کارگران و اهالی جویای کار منطقه عمارلو در شهرستان رودبار خواستار رفع مشکلات و بازگشایی معدن زغال سنگ سنگرود شدند. دهه ۶۰ این معدن ۵ هزار کارگر داشت. آن زمان سنگرود یکی از قطب‌های معدنی ایران محسوب می‌شد. مصیبت زمانی از راه رسید که معدن به بخش خصوصی واگذار شد. معدن در دوران خاتمی به شرکتی واگذار شد که توان مالی نداشت. سیر نزولی از همان جا آغاز و در نهایت به انحلال و تعطیلی معدن انجامید.

یکی از کارگران در این رابطه می‌گوید:

«این واحد معدنی که در ارتفاعات شهرستان رودبار حد فاصل کیلومتر ۲۰ محور جاده لوشان به جیرنده قرار دارد، از اواخر دی‌ماه ۹۳ تعطیل اعلام و حدود ۴۰۰ کارگر و کارمند آن بیکار و بلاتکلیف شدند.»

در حالی ۸ سال از توقف فعالیت این واحد عظیم معدنی می‌گذرد که ذغال سنگ این معدن از بهترین و مرغوب‌ترین نوع ذغال سنگ در ایران است.

پیش از این کارگران معدن زغال ‌سنگ سنگرود قربانی نبود نظارت بر کار پیمانکاران شده‌اند. در تیرماه سال ۷۶ انفجار در معدن موجب مرگ ۲۰ کارگر و مصدومیت ۵۰ تن دیگر از آنها شد.

سرنوشت تلخ کارگران معدن زغال سنگ سنگرود

تعطیلی معدن زغال سنگ سنگرود، سرنوشت تلخی برای کارگران آن رقم زد. ۵۰ نفر به طبس، ۲۶ نفر به اصفهان و ۴۰ نفر به مازندران منتقل شدند. اما تلخ‌ترین سرنوشت مربوط به ۱۷۰ نفری بود که با بیمه بیکاری بازنشست شدند. آنها بعد از ۷ سال هنوز خواستار مطالبه حقوق‌شان هستند.

یکی از اهالی در رابطه با فعالیت پیمانکاران در این منطقه می‌گوید:

«متاسفانه هر چند وقت یکبار از سوی مسئولان استانی و شهرستانی خبرهایی مبنی بر بازگشایی معدن سنگرود و شروع به کار کارگران دیده می‌شود؛ اما در واقعیت خبری نیست. غالب افرادی که برای خرید این واحد پا پیش می‌گذارند، اهلیت کاری ندارند و هدف آنها به جای اشتغال و تولید، دست‌درازی به منابع ملی است.»

به این صورت خصوصی‌سازی برای آقازاده‌ها و سایر عوامل حکومت ثروت‌های بادآورده به همراه داشت. اما برای کارگران فقر و تنگدستی و آینده‌ای مبهم بجای گذاشته است. معدن زغال سنگ سنگرود یک نمونه کوچک از ایران است که چگونه بدست سران حکومت نابود شده است.