بعد از گوشت و مرغ باید از چای و نان هم بگذریم

«گوشت، مرغ و تخم‌مرغ را از سفره‌مان حذف کردیم،‌ با افزایش قیمت چای،‌ شکر و نان این‌ها را هم باید آرام آرام حذف کنیم»؛ این روایت کارگرانی است که بیش از پیش، در تامین خوراک و معیشت زندگی خود و خانواده‌شان درمانده‌اند.

گزارشات متعدد اجتماعی نشان می‌دهد که با افزایش سرسام‌آور قیمت کالاهای خوراکی در ماه‌‌های اخیر، همزمان با بحران همه‌گیر کرونا، گوشت و مرغ مدت‌هاست از سفره بسیاری از خانواده‌های کارگری حذف شده‌است.

گزارش رسانه‌ها و نظرسنجی‌های مختلف در ماه‌های اخیر، حاکی از کاهش مصرف گوشت قرمز میان حدود ۷۲ درصد از بیکارشدگان کرونا است، ۱۵ درصد از افرادی که مورد نظرسنجی قرار گرفته‌اند، حتی پیش از بیکاری امکان خرید گوشت قرمز به صورت ماهانه را نداشتند.

بنا بر همین گزارشات، حدود ۷۱ درصد از جمعیت کم درآمد نمی‌توانند برنج خرید کنند و ۶۱ درصد نیز از خرید لبنیات محروم هستند.

طی این مدت،‌ بسیاری از کارگران کار خود را از دست داده‌اند. یک کارگر روایت می‌کند: «آشپز رستوران بودم، اما خب کرونا باعث شد رستوران بسته بشه. اما حالا صاحب رستوران میگه آشپز زن نمی‌خوام و من رو انداخته بیرون. توی این وضعیت از کجا کار پیدا کنم… شوهرم هم در بازار پادو بود که با کرونا بیکار کنج خونه نشسته.»

در آذرماه ۹۹، رییس اتحادیه دارندگان رستوران و سلف‌سرویس در تهران، گفته بود «اکثریت» این صنف با شیوع ویروس کرونا ورشکسته شده‌اند.

برخی کارگرها نیز مجبورند همه اعضای خانواده را به کار بگیرند؛ یکی از آن‌ها می‌گوید «من پدر بدی نیستم،‌ اما وقتی حقوقم کفاف زندگی رو نمیده،‌ مجبورم بچه‌ام رو بفرستم سرکار،‌ حداقل با کار خودش شکمش رو با بیسکوییت و شیر سیر می‌کنه.»

اخیرا با جهش سرسام‌آور قیمت‌ها و کمیاب شدن برخی کالاهای اساسی مثل روغن خوراکی، مجمع عالی نمایندگان کارگران خط فقر برای یک خانواده چهار نفره را «۱۰ میلیون تومان» اعلام کرده‌بود.

پس از همه‌گیری کرونا، بسیاری از کسب‌وکارها نیز، برغم اینکه فعالیت‌شان را ادامه می‌دهند، اما دیگر همچون گذشته مشتری ندارند؛ «خیاطم، اما دیگه کسی برای وصله و پینه لباس‌هاش سراغم نمیاد. یه موقع زنم گفت شیرینی می‌پزم و می‌فروشم اما انقدر گرفتن مجوز دنگ و فنگ داشت و باید هزینه می‌کردیم که از خیرش گذشتم.»

در بخش عمرانی و ساختمانی نیز، با تعطیلی‌های چند ماهه پروژه‌ها، بسیاری از کارگران مجبور به خانه‌نشینی‌ شده‌اند.

یک کارگر ساختمانی می‌گوید: «قبل از کرونا به زحمت یه لقمه نان در می‌آوردم. الان وضعیت هر روز بدتر از روز قبل می‌شه…»

با آن که طی یک سال گذشته، با اعمال محدودیت‌های شیوع کرونا، اعتراضات و اعتصاب‌های کارگری متوقف شده بود، اما اکنون دوباره با لغو این محدودیت‌ها، در بسیاری از شهرها، کارگران و بازنشستگان بخش‌های مختلف صنعتی و دولتی و نیمه‌دولتی، مجددا برای تامین حقوق خود دست به اعتراض می‌زنند.

دولت در این میان، هیچ تدبیری برای تأمین حداقل معیشت اقشار و صنف‌های آسیب‌دیده از همه‌گیری کرونا، اتخاذ نکرده است و میلیون‌ها خانواده بیکار شده را بدون کمترین پشتیبانی، به حال خود رها کرده‌است.

Share: