افزایش بی وقفه سبد معیشت کارگران و فشار بیشتر بر زندگی آنان

منظور از سبد معیشت کارگران مجموعه‌ای از کالاها و خدمات ضروری یک خانوار است. بدلیل محاسبه این سبد توسط نمایندگان کارگری به آن سبد معیشت خانوار کارگری نیز می‌گویند. این سبد هزینه‌های ضروری یک خانوار ۳ تا ۴ نفره را محاسبه می‌کند

سبد فوق شامل هزینه‌های خوراک، بهداشت، پوشاک، کالاها و خدمات ضروری است. اما مسکن شامل این سبد نمی‌شود. کمک هزینه مسکن امسال ۴۵۰ هزار تومان برآورد شده است که کمتر از ۲۰ دلار است. درحالیکه هزینه مسکن در حاشیه‌‌های شهر هم ۲ تا ۳ برابر این مبلغ می‌باشد.

مبنای برآورد سبد معیشت کارگران اشتباه است

مبنای برآورد سبد معیشت سال آینده، تورم در دی ماه سال ۹۹ است. بطور مثال برای برآورد سبد معیشت سال۱۴۰۰، تورم در دی ماه۹۹ محاسبه و سبد معیشت بر مبنای آن تعیین می‌شود.

 این درحالی است که تورم در فروردین ماه جهش یکباره‌ای داشت که همه محاسبات را بهم ریخته است.

در زمستان ۹۹ سبد معیشت کارگران ۶ میلیون و ۸۹۵ هزار تومان برآورد شد. اما بدلیل رانت و فساد حاکم بر دولت، حداقل حقوق و مزایای کارگری در حدود ۴ میلیون تومان تصویب شد.

به این صورت دولت بر استثمار هر چه بیشتر کارگران توسط کارفرما مهر تایید گذاشته است.

افزایش هزینه‌های زندگی با توجه به جهش تورم در ۲ ماه

 در محاسبه جدید بر مبنای تورم ۲ ماه گذشته، میزان سبد معیشتی کارگران حدود ۹ میلیون و ۱۲۰ هزار تومان است. از ابتدای سال۱۴۰۰ تاکنون هزینه‌های زندگی بیش از ۳۲ درصد افزایش یافته است. سبد معیشتی کارگران از ابتدای سال ۱۴۰۰ تاکنون، ۲ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان افزایش یافته است.

به این ترتیب افزایش دستمزدی که با بوق و کرنا به کارگران اختصاص یافت در تورم ۲ ماه اول محو شد. به این ترتیب کارگران هر روز فقیرتر و در قعر خط فقر ناپیداتر می‌شوند. این موضوع را می‌توان در تبلیغات همه کاندیداهای ریاست جمهور هم دید که کوچکترین اشاره‌ای به شرایط وخیم معیشتی کارگران ندارند.

بدلیل سیاست‌های غارتگرانه این حکومت کارفرمایان تلاش بر کم کردن هر چه بیشتر این دستمزد ناچیز دارند. آنها تلاش می‌کنند که حداقل حقوقی که در قوانین کار وجود دارد را نفی کنند. در این راستا در تلاش هستند که حتی نام کارگر را هم حذف نمایند. به این صورت نظام کاری در کشور را به ۱۰۰سال قبل و نظام شاگرد و استادی برگردانند.

کارگران هم بدرستی علت همه فقر و تنگدستی‌های خودرا در ماهیت استثمارگرانه این نظام می‌دانند. آنها بدرستی دریافته‌اند که هیچ تغییری در وضعیت زندگی آنها قبل از تغییر اساسی در نظام سیاسی امکان پذیر نیست.

Share: