیعی تلقی می‌شود؛ اما به تازگی تعریف دیگری در پتروشیمی دماوند جریان پیدا کرده که کار در جنوب را دچار [اختلال] چشم‌گیری کرده است.

از ابتدای راه اندازی پتروشیمی‌های عسلویه، برنامه کاری به صورت هفتگی تعریف شده بود و پرسنل نوبت‌کار، یک هفته روزکار، یک هفته شب‌کار و یک هفته استراحت داشتند.

این برنامه برای پرسنلی که از خانواده خود دور بودند، فرصت زندگی یک هفته‌ای را در کنار آن‌ها و به دور از آلودگی و گرما و محرومیت منطقه فراهم می‌ساخت و برای پرسنل ساکن در منطقه هم فضایی فراهم می‌کرد تا هر چند وقت یک‌بار به استراحت و تفریح و دیدار اقوام و آشنایان بپردازند.

اما طبق دستور مدیرعامل پتروشیمی دماوند، از اول خرداد ماه سال جاری، تمامی پرسنل بهره‌برداری و ایمنی وآتش‌نشانی و حراست وارد برنامه ۱۲ ساعت شیفت به صورت ۴ روز روزکار و ۴ شب شب‌کار و ۴ روز استراحت و پرسنل تعمیرات به صورت روزکار از شنبه تا چهارشنبه مشغول به کار می‌شوند.

در نگاه اول، به نظر می‌رسد که کار و حضور کمتر در محیط کار پتروشیمی به نفع پرسنل باشد، ولی با نگاهی عمیق‌تر مشکلات اساسی ظاهر می‌شود.

اول اینکه در ازای ۸ روز کار پرسنل، تنها ۴ روز استراحت برای آن‌ها در نظر گرفته شده است که آن هم به ۳ روز تقلیل می‌یابد.

دوم این که مقدار قابل توجهی از حقوق دریافتی کارکنان کم می‌شود.

سوم میزان رفت و آمد پرسنل در جاده‌های خطرناک و پرپیچ و خم منطقه زیاد می‌شود که این خود عامل خستگی و ناراحتی برای پرسنل خواهد شد.

چهارم به دلیل آلودگی منطقه و محرومیت و کمبود امکانات درمانی و عدم وجود امکانات رفاهی مناسب، تمام شرکت‌ها سعی در دور نگه داشتن پرسنل از منطقه دارند؛ اما پتروشیمی دماوند با اجرای این برنامه سعی در اسکان اجباری پرسنل در منطقه دارد.

پنجم به دلیل آمار بالای مهاجرت به عسلویه و شهرهای اطراف به دلیل موقعیت کاری، هزینه‌های اسکان و زندگی در این منطقه به شدت بالا رفته و خانه‌های سازمانی جوابگوی این همه پرسنل نبوده که مشکلات زیادی را برای کارکنان به وجود آورده است.

پرسنل این شرکت تاکنون سعی کرده‌اند با مذاکره و نامه‌نگاری مدیران این شرکت را منصرف کنند؛ ولی ادامه این برنامه ممکن است از صبر و تحمل کارکنان خارج شده و عواقب ناخواسته و خطرناکی را نیز در پی داشته باشد.

Share:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *