کارگران سیمبان کشور خواستار تبدیل وضعیت قراردادهای خود از پیمانکاری به قرارداد مستقیم شدند. آنها همچنین خواستار تصویب قانونی شدند تا امنیت جانی آنها را تضیمن کند.

این کارگران در خطوط سرد و گرم توزیع برق به صورت حجمی و یا شرکتی برای شرکت توانیر کار می‌کنند. سال ۱۴۰۰ یکی از سیاه‌ترین سال‌ها برای کارگران سیمبان کشور بود. در این سال به طور متوسط هر ماه یک تا دو سیمبان درحین کار دچار حادثه شده و فوت کرده‌اند. این کارگران خواستار تصویب قانونی هستند تا کارفرما را مجبور به بالا بردن ضریب ایمنی در کار کند.

یکی از کارگران در این رابطه می‌گوید:

«متاسفانه نیروهای سیمبان شرکتی و حجمی که در خط مقدم شرکت توزیع نیروی برق از جان و سلامتی‌شان مایه می‌گذارند تا چراغ هیچ خانه و کارخانه‌ای خاموش نباشد و آنها که در بحران‌هایی مثل سیل، زلزله، توفان، برف و… اولین نیروهای خدمت‌رسان هستند، از امنیت شغلی برخوردار نیستند.» به گفته آنها شرکت‌های توزیع برق اهمیتی به امنیت جانی سیمبانان نمی‌دهند.

خواسته اصلی کارگران سیمبان کشور رفع تبعیض و بی‌عدالتی و برچیده شدن شرکت‌های پیمانکاری

کارگران سیمبان کشور خواستار رفع تبعیض و بی‌عدالتی در رابطه با کارشان شدند. آنها خواستار برچیده شدن شرکت‌های پیمانکاری و بستن قرارداد مستقیم با شرکت توانیر هستند. یکی از کارگران در این رابطه می‌گوید:

«چندین سال است پیگیر تبدیل وضعیت و دریافت مطالبات قانونی از پیمانکاران هستیم که انجام نمی‌شود. این در حالیست که از چند ماه پیش به‌ دنبال ابلاغ بخشنامه مشترک سازمان اداری و استخدامی کشور و سازمان برنامه و بودجه، تبدیل وضعیت شماری از کارگران ایثارگر شرکت توزیع برق ابلاغ شد.»

کارگران سیمبان کشور همچنین نسبت به فراهم نبودن الزامات ایمنی و نداشتن امنیت جانی اعتراض دارند. برای کارفرما‌یان ارزان‌ترین چیز، جان سیمبانان است. یکی از کارگران دراین رابطه می‌گوید:

«سال‌هاست با حقوق نابرابر در ارتفاع بالای تیرک‌های برق در سخت‌ترین شرایط و استرس‌زا به کار مشغول بوده‌ایم. در این راه شمار زیادی از همکاران خود را بر اثر حوادث شغلی از دست داده‌ایم. با این حال علارغم پیگیری‌های زیاد در بهبود وضعیت شغلی و جانی‌مان، نتیجه‌ای نگرفته‌ایم.»

کار سیمبانی در جهان از شغل‌های سخت و زیان‌آور محسوب می‌شود

با وجودی که کار سیمبانی بدلیل مجاورت با برق فشار قوی و متوسط در اکثر نقاط جهان در دسته‌بندی شغل‌های سخت و زیان‌آور است. اما وزارت کار هیچ اقدامی در جهت به رسمیت شناختن آنها تحت پوشش شغل‌های سخت و زیان‌آور انجام نداده است. کارگران سیم‌بان هم مانند سایر کارگران شرکتی بدلیل نبود قانونی که از آنها حمایت کند تحت استثمار شدید قرار دارند. مرگ خاموش و بی‌صدای آنها در این روزها، در شبکه‌های اجتماعی منعکس شده است.

ادامه این مسیر به چالشی برای حاکمیت تبدیل خواهد شد. کارگران سیمبان کشور، باید با اتحاد و همبستگی درجهت احقاق حقوق پایمال شده‌شان اقدام کنند.