حوادث در معادن یا حراج جان کارگران

حوادث در معادن بعد از ساختمان بیشترین آمار تلفات نیروی کار را به خود اختصاص داده است. بنابه آمار منتشره بیشترین حوادث ناشی از کار در معادن مربوط به کارگا‌ه‌های ذغال سنگ می‌باشد. عدم استفاده از فناروی‌های روز، استفاده از روش‌های قدیمی و منسوخ در حفاری‌ها، علت اصلی بروز حوادث ناگوار است. حوادثی که به مرگ یک یا چند نفر می‌انجامد یا مانند حادثه یورت جان ۴۳ معدن‌چی را می‌گیرد.

 در آخرین حادثه از این نوع، دو کارگر واحد زغال سنگ معدن‌جو طبس بر اثر ریزش تونل دچار حادثه شدند. یک کارگر کشته و کارگر دیگری زخمی می‌شود. حادثه مانند همیشه از سوی کارشناسان و مراجع قضایی در دست بررسی است. اما هیچ‌گاه این بررسی‌ها تغییری در وضعیت ایمنی معادن ایجاد نکرده است. در بهترین حالت چند توصیه بدون پیگیری به مدیران معادن داده می‌شود.

استفاده از روش‌های سنتی در استخراج معادن

شاکرمی معاون وزارت کار در مصاحبه‌ای اول مهر ۱۴۰۰ به علت اصلی حوادث در معادن اشاره می‌کند. وی می‌گوید: «در حال حاضر در کشور بیش از ۵۵۰۰ معدن وجود دارد و حدود ۹۰ درصد معادن در حوزه ذغال سنگ فعالیت می‌کنند. روش‌های استخراج در بیش از ۹۰ درصد این معادن عمدتاً به شکل سنتی و تقریباً ناایمن است.»

تعداد کم بازرسان کار و عدم تناسب تعداد آنها با کارگران در نرم جهانی از علل دیگر افزایش حوادث در معادن است. دربیشتر استان‌ها  برای تامین تجهیزات جدید برای بازرسان کار تلاشی نمی‌شود. در صورتی‌که داشتن تجهیزات بازرسان می‌تواند در پیشگیری از میزان حوادث در معادن موثر باشد.

استفاده از تکنولوژی نوین در صنعت حفاری می‌تواند در پیشگیری از بروز حوادث تاثیر بسزایی داشته باشد. سپردن معادن به شرکت‌های پیمانکاری و عدم کنترل جدی بر روی شیوه کار آنها از عوامل موثر در بروز حوادث است. شرکت‌های مادر که معادن را به شرکت‌های پیمانکاری می‌سپارند طبق قانون در قبال کارگران این معادن مسئول هستند.  اما این شرکت‌ها خود را در قبال کارگران پاسخگو ندانسته و آنها را به پیمانکاران  ارجاع می‌دهند. در حالیکه این شرکت‌ها در قبال شرایط محیط کار و امور رفاهی و بهداشتی کارگران مسئول هستند.

۷۰درصد حوادث ناشی از کار در معادن مربوط به کارگاه‌های ذغال سنگ است

آمارهای نشان می‌دهد که نزدیک به ۷۰ درصد حوادث ناشی از کار منجر به فوت در معادن ذغال سنگ می‌باشد. علت هم استفاده از روش‌های سنتی و تجهیزات کهنه و از دور خارج است. در حالی‌که اگر دیکتاتوری حاکم برای جان کارگران ارزشی قائل بود بی تردید تا تامین اصول ایمنی، کار در معادن را ممنوع می‌کرد. درحال حاضر اولویت در هر کاری با انباشته شدن ثروت سران حکومت است و بی‌ارزش‌ترین کالا در حال حاضر جان کارگران است.

Share: