کارگران شهرداری منجیل خواستار حذف شرکت پیمانکاری و بستن قرار مستقیم با شهرداری می‌باشند. این کارگران، نزدیک به ۲۵ نفر هستند و به صورت قرارداد پیمانی در شهرداری منجیل در استان گیلان مشغول به کار می‌باشند. بدلیل عقد قرارداد با شرکت پیمانکاری میزان دریافتی آنها به صورت کف دستمزد پرداخت می‌شود. به همین دلیل وضعیت معیشتی این کارگران به شدت وخیم است.

اختلاف دستمزد یک کارگر قرارداد مستقیم با شرکتی نزدیک به ۳ میلیون تومان است. این کارگران سال‌ها است تحت قرارداد شرکت پیمانکاری هستند و ماهانه ۳ میلیون تومان از حقوق آنها توسط این شرکت به سرقت می‌رود. علت تاسیس این شرکت تامین نیرو است؛ اما در واقعتی هیچ نقشی در ارائه خدمات ندارد.

کارگران شهرداری منجیل بارها خواسته خود مبنی بر تبدیل وضعیت استخدامی را به مسئولین شهرداری و سایر نهادها گفته‌اند؛ اما پاسخ مشخصی دریافت نکرده‌اند. یکی از کارگران شهرداری منجیل در این رابطه می‌گوید:

«با وجود آن که مدیریت شهرداری منجیل با سرپرستی اداره می‌شود؛ اما ما کارگران خواستار رفع تبعیض با عقد قرارداد مستقیم با شهرداری هستیم که یک خواسته قانونی است.»

تاخیر ۳ تا ۶ ماهه در پرداخت دستمزد کارگران شهرداری منجیل

وی در ادامه به مشکلات کارگران شهرداری منجیل با شرکت پیمانکاری پرداخته و تصریح می‌کند:

«در چند سال گذشته حقوق کارگران پیمانی معمولا با سه تا شش ماه تاخیر پرداخت می‌شد. اما حقوق کارکنان و کارگران قرارداد مستقیم شهرداری تقریبا به‌روز بوده است. آخرین حقوقی که چند روز پیش ما دریافت کرده‌ایم حقوق بهمن ۱۴۰۰ بود و خبری از پرداخت مابقی مطالباتمان نیست.»

 دیرپرداخت دستمزدهای علاوه بر پایین بودن آن از مهمترین مشکلات این کارگران بشمار می‌آید. نداشتن امنیت شغلی بدلیل قراردادهای کوتاه مدت از مشکلات دیگر آنها می‌باشد. کارفرما از این قراردادها به عنوان اهرم فشار برای سرکوب کارگران استفاده می‌کند. زمانی که کارگری به شرایط موجود اعتراضی داشته باشد، بعد از پایان قرارداد اخراج می‌شود.

بدلیل سیاست‌های ضدکارگری دولت، شرکت‌های پیمانکاری، دست باز برای بستن هر قراردادی با کارگران دارند. بستن قراردادهای کوتاه مدت باعث شده، موقعیت قانونی کارگران بشدت پایین بیاید. پرداخت نکردن دستمزد و حق بیمه، ساعات طولانی کار، اخراج دسته جمعی، پایین آوردن دستمزد کارگران نمونه‌ای از عملکرد این شرکت‌ها است..