در سال‌های اخیر فولاد و زنجیره تولید آن نقش مهمی در صنایع کشور ایفا کرده است. همچنین در سال‌های اخیر این صنایع درآمد ارزی بالایی داشته است. برق مهم‌ترین پارامتر در این صنعت می‌باشد. قطع برق در سال گذشته باعث تعطیلی چند ماهه صنایع فولاد شد.

این تعطیلی از یک سو باعث بالا رفتن قیمت محصولات فولادی شد. از سوی دیگر این تعطیلی، ضرر‌های جبران‌ناپذیر مالی به صاحبان صنایع وارد آورد. بازتاب قطعی برق نیز برای کارگران بیکاری و اخراج از کار بوده است.

رئیس اتحادیه فروشندگان آهن و فولاد با تاکید بر ضررهای ناشی از قطعی برق در صنایع فولاد می‌گوید:

«قطعی برق کارخانه‌هایی که روند عادی تولید را دارند دچار مشکل خواهد کرد. کارخانه‌های تولید فولاد نمی‌توانند متوقف شوند یا خدشه‌ای در روند تولید آنها وارد شود به همین جهت قطعی برق برای آنها آسیب‌های غیرقابل جبرانی خواهد داشت. این کار باعث می‌شود چالشی در بحث تولید ایجاد شود.»

قطع برق صنایع برای صدور برق به عراق

این روزها، خبرهایی مبنی از سرگیری صادرات برق ایران به عراق به گوش می‌رسد. این موضوع در زمانی گفته می‌شود که احتمال قطع برق صنایع فولاد و سیمان کشور به طور جدی مطرح شده است. در شرایطی سران حکومت تصمیم به صادرات برق گرفته‌اند که سال گذشته به دلیل کمبود برق، شاهد تعطیلی ۱۱۰ کارخانه فولاد در کشور بودیم. سال گذشته مسئولین دولتی به صاحبان صنایع فولاد پیشنهاد مهاجرت به سوریه را داده بودند. این موضوع می‌تواند زمینه‌ساز بیکاری هر چه بیشتر کارگران ایرانی شود. سران حکومت با این پیشنهاد نشان دادند، پیش از آنکه به فکر معیشت کارگران و مردم ایران باشند، به فکر عمق استراتژیک حفظ حکومت خود هستند.

دیکتاتوری حاکم در محاصره بحران‌ها

دیکتاتوری حاکم در بن‌بست بحران‌ها گرفتار است. هر بحران باعث ایجاد چندین بحران دیگر می‌شود. بحران کمبود برق، تعطیلی صنایع فولاد و سیمان را موجب می‌شود. بحران تعطیلی این دو صنعت که عمده سودشان در صادرات بود، باعث ورشکستگی آنها خواهد شد. اولین اقدام آنها نیز اخراج کارگران خواهد بود. با اخراج کارگران این صنایع، آنها به لشگر گرسنگان و بیکاران اضافه خواهند شد. این خود ادامه یک بحران عظیم است که کالبد نیمه جان این حکومت توان بیرون آمدن از آن را نخواهد داشت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.