خانوارهای کارگری بر سر دو راهی مرگ در سکوت یا قیام برای احقاق حقوق

pastedGraphic.png

هزینه خانوارهای ۳.۳ نفره کارگری حداقل ۲ برابر درآمد آنها می‌باشد

هزینه خانوارهای ۳.۳ نفره کارگری حداقل ۲ برابر درآمد آنها می‌باشد

متوسط هزینه سالانه یک خانوار شهری ۶۲ میلیون تومان برآورد شد. اما در همین زمان بالاترین درآمد برای خانوارهای کارگری بسیار کمتر از این میزان است. به این ترتیب هزینه‌های خانواده‌های کارگر بسیار بیشتر از درآمد اندک آنها است.

شکاف طبقاتی در کشور آنقدر عمیق شده که به گسست طبقاتی تبدیل شده است. یک سو سران و وابستگان به حکومت هستند که در قصرهای چند میلیون دلاری در باستی هیلز زندگی می‌کنند. در سوی دیگر هم خانوارهای کارگری هستند که توان تهیه یک وعده غذای گرم را هم ندارند.

معضلات اجتماعی بدلیل گسست طبقاتی

فقر، فساد، رانت، بیکاری، اعتیاد، بالا رفتن آمار طلاق، سونامی تجرد و کاهش جمعیت تبعات این گسست است. ناتوانی حاکمیت در پاسخ دادن به خواسته‌های مردم باعث بالا گرفتن اعتراضات مردمی شده است. عدم توجه سران حکومت به معیشت کارگران و اقشار ضعیف زمینه‌ساز یک اعتراض و قیام سراسری است.

محروم شدن کارگران و دهک‌های میانی و پایینی از تامین یک وعده غذای مناسب، زمینه‌ساز اعتراضات دامنه‌دار و گسترده است. فرامرز توفیقی رئیس کمیته دستمزد کانون کار در گفتگو با اقتصاد۲۴ (۲۸تیر۱۴۰۰) به آماده شدن زمینه این انفجار اشاره کرده است. وی می‌گوید: «حرکت کشور به سمتی است که با کاهش قدرت خرید مردم جهت گذران زندگی و تأمین نیاز‌های اصلی مانند خورد و خوراک روزانه باید در انتظار فاجعه‌ای بزرگ و مهیب باشد.»

دستمزد خانوارهای کارگری نصف هزینه‌های خورد و خوراک

توفیقی در قسمتی از مصاحبه تصریح می‌کند که هزینه سبد غذایی خانوارهای ۳.۳ نفری کارگری با یک وعده غذای گرم و دو وعده غذای سرد بالاتر از ۹ میلیون تومان است. این در حالی است که دستمزد یک کارگر نزدیک به ۴ میلیون تومان است.

این شکاف را کارگران مجبور هستند با کاهش هزینه‌های خورد و خوراک خود ترمیم کنند. کاهش هزینه خورد و خوراک زمینه‌ساز بروز بیماری‌های متابولیکی است. مردم مجبور به خرید مواد ارزان و بی‌کیفیت هستند. به این ترتیب خانوارهای کارگری در برابر بیماری‌ها و بخصوص کرونا بی‌دفاع رها شده‌اند. نداشتن بیمه و توان هزینه‌های گزاف درمان، مرگ بی صدای این خانواده‌ها را به همراه دارد.

به این ترتیب خانواده‌های کارگران بر سر انتخاب مرگ بی‌صدا و در سکوت و یا اعتراض و قیام برای رسیدن به حقوق خود قرار دارند. اعتراضات سال‌های ۹۶ و ۹۸ و میزان بالای جان‌باختگان از اقشار کارگری نشان می‌دهد که آنها بدنه اصلی هر اعتراضی را تشکیل داده و در قیام‌‌های بعدی نیز این‌گونه خواهد بود.

Share: