در سيستم يك نفره جان انسان ارزانتر از قيمت بنزين است

محمد جواد اكبرين نوشت:

در خبرها خوانده‌ایم که خبرگزاری رویترز با استناد به منابعی از درون وزارت کشور ایران مطلع شده که آمار قربانیان اعتراضات آبان ۹۸، تا ۱۵۰۰ نفر هم رسیده و رهبر جمهوری اسلامی دستور عدم مماشات با معترضان را داده است. من از صحت آمار و دقتِ گزارش رویترز اطلاعی ندارم و البته دیر یا زود آمار نهایی شهدای آبان۹۸ نیز پنهان نمی‌ماند و روشن می‌شود. اما آیا خشونتی در حد کشتن ۱۵۰۰معترض خیابانی در منطق نظام ممکن است؟

پاسخ این پرسش را باید در مواضع پیشین رهبری جستجو کرد. آقای خامنه‌ای که هم در ۸۸ و هم در ۹۸ معترضان را اغتشاشگر خوانده، در ۲۶فروردین۷۹ بر «خشونت علیه اغتشاشگران» تاکید کرده و به نیروهایش گفته بود از اسم خشونت نترسید:  «آن‌جا که حکومت اسلام در مقابل اغتشاش و… قرار میگیرد بایستی با قدرت، قاطعیت و خشونت رفتار کند، از اسم خشونت که نباید ترسید/میگویند اگر کسی در خیابانهای تهران اغتشاش به راه انداخت…با او برخورد نشود؛ چون خشونت است».
پس کافی است اول، اسم معترض را بگذاریم اغتشاشگر؛ بعد هر خشونتی با او مجاز است.

در سال ۸۸، اول گفتند فقط یک کشته دادیم؛ آن هم ندا آقاسلطان که صحنه‌سازی انگلیسی‌ها بود. وقتی نام دهها شهید بیرون آمد مجبور شدند برای بعضی از آنها کارت عضویت بسیج صادر کنند و بگویند کشته‌شدگان از بسیج بودند. بقیه اسم‌ها را هم به روی خودشان نیاوردند.

اینکه آمار قربانیان دقیقا چند نفر است مهم است (هرچند کشتن یک انسان هم همانقدر جنایت است که کشتن هزار انسان) اما مهمتر آن است که تجربه ثابت کرده از این حکومت «هر جنایت و دروغی» برمی‌آید و هولناک‌ترین بخش ماجرا همین است.

اما آیا نهادی در این حکومت هست که به این پرونده رسیدگی کند و علاوه بر انتشار آمار، کسی را استیضاح یا محاکمه کند؟

علی مطهری دیروز گفت رهبری با استیضاح وزیر کشور مخالف است و در نتیجه نمی‌توان او را برای استیضاح به مجلس کشاند. قبلا نمایندگان گفته بودند رهبری جلوی طرح مجلس درباره قیمت بنزین را گرفته بود. همین رهبر پیش‌تر در مجلس ششم جلوی اصلاح قانون مطبوعات ایستاد. در دولت خاتمی حتی در جزئیاتی مثل اردوی علمی تفریحی دانشجویان به خارج یا حتی جزیره کیش هم دخالت کرد و دستور داد به جای کیش به مشهد و اصفهان یا یک روستا بروند.

در سیستمی که یک نفر به جای همه تصمیم می‌گیرد عجیب نیست اگر جان انسان ارزان‌تر از قیمت بنزین باشد، اما عجیب است اگر نمایندگانی که خودشان بر فلج بودن این مجلس گواهی می‌دهند دوباره نامزدش شوند و از ما رأی بخواهند تا نظام، این افلیجِ بی‌تاثیر و بی‌اراده را محصول “انتخابات” بخواند.

Share: