کارگران بیکار شده کنتورسازی ایران خواستار بازگشت به کار و مشخص شدن وضعیت استخدامی خود شدند. این کارخانه از ابتدای سال ۱۳۹۹ و شیوع کرونا به این بهانه بسته شد. ۱۲۰ کارگر قراردادی آن نیز از کار اخراج شدند. مدیران کارخانه کنتورسازی ایران به کارگران قول دادند، زمان ادامه کار را به آنها اطلاع خواهند داد.

یکی از کارگران در این رابطه می‌گوید:

«کارخانه کنتورسازی که در شهر صنعتی البرز قزوین واقع شده است، ماه‌های پایانی سال ۹۸ به دلیل مشکلات «مدیریتی» و «رکود بازار فروش محصولات» چندسال به حالت تعطیلی موقت درآمد، بنابراین کارگران شاغل در آن، قبل و بعد از تعطیلی، طی چند مرحله تعدیل و بیکار شدند که در نهایت حدود ۱۲۰ کارگر از ابتدای اردیبهشت‌ماه سال ۹۹ برای دریافت مقرری بیمه بیکاری به اداره کار معرفی شدند. آنها بعد از گذشت سه سال خواستار مشخص شدن وضعیت شغلی و بازگشت به کار هستند.»

واریز نشدن مقرری بیمه بیکاری

این کارخانه از چند مدت پیش فعالیت خود به صورت محدود را آغاز کرده است اما بیشتر کارگران به سرکار خود بازنگشته‌اند.کارگران کارخانه هنوز نتوانسته‌اند مقرری بیمه بیکاری خود از اردیبهشت ماه سال ۹۹ تاکنون را دریافت کنند. علت هم واریز نشدن حق بیمه تامین اجتماعی توسط کارخانه می‌باشد.

معیشت نزدیک به ۵۰۰ خانواده کارگری از کارخانه کنتورسازی ایران تامین می‌شد که با اخراج کارگران آینده‌ آنها در ابهام است. در حال حاضر این کارخانه تنها با ۶۰ کارگر در حال کار می‌باشد.

تعدیل کارگران کارخانه کنتورسازی ایران به دلیل خصوصی‌سازی

 کارخانه کنتورسازی ایران در سال ۱۳۴۷ تاسیس شد و زمانی بزرگترین کارخانه کنتورسازی ایران محسوب می‌شد. این کارخانه در سال ۱۳۸۷ به بخش خصوصی واگذار شد. این شرکت در آن زمان ۹۰۰ کارگر و سالانه ۱.۲ میلیون کنتور تولید می‌کرد. تعدیل کارگران با خصوصی‌سازی این شرکت آغاز شد.

کارخانه کنتورسازی ایران یک نمونه کوچک از وضعیت صنایع در کشور است. سران حکومت با خصوصی‌سازی بی‌ضابطه سرنوشت کارگران را به تباهی کشاندند. بیشتر آنها کارگرانی هستند، که با داشتن بیش از ۱۵سال سابقه از کار اخراج شده‌اند. به دلیل سیاست‌های ضدکارگری هر روز به تعداد لشگر بیکاران و گرسنگان افزوده می‌شود.