تجمع اعتراضی کارگران شهرداری رودبار در اعتراض به پرداخت نشدن مطالبات مزدی

کارگران شهرداری رودبار خواستار پرداخت ۵ ماه حقوق عقب افتاده خود شدند

کارگران شهرداری رودبار ماه‌ها است که در اعتراض به پرداخت نشدن مطالبات مزدی خود تجمع اعتراضی برگزار می‌کنند. پیش از این، کارگران در اعتراض به پرداخت نشدن مطالبات ۵ ماهه خود تجمع کرده بودند. آنها خواستار پرداخت ۵ ماه حقوق عقب مانده و رفع مشکلات بیمه‌ای خود شدند.

دستمزد کارگران در شرایط کنونی کفاف تامین نیازمندی‌های آنها را نمی‌دهد. سوال اینجا است که یک کارگر بدون حقوق چگونه باید معیشت خود و خانواده‌اش را تامین کند.

نبود تشکل‌های مستقل کارگری، رشد قارچ‌گونه شرکت‌های پیمانکاری و رسمیت یافتن قراردادهای موقت، باعث سرقت دسترنج کارگران شده است.

کارگران شهرداری رودبار به همه جا بدهکار هستند

کارگران شهرداری رودبار روز شنبه ۶ شهریورماه اعتراض به وضعیت بد معیشتی خود را رسانه‌ای کردند. یکی از آنها می‌گوید: «ما به نانوایی بدهکار هستیم. به خواربارفروشی بدهکار هستیم. حتی برای رفتن به کار از پسِ هزینه‌ بنزین موتورمان هم برنمی‌آییم و به پمپ بنزین هم بدهکار هستیم…»

یکی دیگر از کارگران شهرداری رودبار از وضعیت گرانی شکایت دارد. او می‌گوید: «گوشت را در قصابی می‌بینیم، اما نمی‌توانیم نیم کیلو گوشت بخریم و به خانه ببریم. آبرویمان در این شهر رفته است. من ۸۰۰ هزار تومان به کسی بدهکار هستم. چند روز پیش جلوی من را گرفت، پولش را می‌خواست؛ بگویم پولت را نمی‌دهم؟»

سرباز زدن شهرداری از نظارت بر کارهای شرکت پیمانکاری

کارگران شهرداری رودبار در استخدام شرکت‌های پیمانکاری هستند. با اینکه شهرداری پیمانکار مادر محسوب می‌شود و طبق قانون بایستی در قبال اقدامات شرکت پیمانکاری مسئول باشد. اما خود را کنار کشیده است.

یک گارگر می‌گوید: «در سرما و گرما بین زباله‌ها هستیم. اما نه کارگر را نگاه می‌کنند نه حقش را می‌دهند. این همه زحمت می‌کشیم اما یکبار سوال نمی‌کنند این کارگران کجا هستند و چکار می‌کنند. هر وقت که بگویند می‌آییم، هر کار که بخواهند می‌کنیم، اما اول ماه که می‌رسد دیگر ما را نمی‌شناسند.»

شهرداری‌ها و  شرکت‌های پیمانکاری در هماهنگی با هم به  استثمار کارگران ادامه می‌دهند. شرکت‌ها هر ماه بخشی از حقوق آنها را بصورت علی‌الحساب پرداخت می‌کنند. با این اقدام در نهایت در طول سال چند ماه از حقوق آنها را بالا می‌کشند. با توجه به تورم افسارگسیخته، پرداخت معوقات بعد از چند ماه از نظر ارزش ریالی آن بی‌ارزش شده است.

یکی از کارگران شهرداری رودبار می‌گوید: «اگر فیش‌های حقوق‌مان را نشان دهیم، می‌بینید که حتی یکبار هم پایه حقوق ثابت برای کارگران واریز نشده است. هر ماه ۵۰۰ یا ۶۰۰ هزار تومان به حساب ما واریز کرده‌اند. اگر حقوق کامل ۴ میلیون تومان را هم بگیریم، باز نمی‌توانیم زندگی کنیم. چه برسد به این ۵۰۰ ـ ۶۰۰ هزار تومان!»

گسترش اعتراضات کارگری در ماه‌های آینده

در دیکتاتوری حاکم، معوقات مزدی از عمده مشکلات کارگران است. بدلیل رکود اقتصادی و عدم نظارت کامل بر کارفرما، ندادن حقوق به یک روال عادی درآمده است. این درحالی است که طبق قانون کارفرما موظف است که حقوق کارگران را بصورت کامل پرداخت کند. اجرا نشدن قوانین نیم بند کارگری در این نظام دست باز به  کارفرما برای استثمار هرچه بیشتر کارگران می‌دهد. کارگران در سایه این حاکمیت همه سرمایه‌های خود را از دست داده‌اند. اعتراضات مستمر آنها برای احقاق  حقوقشان در یک نقطه به اعتراضات گسترده تبدیل خواهد شد. این اعتراضات می‌تواند به جرقه‌ای برای گسترش اعتراضات مردمی تبدیل شود.

Share:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *