خاطره از یکی از دوستان کارگر بازنشسته سندیکای پروژه ای آبادان

«یادی ازآبادان وباشکوه ترین اول ماه مه ایران» …….اردیبهشت۱۳۵۸ کارگران پروژه ای درتدارک جشن اول

ماه مه بودند.کارگران وتک افرادی هم ازتشکل های سیاسی

باتمام گرایش ها ،به تبادل نظرها درآن بهار بیاد

ماندنی که شاید بهاری ترین بهارتاریخ ایران می توان آنرا

دانست. باشوروشعف  تلاش میکردند که عیدکارگران را باشکوه هرچه بیشتر باتوجه به استقبال بی نظیر کارگران کلیه صنایع وصنوف برگزاربنمایند.یکی ازکارگران پروژه ای بنام مصطفا آبکاشک

پیشنهادی رامطرح نمود که درجمع های چندگانه آن

روزها به تبادل آرا گذاشته شد ودرنهایت درشب اول

ماه مه ۱۳۵۸ یکی ازسخنرانان به سمع و نظرجمع اعضای سندیکای کارگران پروژه ای وکلیه زحمتکشان رساندندوپس ازآن درنشریه( پروژه ایها) به اطلاع عموم

وبعدها درنشریات سراسری بازنشر یافت.

وقتی امروز به آن پیشنهاد فکرمیکنم باوردارم که آن

کارگرمبارز وآگاه چقدردوراندیشانه آن نظریه راکه برای ایران

تازه گی داشت طرح وبسط نمود .

آن سال جمعیت بیادماندنی که به اعتراف تمام پیران

وبزرگان جنبش کارگری فقط درسال ۱۳۲۴ و۱۳۲۵مانند

آن دیده شده بود طول ایستگاه هفت ومقرسندیکا را تا مرکز شهرآبادان طی شد. استادیوم ورزشی آبادان مملو از جمعیت بود و با شور و هیجان وصف ناپذیر به سخنان مهیج ابرندی گوس مط دادند. بیانیه اول ماه مه رایکی از

کهنسالان پروژه کارقرائت نمودودرآن حق ،حقوق بیکاری رانه برای بیکارشدگان شاغل بلکه برای همه بیکاران درسرتاسرمیهن درخواست نمود.

شامگاه آن روزتجمعی از تمام کارگران پروژه ای ،جوانان هوادارکارگران که اکثرافرزندان خودآنان ویاکارگران پالایشگاه

آبادان بود گردهمایی باشکوهی برپانمودند…درآنشب بیادماندنی آقایان ابرندی ،زبردست،یعقوبی، آبکاشک وناصرخاکسار سخنرانی کردند وگروه «کر»به رهبری جوانی به

نام محبی شعر شادوناشاد برتولت برشت رابه گونه ای زیبا اجرانمودند که من کمتر نمونه ای ازآنرا نشنیده ونه دیده ام.

سخنران پایانی آن شب ابرندی بودکه برای کارگران عرب

سخنرانی ورقص وپایکوبی ویزله آنان پایان بخش آن

مراسم باشکوه بود….بواقع آبادان  درآن ایام وخصوصا دراول ماه مه نشان دادکه حکومت کارگری آبادان درسال۱۳۲۵ هنوزازیادهانرفته  وهنوزسنگر اصلی کارگران ایران است..

درهمان ایام کارگران بیکار ودیپلمه های بیکار وپروژه کاران که دراثروقوع انقلاب بهمن بیکارشده بودند درجای جای میهن تجمع هایی رابوجود می آوردند

ودولت موقت ملی مذهبی ها وشورای انقلاب آن زمان

آنان راعوامل بیگانه وبه تجمع آنان بوسیله افراطیون

خود وعوامل مستقر در کمیته ها هجوم آوردند که دریک موردآن که من مشاهده نمودم با اشاره فرماندار

باصطلاح انقلابی  اصفهان که حالا یقه خودرابرای ریاکاری پاره میکند وخودرامصلح معرفی مینماید یکی

ازدیپلمه های بیکار که اگرنام اورااشتباه نکنم ناصرتوفیقیان بود، کشته شد.

دراول ماه مه ۱۳۵۸ حق کار وزندگی باطراوت وشرافتمندانه برای کلیه آحاد زحمت کشان میهن طرح

گردید. ولی مزدوران سرمایه داری جهانی آگاهانه  ونوپاهای تازه رسیده بقدرت بدون تحقیق وبررسی آن درخواست راساخته وپرداخته ضد انقلاب معرفی کردند.

اکنون پس از۴۰سال واندی ضرورت اجرای دقیق حقوق بیکاری برای توانمندان کاری وحقوق مستمری

برای تمام ازکار افتادگان ومعلولان ضرورت تام وتمام

میباشد .

حاکمیت نمیتواند ازمرزنشین بیکار وفاقددرآمد بخواهد که بنزین وگازوئیل قاچاق نکنند .

حاکمیت نمیتواند ازمرزنشین بیکار بخواهد که برای

گذران زندگی کوله بری که سخت وپرمشقت هست راهم انجام ندهد ونظاره گرسنگی و مرگ خانواده

خودباشد.

ودرهمان شرایط عده ای ازوابستگان درجه یک مقامات وعوامل آنها به ثروت های نجومی دست

بیابند وبه غارت ثروت ملی مشغول باشند وسیستم

امنیتی آنها درراه ایجاد ویاتشکیل سندیکاهای کارگری

مانع تراشی بنماید .حق کار وزندگی شرافتمندانه حق

تمامی مردم این سرزمین پرگوهر است ونه حاکمیت

ونه هیچ کسی نمی تواند این حق راازآنان بگیرد .

حاکمیت به تمام مردم زحمتکش یاباید کارشرافتمندانه بدهدویاحداقل های زندگی انسانی رابرای آنان فراهم کندکه این حداقل درکشورثروتمند وپرمنابع مادورازدسترس نیست .وجودسندیکاها واتحادیه ها ابتدای عملی نمودن این خواسته میباشد.

زیراسندیکاها واتحادیه هاهستند که میتوانند دزدان رانت خواری را که امروز مانند زالو بجان منابع این

این کشور افتاده اند رابه جامعه معرفی وحق رابه حق

داربرساند وبخشی که باسندیکاها واتحادیه ها دشمنی دارند احتمالا همان ناطورهایی هستند که خودشان ویااربابانشان دزدان نیمه شب این مردم میباشند.

نمی توانم به دلیل نداشتن مجوز نام پرفروغ آن کسانی که آنشب وفردای آن یعنی یازده اردیبهشت ۵۸ راخلق نمودند یاد بکنم.

آن شب بیاد ماندنی و فردای پرشکوه آن را، هزاران نفر کارگری بوجود آوردند که گمان نکنم در هیچ دوره ای از تاریخ کار گری درایران رقم خورده باشد.روزی که شهرآبادان درتسخیر کارگران بود .

…..اکبرآذربایجانی

نشریه پروژه ای  نشریه کارگران پروژه ای.

گروه اتحاد بازنشستگان

Share: