بحران دارو در سال ۱۴۰۱ ابعاد تازه‌ای به خود گرفته است. این بحران شرایط را برای بیماران و خانواده‌های آنها هر روز سخت‌تر کرده است. در چند ماه گذشته وضعیت دارو در کشور هر روز بدتر شده است. مردم نسبت به کمبود و نایابی داروها اعتراض دارند. در سال ۱۴۰۰ وزارت بهداشت طی بخشنامه‌ای به پزشکان دستور داد، از تجویز داروهای خارجی خودداری کنند. در ادامه به صراحت گفته بود، پزشکانی که داروهای خارجی تجویز کنند، امتیاز کمتری خواهندگرفت.

 در هفته اول فروردین وزیر بهداشت از حذف ارز ترجیحی خبر داد. این موضوع بحران دارو در کشور را پیچیده‌تر کرده است. همین اظهارات، بحران دارو در کشور را تشدید کرده و تقریبا قیمت کلیه داروها با افزایش ناگهانی مواجه شده است.

به گفته معاون وزیر صمت، واردات دارو در سال ۱۴۰۱ به نسبت سال قبل ۵۰ درصد کمتر شده است. به این صورت اقلام دارویی بیش از پیش نایاب و قیمت‌ها افزایش چندین برابری خواهد داشت.

افزایش ۶۰۰ درصد قیمت داروهای وارداتی

رئیس سازمان غذا و دارو به وجه دیگری از بحران دارو در کشور اشاره کرده است. وی اعلام کرد، داروهای وارداتی در ایران تا ۶ برابر افزایش قیمت داشته‌ است. این موضوع در رابطه با داروهای تولید داخل نیز صادق است. مواد اولیه داروهای تولید داخل نیز از خارج وارد شده و به همین دلیل قیمت داروها بین ۳۰ تا ۱۵۰ درصد گران شده است.

وزارت بهداشت برای کم رنگ نشان دادن بحران دارو بعد از حذف ترجیحی اعلام کرد، مبلغ سوبسید دارو به شرکت‌های بیمه واریز می‌شود. این ادعا در حالی مطرح می‌شود که نزدیک به ۱۵ میلیون نفر در ایران هیچ بیمه‌ای ندارند. بیمه خدمات درمانی بسیاری از کارگران بیکار شده بدلیل واریز نشدن حق بیمه حذف شده و آنها مجبور هستند، هزینه‌های درمانی را به صورت آزاد پرداخت کنند.

ادعای حمایت از تولید داخلی یا بازی با جان مردم

دولت رئیسی ادعا می‌کند، قصد دارد در زمینه دارو به طور کامل به تولیدات داخلی تکیه کند. اما نایب رئیس اتحادیه وارد کنندگان دارو در رابطه با این ادعا می‌گوید:

«مقام‌های جمهوری اسلامی ایران منافع مصرف‌کننده را فدای حمایت از تولیدکننده داخلی دارو کرده‌اند.»

وی با اشاره به خطراتی که این موضوع برای بیماران خاص دارد تصریح می‌کند:

«برای مثال، بیماری که چند سال است داروی خاصی، تولید شرکت خاصی، را مصرف کرده و جواب گرفته است، دارو را به منبع ایرانی تغییر می‌دهد و جواب لازم را نمی‌گیرد. دولت به‌راحتی می‌گوید فقط همین گزینه است و داروی خارجی نیاز ندارید.»

در حال حاضر بحران دارو در کشور تشدید شده است. خودکفایی دارو ادعایی بیش نیست. زیرا بیش از ۸۰ درصد، ماده اولیه اکثر داروها به ایران از هند و چین وارد می‌شود. بحران دارو و خودداری از واردات آن پیامدهای خطرناکی برای بیماران دارد. مردم ایران بهای ادعا ساخت واکسن داخلی و ممنوعیت ورود واکسن را با فوت بیش از ۱۵۰هزار تن از عزیزانشان داده‌اند. بحران دارو را نمی‌توان آغاز اعتراضات دانست. زیرا این اعتراضات از ماه‌ها قبل شروع شده است. اما این اعتراضات در صورت گسترده شدن، چالش‌های امنیتی برای سران حکومت در پی خواهد داشت.