تورم و گرانی امنیت غذایی کارگران را به خطر انداخته است

آمار منتشره از مصرف غذای کارگران در دهه ۹۰ کاهش ۵۰ درصدی مصرف محصولات پروتئنی را نشان می‌دهد. در این دهه سرانه مصرف اقلام خوراکی کارگران  به شدت افت کرده است. خانواده‌‌‌‌های کارگری دراین دهه هزینه بسیار بیشتری برای مواد غذایی پرداخت کرده‌اند. این موضوع می‌تواند امنیت غذایی این خانواده‌ها را مورد تهدید جدی قرار دهد.

براساس آمارهای منتشره قیمت سبد خوراکی نسبت به سال ۹۵ نزدیک به ۴ برابر شده است. این افزایش قیمت نشان‌دهنده فشار خردکننده بر خانوارهای کارگری و کسانی است که حقوق ثابت دارند.

شیوع کرونا و گسترش بیکاری باعث کاهش ۱۰ تا ۵۰ درصدی مصرف شیر، گوشت، برنج، قند و مرغ شده است. این سال‌ها سهم هزینه درمان و مسکن از سبد خانوارها افزایش یافته، اما درآمدها به اندازه تورم اضافه نشده است. در کل می‌توان گفت که کارگران و خانواده‌ آنها در دهه ۹۰ غذای کمتری خورده‌اند، اما هزینه بیشتری داده‌اند. به این صورت امنیت غذایی کارگران در خطر جدی  است.

پارامترهای مهم در امنیت غذایی

امنیت غذایی به دسترسی همه مردم به غذای کافی در تمام اوقات برای داشتن سلامت جسمی گفته می‌شود. این امنیت به سه عنصر مهم بستگی دارد:

  • موجود بودن غذا
  • دسترسی به غذا
  • پایداری در تهیه و دریافت غذا

در حال حاضر نزدیک به ۳۰ درصد درآمد‌ خانواده‌های ایرانی برای تهیه غذا هزینه می‌شود. این رقم در اکثر کشورها به زیر۱۰ درصد رسیده است. به این صورت حاکمیت  نزدیک به ۳ برابر سایر کشورها هزینه خوراک به مردم تحمیل کرده است. این تحمیل به کوچک‌‌تر شدن روزانه سفره مردم منجر شده است. در استان‌های فقیر و کم درآمد مانند کرمان، خراسان جنوبی، سیستان‌ و بلوچستان و.. امنیت غذایی بمراتب وضعیت وخیم‌تری دارد.

گسترش فقر زمینه رشد اجتماعی و اقتصادی فرزندان این استان‌ها را نابود کرده است.

تهدید امـنیت غذایی بدلیل فساد و چپاول سران حکومت

فساد و چپاول سران حکومت بر سفره‌های مردم سایه افکنده است. فقر در کشوری که دومین ذخایر گاز جهان را دارد، آنچنان چیره شده که دولت به طور رسمی یک وعده غذای گرم را برای سبد معیشت کارگران درنظر گرفته است. در آن سوی فقر و گرسنگی مردم، زندگی اعیانی سران حکومت و آقازاده‌های آنها دیده می‌شود. زندگی که  حتی در ثروتمندترین هتل‌های جهان هم کم‌نظیر است. در مقابل آن ۷ دهک جامعه در معرض سوءتغذیه هستند. سران حکومت از فقر به عنوان سلاحی برای مقابله با اعتراضات استفاده می‌کردند. اما بدلیل از بین رفتن امنیت غذایی اکثریت جامعه ایران به لشگر گرسنگان پیوسته‌اند. این لشگر که مطالبات به قوه خود را دارد برای امنیت حاکمیت بیشترین تهدید محسوب می‌شود. سران حکومت توانایی و قدرت این لشگر را در قیام آبان ۹۸ به یاد دارند.

Share: