انقلاب اجتماعی و بندهایی از برنامه حداقل

بحران کنونی سرمایه داری جهانی که به فلاکت و فقر بیشتر کارگران و زحمتکشان و مزد بگیران دون پایه و ثروتمند تر شدن ثروتمندان بورژوازی خودی، کشورهای امپریالیستی و کمپانی های فراملی منجر شده؛ پی آمدهای بس سنگین و خطرناکی برای کل جامعه بشری و محیط زیست بوجود آورد است.
در شرایطی که هنوز سرمایهداری در قدرت، و مبارزه با آن یک چالش عظیم اجتماعی است؛

در شرایطی که بی حقوقی و عدم امنیت شغلی به یک قانون در ایران تبدیل شده است، برنامه حزب ما زمینههای دمکراتیک مبارزه برای بسیج کردن و متشکل شدن طبقه کارگر، جهت به سرانجام رساندن انقلاب سوسیالیستی ایران را به صورت زیر طرح کرده است.
مبارزه برای حداقلهای زندگی، که حیات اولیه کارگران را تامین کند، مبارزه جهت شرایطی که کارگران و زحمتکشان مجبور نباشند به چندین کار همزمان، به گذران زندگی مشقت بار، زندگی زیر قرضهای کمر شکن، خودکشی و خود فروشی روی آورند؛ هنوز به مفهوم رفاه و آسایش واقعی برای کارگران و خانواده های آنان نیست. این مهم وقتی تامین خواهد شد که کارگران و زحمتکشان جامعه با واژگون کردن نظام سرمایهداری، قدرت سیاسی خود را که بر بنیان “هر کس به اندازه توانش و به هر کس به اندازه کارش” استوار میگردد، برپا نماید.
ما در زیر بندهائی از برنامه حزب را که در برگیرنده بخشی از درخواست های رفاهی و اجتماعی طبقه کارگر است و جمع بندی منسجمی از مبارزه اجتماعی صد سال گذشته طبقه کارگر میباشد، میاوریم:

ـ مبارزه برای برسميت شناختن حق اعتصاب واعتراض کارگران،
– مبارزه برای جلوگيری از اخراج کارگران،
– مبارزه برای استخدام رسمی وطرد استخدام موقت به مثابه توطئه در برده سازی بيشتر کارگران،
– مبارزه برای پرداخت حقوقهای معوقه و پرداخت به موقع آنها،
ـ مبارزه برای بالابردن مزد حداقل کارگران به ٣ برابر مزد کنونی ، با احتساب تورم سالانه ،
– مبارزه برای ايجاد مسكن، تسهيلات جهت رفت و آمد به محل کار و غذای مجانی برای کليه کارگران،
– مبارزه برای ٧ ساعت کار برای مردان و ٦ ساعت برای زنان در روز و ٥ روز کار درهفته،
– مبارزه برای ساعات کار کمتر در کارهای سخت، خطرناك و غير بهداشتی مضر به تن و روان کارگران،
– مبارزه برای لغو کار شبانه، مگر در مواردی که اجتناب ناپذير است و لغو اضافه کاری بيش از
يك روز کار در ماه و با مزدی کمتر از ٥،١ برابر مزد و يا تعطيلی معادل١،٥ روز عادی کار،
– مبارزه برای تامين امكانات بهداشتی و امنيتی در محيط کار جهت حفظ سلامت کارگران و به
حداقل رساندن سوانح کار،
– مبارزه برای استفاده از مرخصی سالانه حداقل يك ماه با پرداخت کامل حقوق، پرداخت به موقع
مزدها، پاداشتها وعيدی،
– مبارزه برای تهيه قانون کار توسط کارگران آگاه از جمله شامل خواستهای فوق باشد،
– مبارزه برای شرکت کارگران در کنترل ميزان توليد کارخانه ها جهت گرفتن سود ويژه سالانه.

ع.غ

Share: