سقوط بازنشستگان به قعر خط فقر با تغییر مبنای محاسبه بازنشستگی

pastedGraphic.png

بازنشستگان و مستمری بگیران تامین اجتماعی

طرح مبنای محاسبه بازنشستگی دست غارت دولت در جیب کارگران

با تغییر طرح مبنای محاسبه بازنشستگی، کارگران بازنشسته باید با حقوق بازنشستگی خداحافظی کنند. بازنشستگان کارگری این روزها با مشکلات زیادی از جمله فقر و نداشتن بیمه مناسب دست و پنجه نرم می‌کنند.  مشکلاتی که ریشه در پایین بودن حقوق ماهانه و پاسخگو نبودن مراجع برای مشکلات درمانی و بهداشتی آنها دارد. سازمان تامین اجتماعی که سرمایه کارگران برای  روزهای سختی بوده در حال حاضر پاسخگوی بسیاری از مشکلات آنها نیست. آنها ۳۰ سال تمام کار کرده‌اند و ماهانه از حقوقشان مقدار قابل توجهی به نام بیمه و بازنشستگی کسر شد. کارگران امیدوار بودند با آن پولها سرمایه‌ای جمع می‌شود تا با آن بتوانند زندگی‌شان در روزهای بازنشستگی را بگذرانند. اما چندین دهه است که مستمری کارگران با هزینه‌های زندگی  فاصله نجومی دارد. تورم و گرانی این سالها نیز این فاصله را به شکافی عمیق تبدیل کرده است.

دولت در نظر دارد مبنای محاسبه مستمری‌ها را تغییر دهد. بهانه آن هم توانمند کردن سازمان تامین اجتماعی است که در آستانه بحران است.

اولین سوال این است مگر زمانی که سازمان تامین اجتماعی سودهای نجومی داشت آیا سهم اضافه‌ای به کارگران تعلق گرفت؟ حالا که بحران فرا رسیده، چرا برای کاهش هزینه‌ها، سازمان تامین اجتماعی، به اندک مستمری کارگران چشم دوخته‌است.

تمرکز طرح دوم توانمندسازی بر روی مستمری بازنشستگان

ماده دوم طرح توانمندسازی و پایداری سازمان تامین اجتماعی اساسا روی افزایش سنوات محاسبه مستمری بازنشستگی متمرکز است.

در حال حاضر، دستمزد دو سال آخر کارگران مبنای محاسبه مستمری بازنشستگی است اما تلاش‌هایی در جریان است که این دو سال را افزایش داده و حتی تا بیست سال نیز برسانند.

تغییرات دستمزدها در طول بیست سال بسیار گسترده است. به عنوان مثال حقوق یک کارگر شاغل در بیست سال پیش، یعنی در سال ۱۳۸۰، حدود ۱۰۰ هزار تومان بوده اما حالا به دلیل تورم و افزایش هزینه سبد معیشت، حداقل دستمزد و مزایا حدود ۴ میلیون تومان است. اگر مبنای محاسبه حقوق بازنشستگی کارگران، متوسط حقوق ۲۰ سال گذشته در نظر گرفته شود،‌ حقوق ماهانه کارگران بازنشسته نسبت به حقوق فعلی که همین حالا هم کفاف یک زندگی بخور و نمیر را هم نمی‌دهد، بسیار کمتر خواهد شد.

 بر اساس این ماده از سال ۱۴۰۱، مبنای محاسبه مستمری سه سال آخر خواهد شد. در ادامه هر سال یک سال بر مبنای محاسبه افزوده می‌شود. در نهایت، در سال ۱۴۲۰، کل دوره ۲۰ ساله بیمه پردازی مبنای محاسبه قرار خواهد گرفت.

در این طرح با توجه به تورم بالای ۵۰ درصد، چیزی به نام حقوق  دست کارگر بازنشسته را نخواهد گرفت. در این صورت شکاف بین حقوق و سبد معیشت خانوارها  بسیار عمیق‌تر خواهد شد. علت هم کاملا روشن است تفاوت حقوق امسال شاغلان با حقوق ۵ سال پیش و قبلتر آن بسیار زیاد است. این طرح برای کشورهایی است که در طول ۲۰ سال، تورم ۲ تا ۳ درصدی دارند نه ایران با ۵۰ درصد تورم سالیانه.

کلام پایانی ایلنا (۲۳ اردیبهشت۱۴۰۰)، نشان دهنده وضعیت کارگران در صورت تصویب طرح مبنای محاسبه بازنشستگی است. ایلنا می‌نویسد: «سالهاست که «اصلاحات پارامتریک» اسم رمزی است برای کاستن از حقوق و مزایای بازنشستگان. عنوان جذابی است اما معنای آن خطرناک است. اصلاحات پارامتریک یعنی کاستن از حقوق و مزایای بازنشستگان و اگر روزی برسد که مبنای محاسبه مستمری افزایش یابد و به بیست سال برسد و حقوق هر بازنشسته به نصف ارزش ریالی امروز تقلیل یابد، کارشناسان و مسئولان امر خیلی ساده خواهند گفت «اصلاحات پارامتریک نتیجه داد، حالا دیگر محاسبات بیمه‌ای جدید حاکم است و کاری از دست‌مان برنمی آید؛ تمام!»

کارگران باید توجه داشته باشند که ضرر کننده اصلی طرح مبنای محاسبه بازنشستگی آنها هستند. آنها  باید بهر نحو ممکن اعتراض خود به این طرح ضد کارگری را ابراز دارند

Share: