سال‌های مشقت به امید روزهای روشن؛ سرگذشت کارگران البرز شرقی

کارگران البرز شرقی سالهاست که دل کوه را برای لقمه نانی می‌شکافند. نبردی بدون وقفه بین معدن و معدن‌چیان در جریان است. مردم آن منطقه هنوز خاطره تلخ معدن طرزه را به یاد دارند. در روز کارگر هم میلاد روشنی و اصغر افضلی به سرنوشت آن کارگران دچار شدند. معدن‌چیان روزگار سخت را با صبوری بسر می‌کنند تا شاید بتوانند با بازنشسته شدن زندگی آرام‌تری را تجربه کنند.

از خرداد ماه ۱۴۰۰ کارگران البرز شرقی درگیر روند بازنشستگی خود هستند. کارگران البرز شرقی به دلیل کار با پیمانکاران متعدد و عدم نظارت وزارت کار بر روند بیمه‌ آنها این روزها مشکلات زیادی دارند. مشکلی که به کم‌کاری امور بیمه تامین اجتماعی و زیاده خواهی پیمانکاران معادن برمی‌گردد.

زیاده خواهی پیمانکاران و ارسال نکردن لیست درست بیمه کارگران

آنها سال‌ها با خطر در رفتن جک، خفگی با دی اکسید کربن و ریزش سقف معدن درگیر بودند. کاری سخت و زیان‌آوری که بسیاری در روی زمین تصور آنرا هم نمی‌توانند داشته باشند. این کارگران همه این سختی‌‌ها را با انگیزه بازنشستگی زودتر از موعد به جان خریده‌اند. اما زیاده خواهی پیمانکاران باعث شده که برای بسیاری از کارگران شغل در لیست بیمه را، نظافت‌چی و.. درج کنند. در بعضی از موارد حتی بیمه آنها پرداخت نشده است. پیمانکاران به این ترتیب تلاش می‌کنند که تفاوت ۱۰ سال سنوات ارفاقی بازنشستگی که اصطلاحا به آن «۴ درصد تامین اجتماعی» می‌گویند را ندهند. در صورت پرداخت ۴درصد، این کارگران می‌توانستند با ۲۰ سال کار متوالی تحت پوشش مشاغل سخت و زیان‌آور بازنشسته شوند.

اصلاح عناوین شغلی مشکل کارگران البرز شرقی

اصلاح عناوین شغلی درصورت بررسی شکایت آنها از مشکلات دیگر است. این کارگران می‌گویند ممکن است در بین کارگاه‌های مختلف جابجا شده باشند اما روی ماهیت کار آنها تاثیری نداشته است. اما تامین اجتماعی در لیست‌های بیمه هریک از کارگاه‌ها را به صورت منفک بررسی می‌کند. این در حالی است که برای تامین اجتماعی ۲۰ سال کار مستمر کارگران قطعی است. نبودن نرم افزار لیست بیمه یا همان “List Desk”درسال‌های گذشته باعث مشکلات جدی برای کارگران البرز شرقی شده است.

تلاش کارگران البرز شرقی بر هیچ کس پوشیده نیست اما علت سرگرداندن آنها چیست؟ دیکتاتوری حاکم پس از کشیدن شیره جان کارگران تلاش می‌کند حداقل حقوق و مزایا را برای بازنشستگی آنها منظور کند. آنها تلاش می‌کنند که حقوق کارگران را در هزار توی قوانین استثمارگرانه و ضدکارگری پنهان کنند. به این ترتیب راه را برای هر چه بیشتر استثمار کردن کارگران باز نگه می‌دارند. این ماهیت نظام کارگرکشی است که بدور از ارزش‌های انسانی کارگران را ابزاری برای رسیدن به ثروت‌های بیشتر می‌داند.

Share: