بزرگترین مشکل کارگران: امنیت، معیشت و تامین اجتماعی

بزرگترین مشکل کارگران نداشتن امنیت، معیشت و تامین اجتماعی می‌باشد که دولت مسبب آن می‌باشد

علیرضا حیدری، در مطلبی که روز ۲۴ اردیبهشت انتشار یافته است، دولت را مسبب وضعیت اسفبار کارگران خواند. دولتی که با سیاست‌های ضدکارگری خود، بزرگترین مشکلات را برای جامعه کارگری ایران بوجود آورده است. وی بزرگترین مشکل کارگران ایران را امنیت، معیشت و تامین اجتماعی ذکر نمود.

علیرضا حیدری(نایب رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری)، که در مورد مشکلات جاری جامعه کارگری ایران صحبت می‌نمود، به اصلی‌ترین مشکلاتی که کارگران محروم با آن روبرو هستند پرداخت. وی در سخنان خود، دولت و سیاست‌های اجرایی آن را که موجب بروز مشکلات عظیمی برای کارگران کشور شده است، زیر سؤال برد. حیدری بزرگترین مشکل کارگران ایران را در سه مقوله اصلی خلاصه نمود و گفت: «اصلی‌ترین و بزرگترین مشکل کارگران ایران، امنیت، معیشت و عدم برخورداری از تأمین اجتماعی است. مسبب آن نیز، دولت و سیاست‌هایی است که دولت به اجبار یا به اختیار انجام داده است.»

سیاست‌های دولت امنیت و امنیت شغلی کارگران را از بین برده است

حیدری در توضیح اولین موضوع مشکلات کارگران، به امنیت اشاره نمود و گفت که؛ امنیت در حوزه‌های مختلف جامعه کارگری ایران از کارگران سلب شده است. ظرف چند سال اخیر، با سیاست‌هایی که دولت در پیش گرفته است، دغدغه بزرگی برای کارگران بوجود آمده است. اکنون جامعه کارگری ایران، چه در حوزه شاغلین و چه بازنشستگان، از نبود امنیت و فشارهای سیستماتیک بوجود آمده، عمیقا در رنج هستند.

حیدری در زمینه امنیت شغلی نیز اضافه نمود که ضعف قوانین، نبود نظارت کافی بر اجرای مقررات شغلی، از اساسی‌ترین موضوعاتی است که امنیت شغلی کارگران را به مخاطره انداخته است. وی در توضیح این مطلب اشاره کرد که نرخ بالای بیکاری در کشور، حاصلی جز ارزان شدن نیروی کار نداشته است که سود آن فقط به جیب کارفرمایان می‌رود و تأثیر به‌سزایی بر عدم امنیت شغلی کارگران داشته است.

نایب رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری، با زیر سؤال بردن عملکرد دولت گفت: «اینکه دولت‌ها صرفا شعار بدهند و بعد از رسیدن به قدرت همه چیز را فراموش کنند، اخلاقی نیست».

معیشت کارگران و خانواده‌هایشان نابود شده است

علیرضا حیدری در توضیح دومین مشکل جامعه کارگری ایران، به موضوع مشکل معیشت پرداخت که متأثر از رویکرد دولت به حقوق اساسی این طبقه گسترده در کشور می‌باشد. وجود قراردادهای موقت کار، نبود صندوق بیکاری، گرانی سرسام‌آور کالاها و اجاره خانه، موجب شده است که کمر جامعه کارگری ایران در زیر بار هزینه‌ها خرد شود. تأثیر بلافصل آن نیز از بین رفتن معیشت کارگران و خانواده‌های آنان است. آیا کسانی که قصد دارند رئیس جمهور آینده این کشور شوند، اصلا به چنین موضوعاتی توجه دارند؟ آیا کارگران می‌توانند با چنین سیاست‌هایی به آینده خود اطمینان خاطر پیدا کنند؟

بزرگترین بدهکار به صندوق تأمین اجتماعی دولت است

حیدری با اشاره به سومین موضوع از بزرگترین مشکل کارگران که عدم حمایت از جانب سازمان تأمین اجتماعی است گفت: «سازمان تأمین اجتماعی نسبت به ۴۰ میلیون نفر، یعنی بیش از نصف جمعیت کشور تعهداتی بر عهده دارد. اما عملکرد سازمان تأمین اجتماعی نشان داده است که به تعهدات خود عمل نکرده است».

وی در توضیح این مطلب ادامه داد: «حدود ۳ میلیون و چهارصد هزار خانوار مستمری بگیر وجود دارد که جمعیتی حدود ۷ میلیون نفر را شامل می‌شود. تأمین حقوق ماهانه این کارگران با سازمان تأمین اجتماعی است اما در حال حاضر، بزرگترین بدهکار به این سازمان، دولت می‌باشد. دولت با سیاست‌های ضد کارگری خود، نه تنها به بهبود شرایط شغلی کارگران هیچ توجهی ننموده است، بلکه حتی آنان را از منافع بیمه اجتماعی نیز محروم نموده است.

Share: