بیانیه دوم کارگران غیررسمی نفت در راستای تدارک اعتصاب سراسری

کارگران غیررسمی نفت ، در راستای تدارک اعتصاب سراسری، بیانیه دیگری با عنوان «برای پیگیری خواسته‌هایمان راهی جز اعتصاب دوباره نیست» منتشر کرده‌اند.

در بخش‌هایی از بیانیه کارگران غیر رسمی نفت آمده است:

«برای پیگیری خواستهایمان راهی جز اعتصاب دوباره نیست

ما، کارگران پیمانی در نفت، در تدارک اعتصاب سراسری دیگری هستیم؛ اعتصاب سراسری اول ما در مرداد ماه برپا شد و در آن زمان، ٢٥ هزار از کارگران پیمانی از مراکز مختلف نفتی و موسسات وابسته به آن و نیروگاه‌ها، وارد اعتصاب شدیم.

یک خواست مشخص ما در این اعتراضات، افزایش فوری سطح حقوق‌ها بود؛ بعلاوه به قراردادهای موقت کاری و پیمانی و نداشتن امنیت شغلی، پایین بودن سطح استاندارد زیستی و کاری خود در محیط کار و در خوابگاه‌ها و غذا خوری‌ها و به سطح نازل درمانگاه‌ها و نبودن امکان استفاده رایگان از آنها برای همه کارگران نفت، به دزدی ها و اختلاس‌ها و تعرض به زندگی و معیشت کارگر تحت عنوان خصوصی‌سازی‌ها، به امنیتی بودن محیط کارمان و پاسخ هر اعتراضی را با تهدید دادن و به عدم ایمنی محیط کار و عدم رعایت پروتکل‌های سازمان بهداشت جهانی اعتراض داشتیم و هیچ‌کدام از این مطالبات پاسخ نگرفت.

زیر سختی زندگی به حد انفجار رسیده‌ایم

این اعتصاب بدون مقدمه نبود؛ مدتها است که در زیر سختی زندگی، به حد انفجار رسیده‌ایم. از همین رو عده ای جلو افتادند و با کمپین‌های کذایی شماره‌بندی شده خود، جنجال به راه انداختند و تلاش کردند اعتراض ما را مدیریت کنند تا با این کار هم موقعیت خود را در خلل و فرج دعواهای درون حکومتی‌شان تقویت کنند و هم کنترل اوضاع را در دست داشته باشند.

برای اینکار، از همان آغاز برای این که جمع نباشیم و نتوانیم جمعی تماس بگیریم، فرمان به تعطیلی کار و ترک خوابگاه‌ها و بازگشت به خانه ها را دادند و اگر کسی هم در جایی بحثی از تجمع می‌کرد، او را خائن خوانده و تحت عنوان حفظ امنیت، فورا از گروه‌های مهندسی شده خود خارج کرده و حتی به وی گرای امنیتی می‌دادند.

بعد هم، از بالای سر ما کارگران، به مجلس و مقامات مختلف در حکومت نامه دادند و به آنها خاطرجمعی دادند که اوضاع تحت کنترل است. بدون این که اجازه دهند که خود ما کارگران ذره ای در تصمیم‌گیریها دخیل باشیم و جامعه صدای رسای اعتراض‌مان را به خوبی بشنود و بتوانیم متحدانه پیگیر مطالباتمان باشیم.

دنبال هیچ جناح حکومتی نیستیم

اما، ما کارگران بارها اعلام کرده‌ایم که دنبال هیچ جناح حکومتی نیستیم و خواسته و مطالبه داریم و دیگر ادامه این وضعیت برای ما ممکن نیست؛ امروز نیز حرف ما همین است.

بدین‌گونه بود که ما، در مرداد ماه با غنیمت شمردن موقعیت، در صفی هزاران نفره و با خواست‌های فوری‌مان به میدان آمدیم. قدرت اعتصاب ما آن چنان بود که آنهایی که سنگ کارگر را به سینه می‌زدند و با کمپین‌های شماره‌بندی شده‌شان بازاری درست کرده بودند، فورا به دست و پا افتادند و با جنجال بر سر این که این جا و آن جا کمپین موفق شده است، ذره ذره تلاش کردند نیروی اعتصاب ما را متفرق کنند و دسته دسته کارگران را راهی کار و بستن قرارداد جداگانه با پیمانکاران مفتخور کنند و بعد هم یک جانبه ختم اعتصاب را اعلام کردند.

دوستان مروری بر این تجربه برای همه ما هشداردهنده است و اکنون در تدارک دور دیگری از اعتراضات‌مان هستیم، نباید اجازه دهیم که این بازی دوباره تکرار شود.

ما شورایی و جمعی تصمیم می‌گیریم

خودتان شاهدید که همین الان نیز که ما کارگران جان به لب رسیده دنبال حق و حقوق‌مان هستیم، چگونه دارند با هوا کردن فیل کمپین دستمزد، سعی می‌کنند هر صدای مخالفی را سرجایش بنشانند و ترمزی باشند.

پاسخ ما کارگران به اشخاصی مانند ارسلان امینی این است که ما تجربه نیشکر هفت‌تپه را داریم و ما شورایی و جمعی تصمیم می‌گیریم و هرگونه تصمیم این چنینی و از بالای سر کارگر را، خودسرانه دانسته و آن را باطل اعلام میکنیم.

خواست‌های ما نیز روشن و مشخص است؛ قبلا، در همبستگی با تجمع اعتراضی همکاران رسمی خود در چهارم بهمن اعلام کردیم و در این جا یک بار دیگر آنها را اعلام کرده و متحد شدن حول این خواست‌ها شرط مهم اتحاد و قدرت مبارزاتی ما خواهد بود.

ما سرقفلی نمایندگی را به کسی نداده‌ایم و خودمان در تصمیم‌گیری جمعی‌مان هر کارگری را که در دل مبارزه، صدای اعتراض‌مان باشد و خواست‌های برشمرده زیر را نمایندگی کند، به نمایندگی خود انتخاب خواهیم کرد.

خواست‌های ما کارگران غیررسمی نفت عبارتند از:

١ـ حقوق‌های ما همان‌طور که در مرداد ماه اعلام کرده‌ایم، کفاف زندگی‌مان را نمی‌کند و باید به رقم بالای خط فقر اعلام شده دولت یعنی بالای ١٢ میلیون افزایش یابد؛ هیچ کارگری نباید کمتر از این رقم مزد دریافت کند.

٢ـ برای داشتن امنیت شغلی و سدکردن تعرضات پیمانکاران مفتخور به زندگی و معیشت‌مان، باید قراردادهای موقت و پیمانی به قراردادهای دائم و مستقیم با نفت تبدیل شود و به پاس‌کاری ما کارگران ما بین پیمانکاران مفتخور خاتمه داده شود.

٣ـ حقوق‌های ما، هر ماه به موقع پرداخت شود و طلبهای‌مان در همه جا به فوریت پرداخت گردد.

٤ـ ما کارگران غیررسمی، باید از امکانات درمانی رایگان در نفت برخوردار شویم و همان‌طور که همکاران رسمی ما اعلام کرده‌اند، سطح آن ارتقاء یابد.

بویژه، پروتکل‌های سازمان بهداشت جهانی برای مقابله با بیماری مرگبار کرونا در همه مراکز اجرایی شود و امکانات لازم پیشگیری، به رایگان در اختیار همه قرار گیرد.

ما کارگران نفت نیز هم صدا با همه کارگران، بازنشستگان، معلمان و بخش‌های مختلف جامعه اعلام می‌کنیم واکسن استاندارد باید خریداری شود و واکسیناسیون رایگان به دور از هرگونه تبعیضی، به رایگان و سراسری، در اختیار همه قرار گیرد.

۵ـ به فضای امنیتی، در نفت و مراکز وابسته به آن خاتمه داده شود. حق تشکل، حق تجمع، حق اعتراض، حقوق پایه‌ای همه کارگران است.

در خاتمه، تاکید می‌کنیم که قوانین ویژه اقتصادی که مراکز نفتی از جمله این مناطق هستند، قوانینی هستند که فشار و بردگی کاری را، بر ما کارگران شدت داده است؛ ‌این قوانین باید تماما لغو شود و به این تعرضات به زندگی و معیشت ما پایان داده شود.  اینها همه، خواست‌های متحد ما کارگران رسمی و غیررسمی در نفت و مراکز وابسته به نفت است.

در اعتصاب سراسری بعدی، همه متحدانه حول این خواست‌ها، جمع شویم و در گام اول بر افزایش حقوق‌ها به بالای دوازده میلیون تاکید کنیم.

Share: