پس از مدت‌ها انتظار امروز شورای عالی کار حداقل دستمزد کارگران برای سال ۱۴۰۱ را تصویب کرد. این تصویب بعد از اعتراض‌های فراوان در جامعه کارگری حاصل شده است. حداقل دستمزد کارگران به میزان ۵۷ درصد می‌باشد. این درحالی است که میزان تورم در سال گذشته بیش از ۵۰ درصد بوده است. بعضی از اقلام خوراکی حتی افزایش قیمت ۱۰۰ تا ۱۵۰درصدی را هم تجربه کرده‌اند.

پایه حقوق کارگران در سال ۱۴۰۰ به ۴ میلیون تومان خواهد رسید. اما خط فقر در حال حاضر به بیش از ۱۲ میلیون تومان رسیده است.

این میزان افزایش حتی با گفته‌های رئیس کمیته امداد نیز فاصله زیادی دارد. وی چندی پیش، خط فقر در کشور را نزدیک به ۱۰ میلیون تومان اعلام کرده بود. به این صورت حداقل دستمزد کارگران حتی از نصف خط فقر اعلام شده توسط سران حکومت هم کمتر است. در حال حاضر تورم اعلام شده توسط مرکز آمار برای مواد خوراکی بیش از ۶۰ درصد و برای اجاره خانه ۵۰ درصد می‌باشد.

سونامی تورم با حذف ارز۴۲۰۰ تومانی

با حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی، بایستی در انتظار سونامی گرانی و تورم در سال ۱۴۰۱ باشیم. به این صورت مانند سال گذشته تاثیر اضافه شدن حداقل دستمزد کارگران در ماه‌های اولیه سال ناپدید خواهد شد.

بدون شک سال ۱۴۰۱ برای خانوارهای کارگری بسیار سخت و طاقت‌فرسا خواهد بود. هر چند سران حکومت و بخصوص نمایندگان خودخوانده جامعه کارگری این افزایش را بسیار موفق‌آمیز می‌دانند. اما تصویب حداقل دستمزد کارگران در مقایسه با خط فقر نه تنها کافی نیست. بلکه نشان‌دهنده ماهیت ضدکارگری این حکومت است. این تصویب تنها ابراز تحقیر و پرتاب جامعه کارگران به قعر خط فقر خواهد بود.

حداقل دستمزد کارگران همیشه عقب‌تر از تورم و گرانی است

در مدت ۸ سال جنگ دستمزد کارگران ثابت مانده بود. اما گرانی و تورم به شدت افزایش پیدا کرده بود. این فاصله باعث ایجاد شکاف عمیق بین حداقل دستمزد کارگران و سبد معیشتی خانوارها شده است. شورای عالی کار هر ساله با تعیین غیرواقعی حـداقل دستمزد کارگران به این شکاف عمق بیشتری می‌دهد. کارگران هر ساله شاهد کاهش قدرت خرید خود و خالی ماندن سفره‌هایشان هستند.

حداقـل دستمزد و سبد معیشت بدلیل شرایط وخیم اقتصادی

تعیین سالانه حداقل دستمزد کارگران تنها در کشورهایی که شرایط اقتصادی وخیمی دارند، انجام می‌شود. در کشورهایی که تورم یک رقمی و حتی منفی است، صحبت از حداقل دستمزد و سبد معیشتی بی‌معنی است. در واقع این دو معیار، زاییده اقتصاد زمین‌گیر شده در این نظام است.

سران حکومت با استثمار کارگران باعث افزایش شکاف، حداقل دستمزد کارگران و سبد معیشت آنها شده‌اند. هر ساله تعداد بیشتری از کارگران به عمق خط فقر سقوط می‌کنند. به جرات می‌توان گفت، کارگران ایرانی در زمره فقیر‌ترین کارگران جهان هستند. به همین دلیل همواره بدنه اعتراضات مردمی را کارگران تشکیل می‌دهند. آنها همیشه آماده بر هم زدن بساط این حکومت استثمارگر هستند.