مردم و کشاورزان کهگیلویه در برابر فرمانداری این شهر تجمع کرده و خواستار احداث سد آبریز در بالادست رودخانه مارون شدند. این تجمع روز شنبه ۵ شهریورماه ۱۴۰۱ برگزار شد. معترضان خواستار رفع مشکلات آبی کشاورزان و مردم منطقه شدند. این مشکل تنها با احداث سد بر روی رودخانه قابل حل است. مقامات دولتی در هراس از بالا گرفتن اعتراضات به تجمع مردم و کشاورزان کهگیلویه آمده و وعده حل مشکلات را دادند؛ اما زمانی برای اجرای پروژه احداث سد اعلام نکردند.

مافیای آب با به سرقت بردن آب رودخانه مارون در پایین‌دست، هیچ امکانی توسعه برای کشاورزان کهگیلویه فراهم نمی‌کنند. رودخانه مارون با سالانه یک میلیارد متر مکعب آب، منبع مهمی برای کشاورزان این خطه محسوب می‌شود. با توج به بی‌آبی و خشکسالی در کشور بایستی کشاورزان کهگیلویه از این منبع به صورت کامل بهره‌مند شوند.

مدیریت آب یا چپاول آب؟

آنچه بر سر رودخانه‌ها، سدها، تالاب‌ها، دریاچه‌ها و آبخوان‌های کشور آمده موضوع پنهانی نیست. اگرچه کارگزاران حکومتی سعی دارند همه اشکالات را به گردن طبیعت انداخته و از خشکسالی سخن می‌گویند. اما واقعیت این است، مافیای آب که در دست سپاه پاسداران است، وضعیت را به اینجا کشانده است. کمبود آب در کشورهای خشک و کویری امری طبیعی است. اما فلات ایران همراه با داشتن کویر، دارای چند رشته کوه بلند است که مشابه آن در هیچ‌یک از کشورهای همجوار (به غیر از افغانستان) وجود ندارد. میزان آب‌های ایران و درصد بارندگی آن، چنان بوده که کشور هیچ‌گاه دچار بحران کمبود آب نبود. اما به دلیل چنبره زدن سپاه پاسداران بر منابع آبی ایران چنین وضعیتی بوجود آمده است.

بحران آب بزرگترین چالش امنیتی

بحران آب، حاصل ۴۰ سال غارت دارایی‌های کشور توسط سران حکومت است. سرقتی که در حال حاضر به اصلی‌ترین چالش امنیتی حکومت تبدیل شده است. این بحران در کنار گرانی و تورم زمینه اجتماعی برای اعتراضات را بیشتر خواهد کرد. دیکتاتوری حاکم به دلیل پایان ذخایر استراتژیکش توان پاسخگویی و حتی مقابله با چالش‌ها را نخواهد داشت. پر واضح است، پاک کردن صورت مساله با سرکوب هم هیچ مشکلی را حل نخواهد کرد. این اقدامات تنها به رادیکالیزه کردن اعتراضات دامن می‌زند. قطعی آب مختص قشر و یا طبقه خاصی نیست اما دهک‌های پایین جامعه را بیشتر تحت فشار خواهد گذاشت. طبقاتی که آستانه تحمل آنها، مدت‌ها است پایان یافته و فقط منتظر یک جرقه هستند.