اعتصاب کارگران لاستیک پارس ساوه در اعتراض به شرایط بد کاری و معیشتی

روز چهارشنبه ۶ اسفند ماه ۹۹، اعتصاب کارگران لاستیک پارس ساوه در اعتراض به شرایط فاکت‌بار کاری و معیشتی، سومین روز خود را پشت سر گذاشت.

این شرکت دو سال قبل به بخش خصوصی واگذار شد و مثل شرکت‌های دیگر تحت عنوان خصوصی‌سازی، تعرض به معیشت و حق و حقوق کارگران را افزایش داده است.

از جمله به دنبال خصوصی‌سازی، بخشی از شرکت به پیمانکاری سپرده شده است و در این میان ناامنی شغلی و زدن از برخی تعلقات مزدی کارگران و کاهش سطح دستمزدها و عقب‌افتادن پرداخت آن، فضایی از اعتراض و نارضایتی را در میان کارگران ایجاد کرده است.

همچنین کارفرما با سپردن بخشی از کارها به مدیران بازنشسته به عنوان مشاور و مدیر، دار و دسته خود را برای چپاول بیشتر در کارخانه سازماندهی کرده است و برای نمونه وضعیت صندوق پس‌انداز کارگران نیز بلاتکلیف است.

در نتیجه اعتصاب ۶۵۰ کارگر شرکت لاستیک پارس ساوه بر علیه اجحافات کارفرمای خصوصی این شرکت، از روز یکشنبه ۳ اسفند ماه شکل گرفته است.

به دنبال اعتصاب کارگران لاستیک پارس ساوه، متنی را منتشر کرده و به جزئیات این اعتصاب پرداخته‌اند که به شرح زیر می‌باشد:

«۳ روز است که شرکت لاستیک پارس در اعتصاب است و کارگران دست از کار کشیده‌اند؛ حدود ۲ سال است که این شرکت خصوصی شده و کارفرما از تعیین وضعیت صندوق پس‌انداز کارگران سر باز می‌زند.

داستان از این جا شروع شد که طبق اساسنامه شرکت، صندوقی شکل گرفته بود که هر ماه ۳ درصد از حقوق کارگر کسر می‌کرد و خودش نیز به همان مقدار به صندوق اضافه می‌کرد تا به کارگر وام بدهد.

با فروش شرکت به بخش خصوصی وام‌ها قطع شد ولی هر ماه باز از حقوق کارگران  ۳ درصد کم می‌شد، تا این که به درخواست شورای کارگری مبنی بر تسویه صندوق و پس دادن موجودی بین کارگران، جواب واضح و شفافی داده نشد.

کارگران به این نتیجه رسیدند، صندوقی که وام نمی‌دهد چرا باید هر ماه از ما پول کم کند؛ پس کارگران به کارفرما میترا فروزنده‌نیا اعلام کردند که صندوق را برچیده و با اعضاء تسویه کند.

 کارفرما این کار را به زمان اتمام کار و بازنشستگی عودت داد؛ اما اختلاف از آن جا بوجود آمده که کارفرما می‌گوید من از وقتی که شرکت را تحویل گرفته‌ام صندوق را تسویه می‌کنم و ماقبل از آن به من ارتباطی ندارد.

یعنی کارگری که ۱۵ سال سابقه دارد را فقط ۲ تا ۳ سال که ایشان شرکت را خریده، می‌خواهد سهم کارگر را بدهد و ۱۲ سال قبل به ایشان مربوط نیست؛ یعنی ۱۲ سال اندوخته کارگران را به جیب بزند؛ حال آن که در واگذاری شرکت همه چیز قید شده، چطور سرمایه و سود شرکت را می‌خواهد، ولی نسبت به بدهی و دیون شرکت مسئولیتی ندارد؟

افراد بازنشسته‌ای را به عنوان مشاور و مدیر وارد شرکت کرده که تخصصی ندارند و برخی از قسمت‌های شرکت را به پیمانکار سپردند و پیمانکار نیز نارضایتی ایجاد کرده است؛ سالی دوبار در روز کارگر و ۲۲ بهمن ارزاق می‌داد که اکنون وی از پرداخت آنها خودداری می‌کند.

کارگران اعتصابی از سندیکای کارگران فلزکار مکانیک ایران نیز خواستار اطلاع‌رسانی و کمک شدند و می‌گویند که به گوش مسئولان برسانید که با خصوصی‌سازی زندگی خیلی از کارگران به بازی گرفته شده و دور نیست آن روزی که سرنوشت لاستیک پارس ساوه همانند نیشکر هفت‌تپه یا هپکو شود.»

Share: