یک روز پیش از تجمع سراسری معلمان در آستانه روز جهانی کارگر، ماموران امنیتی چهار تن از معلمان را بازداشت کردند. معلمان دستگیر شده عبارتند از: علی‌اکبر باغانی، رسول بداقی، محمد حبیبی و جعفر ابراهیمی. این چهار تن از اعضای کانون صنفی معلمان ایران (تهران) می‌باشند.

pastedGraphic.png

جعفر ابراهیمی

pastedGraphic_1.png

رسول بداقی

pastedGraphic_2.png

علی اکبر باغانی

pastedGraphic_3.png

محمد حبیبی

ماموران همچنین با هجوم به منزل شهرام حیدری، کامپیوتر و سایر وسایل الکترونیک وی را ضبط کردند. این بازداشت‌ها یک روز پیش از تجمع سراسری معلمان انجام شد. بنابر فراخوان انجمن‌های صنفی معلمان قرار است روز یکشنبه همزمان با روز جهانی کارگر، معلمان تهران در برابر ساختمان مجلس و در سایر شهرهای در برابر ادارات آموزش و پرورش تجمع داشته باشند.

احضار و بازداشت برای مقابله با تجمع سراسری معلمان

بنا به گزارشات رسیده، نیروهای امنیتی شماری از فرهنگیان و فعالان صنفی را در آستانه روز معلم بازداشت و یا احضار کرده‌اند.

نوروز رشیدی و قدرت قاسمی دو فعال صنفی معلمان در یاسوج روز چهارشنبه ۷ اردیبهشت‌ماه توسط اطلاعات سپاه پاسداران احضار و پس از چندین ساعت بازجویی آزاد شدند.

همزمان غلامرضا شریفه معلم بازنشسته و فعال صنفی ساکن سنندج نیز توسط اداره اطلاعات این شهر احضار و مورد بازجویی قرار گرفت.

روز دوشنبه ۵ اردیبهشت‌ماه در شهرستان ابهر، احمد تقوی فعال صنفی معلمان نیز بازداشت وبه مکان نامعلومی منتقل شد.

همچنین روز پنجشنبه ۸ اردیبهشت‌ماه دکتر علی حسن بهامنی از فعالان صنفی فرهنگیان ساکن یاسوج نیز همراه با خشونت و ضرب و شتم توسط ماموران اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت و پس از یک روز آزاد شد.

تجمع سراسری معلمان در روز اول اردیبهشت برگزار شد. در این تجمع آنها به سرکوب معلمان و صدور احکام زندان برای فعالان صنفی اعتراض کردند.

معلمان ایران سال گذشته بارها اقدام به تجمع و تحصن سراسری کرده بودند. وزارت اطلاعات و سایر نهادهای امنیتی نیز هر بار با احضار و بازجویی معلمان تلاش کردند، این اعتراضات را سرکوب کنند. تجمع‌ سراسری معلمان در اعتراض به آیین‌نامه ناقص رتبه‌بندی، اجرا نشدن همسان‌سازی حقوق بازنشستگان و سرکوب مستمر فعالان صنفی بوده است.

یکی از فعالان صنفی در این رابطه می‌گوید:

«موضوع مطالبات فرهنگیان برای امروز و دیروز نیست و سال‌هاست که وجود دارد و اقدام عملی موثر هم برای حل آن انجام نشده است و هر از چند گاهی که معلمان جانشان به لب می‌رسد، به خیابان‌ها می‌آیند و شروع به اعتراض می‌کنند، کلی هزینه پرداخت می‌کنند به مطالبات آنها هم توجه نمی‌شود.»

اعتراضات معلمان در گذار از یک اعتراض صنفی به یک اعتراض سیاسی است. سران حکومت تلاش می‌کنند، با دادن وعده‌‌های بی‌سرانجام معلمان را ساکت کنند. اما گستردگی و شعارهای این بار نشان داد، اعتراضات معلمان در حال تبدیل فاز است. گسترده شدن اعتراضات می‌تواند پایه یک اعتراض سراسری باشد. چیزی که سران حکومت همیشه در هراس از وقوع آن هستند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.