افزایش روزانه تجمع اعتراضی کارگران شهرداری ها نسبت به عقب افتادن دستمزد و مطالبات

روزانه خبرهایی از تجمع اعتراضی کارگران شهرداری در شهرهای مختلف، منتشر می‌کنیم که در اعتراض به عقب‌افتادن دستمزد و مطالبات‌شان صورت می‌گیرد.

رسانه‌هایی که مشکلات کارگران را بازتاب می‌دهند، به گوشه‌ای از آنها اشاره کرده‌اند. در این گزارش به بخشی از آن پرداخته و از لابلای آن، علل تجمع اعتراضی کارگران شهرداری‌ها را که وجه مشترک همه آنها عقب‌افتادن پرداخت حقوق، حذف پیمانکاران و بستن قرارداد مستقیم با شهرداری‌ها است، بررسی می‌کنیم.

موج اعتراضات کارگری از نیمه دوم اردیبهشت ماه ۹۹ آغاز شد و در خرداد و تیر ماه اوج گرفت. حال در اواخر مرداد ماه هستیم؛ در این ماه روزی نبوده که کارگران شهرداری در یکی از شهرهای مختلف کشور دست به تجمع اعتراضی نزنند.

علت اصلی بسیاری از اعتراض‌ها و به ویژه اعتراض کارگران شهرداری در نقاط مختلف کشور عقب‌افتادن دستمزدهاست. اغلب کارگران، با واسطه شرکت‌های پیمانکاری تامین نیروی انسانی، با قراردادهای موقت و دستمزد اندک به کار گرفته می‌شوند.

مدیران شهرداری و اعضای شورای شهر در مناطق مختلف، کاهش درآمدهای شهرداری را علت اصلی تأخیر در پرداخت دستمزد کارگران اعلام کرده‌اند؛ کارگرانی که توسط شرکت‌های پیمانکاری، در بخش خدمات فضای سبز و جمع‌آوری پسماند به کار گرفته می‌شوند.

شهرداری، یکی از گسترده‌ترین نهادهای عمومی در ایران به شمار می‌رود که با سهم بالا در اشتغال و ارائه خدمات شهری فعالیت می‌کند.

کارگران و کارکنان شهرداری بر حسب قانون به چهار گروه تقسیم می‌شوند:

یکم ـ استخدام‌شدگان ‌ثابت که به موجب حکم رسمی در یکی از گروه‌های جدول حقوق موضوع ماده یک قانون نظام هماهنگ پرداخت ‌کارکنان دولت، مصوب ۱۳۷۰ و اصلاحات بعدی آن برای تصدی یکی از پست‌های سازمانی، بر اساس آیین‌نامه ‌استخدامی شهرداری استخدام شده باشند.

دوم ـ استخدام‌شدگان رسمی که بر اساس قانون استخدام کشوری، مصوب ۱۳۴۵ و اصلاحات بعدی آن در شهرداری ‌استخدام شده‌اند.

سوم ـ استخدام‌شدگان موقت که به موجب قرارداد برای مدت معین و کار مشخص به استخدام شهرداری درمی‌آیند؛ مقررات استخدامی این قبیل استخدام‌شدگان و تغییرات بعدی آن توسط وزارت کشور تهیه و با موافقت سازمان‌ مدیریت و برنامه‌ریزی کشور اجرا خواهد شد.

چهارم ـ کارگران شهرداری که مشمول قانون کار مصوب ۱۳۶۹و اصلاحات بعدی آن هستند.

دو گروه اول، از امنیت شغلی و درآمد مناسب برخوردارند و مشمول مزایا و پاداش‌های سالانه می‌شوند و بیشتر در رده‌های بالای مدیریتی و یا کارشناسی اشتغال دارند.

گروه سوم، بیشتر در بخش اداری و کارشناساسی مشغول به کار هستند و بخشی از آنان به واسطه شرکت‌های طرف قرارداد با شهرداری و بخش دیگری با قرارداد موقت و برای دوره معین به کار گرفته می‌شوند. دوره قرارداد این گروه عموما طولانی‌تر از یک سال نیست و در صورت نیاز شهرداری، قرارداد تمدید می‌شود.

گروه چهارم، شامل کارگران می‌شود که بیشتر در بخش خدمات شهری از جمله جمع‌آوری زباله، فضای سبز، خدمات موتوری و حتی مبارزه با سد معبر جذب می‌شوند. اغلب این گروه با قراردادهای کوتاه‌مدت به واسطه شرکت‌های پیمانکاری تامین نیروی انسانی و حتی در برخی مناطق در قالب قراردادهای حجمی کار می‌کنند؛ این گروه کم‌ترین دستمزد را دریافت می‌کنند و از پاداش‌های سالانه شهرداری‌ها نیز محروم هستند.

الزام شهرداری‌ها به خودکفایی و قطع کمک‌های دولتی به این نهاد عمومی و امور خدمات شهری شهرداری‌ها در دو دهه گذشته، شرایط شغلی برای کارگران این بخش را ناامن‌تر و دشوارتر کرده است.

در سال‌های اخیر کاهش درآمد شهرداری‌ها، پرداخت دستمزد اندک کارگران که در سخت‌ترین شرایط مشغول به کار هستند را بارها به تاخیر انداخته است؛ به گونه‌ای که در برخی مناطق کارگران نزدیک به یک ‌سال است دستمزد دریافت نکرده‌اند و اعتراض‌شان به این وضعیت با سرکوب در قالب اخراج از محل کار، تحت عنوان عدم نیاز، بازداشت کوتاه‌مدت و ضرب و شتم پاسخ داده شده است.

در آخرین نمونه، کارگران شهرداری کوت‌عبدالله در استان خوزستان بودند که در اعتراض به تاخیر دستمزدهایشان تحصن کردند؛ ولی برخی بازداشت و دو تن از آنها از کار اخراج شدند.

بازداشت کارگران معترض شهرداری کوت عبدالله

شهرداری، پیمانکاران را مسئول پرداخت دستمزد کارگران معرفی می‌کند و پیمانکاران هم شهرداری‌ها را مسئول تاخیر در پرداخت اعتبار و تسویه صورت وضعیت خودشان با شهرداری‌ها می‌دانند.

در کشمکش شهرداری‌ها که کسری بودجه را بهانه می‌کنند و پیمانکاران که با قراردادهای حجمی و تعداد کارگر کم، سود بیشتری می‌خواهند، کارگران بدون تشکل که در سراسر کشور پراکنده‌اند، فشار مضاعفی را تحمل می‌کنند.

همین وضعیت موجب اعتراض گسترده کارگران شهرداری در سه سال گذشته شده است؛ اعتراض‌هایی که اغلب نیز تا به حال پاسخ شایسته‌ای نگرفته و عقب‌افتادن دستمزد کارگران شهرداری در برخی مناطق را به بیش از یک سال رسانده است.

در تجمع اعتراضی کارگران شهرداری، علاوه بر خواست دستمزدهای پرداخت نشده، از اصلی‌ترین مطالبات‌شان، حذف پیمانکارانی است که حق و حقوق آنها را پایمال کرده و خواهان بستن قرارداد مستقیم با شهرداری هستند.

Share: