تاثیر کرونا بر زندگی و معیشت کارگران

 از ۱.۵ سال از شیوع کرونا می‌گذرد. وضعیت معیشت کارگران و عموم مردم در این مدت هر روز وخیم‌تر شده است. بسیاری از کارگاه‌ها تعطیل یا نیمه تعطیل شده‌اند.

در این میان فشار تامین معیشت کارگران بیشتر از سایر اقشار خود را نشان داده است. در اوج‌گیری پیک‌های کرونا و اعلام تعطیلی‌ها از سوی حکومت، قسمت اعظم کارگران بیکار یا به مرخصی اجباری فرستاده شدند. کارفرمایان به کارگران می‌گویند که ۱۵ روز سرکار بیایند و به اصطلاح ۵۰ درصدی باشند. به این ترتیب بیمه کارگری هم برای ۱۵ روز واریز می‌شود. بدلیل عدم کنترل بسیاری از کارفرماها، کارگران را به مرخصی اجباری و بدون دستمزد می‌فرستند.

معیشت کارگران در زیر خط فقر

همه کارگران ایران زیرخط فقر هستند. دستمزد کارگران برای تامین نصف معیشت آنها کافی نیست. حال چگونه بایستی با نصف آن دستمزد زندگی کنند؟ بسیاری از کارگران ماه‌ها است که دستمزدشان را دریافت نکرده‌اند. در حال حاضر کارفرماها برای ندادن پول بیمه، قرارداد کارگران را تمدید نمی‌کنند. اغلب کارگرانی که قرارداد زیر ۶ ماه داشته‌اند، بعد از بیکاری نتوانسته‌اند حق بیمه و سنوات خود را دریافت کنند. کارفرماها با سواستفاده از شرایط، با کارگران قراردادهای یک‌ماهه می‌بندند، تا در زمان تعدیل نیرو، کارگران نتوانند مدعی حق و حقوق خود شوند. بسیاری از کارگران مجبور هستند حتی در شرایط بد کرونایی نیز کار کنند. آنها مانند کارمندان ثابت و رسمی دولت نیستند که سرماه حقوق مشخص داشته باشند. به این ترتیب کارگران و خانواده آنها همواره در خطر مبتلا شدن به کرونا هستند.

کرونا و بیکار شدن حداقل ۶ میلیون نفر

آمار دقیقی از شمار کارگرانی که در ۱.۵ سال گذشته بیکار شده‌اند در دست نیست. به گفته عیسی منصوری معاون اشتغال وزارت کار تا مهر ۹۹ نزدیک به ۶ میلیون نفر از نظر شغلی آسیب دیده‌اند. وی تصریح کرد که نزدیک به ۱.۵ میلیون کارگر از کار بیکار شده‌اند. طبق آمار سازمان تامین اجتماعی یک میلیون و ۲۳۰ هزار نفر در شرایط کرونا واجد شرایط دریافت بیمه بیکاری شده‌اند. باید توجه داشت این افراد کسانی هستند که مشمول بیمه بیکاری قرار دارند. در حالیکه اکثریت کارگران در کارگاه‌های کوچک و کارگران ساختمانی اصلا مشمول قوانین کار و بیمه نیستند.

کارگران بین ۲.۵ تا ۳ ماه سال را بدلیل شرایط قرمز کرونا بیکار بوده‌اند

به گفته دبیرکل اتاق اصناف در روزهای قرمز کرونایی ۳ میلیون نفر در کشور بیکار می‌شوند. اینجا نیز دستفروشان و نفراتی که  تحت پوشش اطاق اصناف نیستند در آمار نیامده‌اند.

باید توجه داشت در یک سال گذشته حداقل چهار پیک کرونایی داشته‌ایم. روزهای تعطیل در این پیک‌ها بین ۲.۵ تا ۳ ماه بوده است. یعنی بیش از ۶ میلیون نفر از حداقل‌های معیشتی هم برخوردار نبوده‌اند. با احتساب هر خانوار ایرانی ۴ نفر به این ترتیب معیشت حداقل ۲۴ میلیون نفر خانواده کارگران تحت شعاع کرونا قرار گرفته است. کرونا هزینه‌های سنگین درمانی به مردم تحمیل کرده است. کسادی بازار و کم شدن تقاضا باعث ورشکسته شدن اصناف و پایین آمدن تولید می‌شود. جامعه بدلیل زیاد شدن کارگران بیکار شده با چالش جدی مواجه شده است. تورم بالای ۵۰ درصد، آینده طبقه کارگر را در ابهام قرار داده است.

کمک‌های محدود و مقطعی به معیشت کارگران محسوب نمی‌شود

کمک‌های محدود و مقطعی دولت از جمله پرداخت وام یک میلیون تومانی، پرداخت کوتاه مدت بیمه بیکاری به عده‌ای از کارگران، توزیع بسته‌ی مواد غذایی، آنقدر قطره‌ای و نازل بود که عملا هیچ کمکی به جامعه کارگری محسوب نمی‌شود. کارگران در فقر مطلق دیگر توانایی تامین حداقل‌های معیشتی خود را نیز ندارند.

این روزها بحران کرونا در حال تبدیل شدن به چالش امنیتی است. مردم مستقیم سران حکومت و شخص خامنه‌ای را خطاب قرار داده و خواستار پاسخگویی او هستند. سران حاکمیت در صورتی که از این چالش بیرون بیایند با چالش جدی‌تری به نام ارتش گرسنگان و بیکاران مواجه‌ هستند. کارگرانی که در تامین معیشت خود مانده‌اند، چیزی برای از دست دادن ندارند. این موضوع هراسناک‌ترین کابوسی است که سران حاکمیت با آن روبرو خواهند شد.

Share: