سال جدید تحصیلی؛ سال تشکل یابی و تداوم مبارزات دانشجویان علیه حکومت

سال جدید تحصیلی در حالی آغاز می‌شود که جامعه در بدترین شرایط اقتصادی و معیشتی خود به سر می‌برد و دانشجویان و معلمان و فعالین بسیاری یا در زندان هستند و یا تحت فشار نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی. در حالی به سال جدید تحصیلی از سر گرفته می‌شود که زحمتکشان و کارگران در سطح سراسری دست به اعتصاب زده‌اند و خواهان خلاصی از تمام سیستمی هستند که فلاکت و فقر و گرسنگی را بر عموم جامعه تحمیل کرده است؛ و دیگر اینکه جامعه ایران سراسر به کانونی علیه اعدام بدل شده و و در یک پیکر، تن به تن در حال مبارزه با حکومت بر سر لغو احکام اعدام است. در این شرایط است که دانشجویان باید به شکلی پویا با سازمان یابی مناسب در جهت همگرایی با کل جامعه و با محوریت خواست‌ها و مطالبات انسانی، در سال تحصیلی پیش رو، نقش تعیین کننده‌ای در پیشروی مبارزات جامعه علیه حکومت ایفا کنند.

در شرایط کنونی که شکاف طبقاتی میان یک درصدی‌های مفت خور سرمایه دار و ۹۹ درصدی‌های جامعه به صورت تصاعدی افزایش یافته است و شرایط کرونایی تحت حکومت جمهوری اسلامی به بحران بی‌سابقه معیشتی منجر شده که موج گسترده‌ای از تورم، بیکاری، ناامنی شغلی و حقوق‌های چندین برابر زیر خط فق را سبب شده است؛ دانشجویان باید در نوک پیکان اعتراضات این جامعه به تنگ آمده علیه جمهوری اسلامی قرار گیرند. آن چنانکه سال تحصیلی قبل به خودی خود آینه‌ای است تمام نما از نقش و تاثیر تعیین کننده‌ای که دانشجویان توانستند در کلیت مبارزات جامعه برای سرنگونی جمهوری اسلامی ایفا کنند؛ دانشجویانی که با دخالت‌گری گسترده در خیزش آبانماه 98، اعتراضات سراسری دیماه 98، بایکوت مضحکه انتخابات مجلس اسلامی، به تعطیلی کشاندن دانشگاه‌ها در دوران شیوع کرونا و … سهم بسزایی را از مبارزات جامعه به خود اختصاص دادند.

از سوی دیگر موقعیت خطیر شرایط کرونایی جامعه به صورتی است که بازگشایی و حضور فیزیکی در دانشگاه‌ها و مدارس، عملا به منزله بدرقه کردن دانشجویان، معلمان و دانش آموزان به کام بیماری و مرگ است. این در حالی است که حکومت با تمام توان بر بازگشایی مراکز آموزشی به شکل حضوری اصرار می‌ورزد تا از این طریق بتواند حتی در این شرایط خطرناک اجتماعی، منافع انبوهی مفتخور جامعه اعم از سرمایه داران، دکانداران دانشگاهی، مافیای کنکور و در یک کلام کاسبکاران نظام آموزشی جامعه را تضمین کند؛ اقدامی که البته تا همین امروز به درست توسط دانشجویان، معلمان و خانواده دانش آموزان پاسخ گرفته و مورد اعتراض قرار گرفته است. البته بی تردید ابعاد این اعتراض باید در ادامه گسترش بیشتری یابد.

در شرایط کنونی اما، آنچه بیش از هر چیز باید مورد توجه دانشجویان قرار گیرد، سازمانیابی و آمادگی کامل برای پیشبرد جدال سهمگین با حکومت است؛ جدالی که امروز در نقطه‌ای از حیات خود قرار دارد که جامعه با تحمیل بیشترین فشارهای اعتراضی جمهوری اسلامی را در موقعیتی قرار داده است که سرنگونی‌اش بیش از هر زمانی در چشم انداز است. بنابراین، دانشجویان باید ایجاد تشکل‌های مستقل فراصنفی خود برای مقابله با حکومت در دانشگاه‌ها آماده شوند؛ تشکل‌های مستقل فراصنفی که در عین توجه کافی برای پیگیری مطالبات صنفی دانشجویان، مبارزات و اعتراض آنها در سطح کلان اجتماعی را نیاز به شکلی سیاسی نمایندگی کند. 

از این روی، ما دانشجویان آغاز سال تحصیلی را نه فقط فصل از سرگیری کلاس‌های درسمان، بلکه به موازات آن را بستر پیگیری و مبارزه برای دستیابی به مطالباتی می‌دانیم که بارها رو به حکومت و نمایندگان آن در دانشگاه  فریاد زده‌ایم؛ مطالباتی چون: لغو فوری احکام صادره برای دانشجویان و آزادی بی قید و شرط همه دانشجویان زندانی، آزادی بی قید و شرط بیان و نیز آزادی کامل ایجاد تشکل‌های سیاسی، لغو فوری احکام اعدام در سطح جامعه، کوتاه شدن دست نیروهای وابسته به ارگان‌های حکومتی از جمله بسیج و سپاه در دانشگاه، جدایی کامل مذهب از شاکله نظام آموزشی، لغو فوری تفکیک جنسیتی در کلیه اشکال آن در دانشگاه، لغو فوری تبعیضات علیه دانشجویان زن و رنگین کمانی و از جمله لغو حجاب اجباری و به رسمیت شناختن آزادی پوشش، خلع ید کامل از کاسبان آموزش در دانشگاه‌ها و تامین آموزش رایگان، برابر و با کیفیت برای همه و نهایتا ارائه کمک هزینه‌های تحصیلی برای تامین معیشت زندگی دانشجویان.

دانشگاه سنگر آزادی و برابری

01 مهرماه 1399

22 سپتامبر 2020

Share: