شرایط بحرانی کارگران پیمانکاری در صنایع نفت و گاز

کارگران پیمانکاری در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی در شرایط بحرانی مشغول به کار هستند. با توجه به شرایط سخت کاری، اما این کارگران مشمول مشاغل سخت و زیان‌آور شناخته نمی‌شوند. این درحالی است که طبق تعریف مشاغل سخت و زیان‌آور، آنها مشمول این قانون هستند. مشاغلی که پرسنل، نیمی از ماه را در بدترین شرایط آب و هوایی و شغلی بدور از خانواده و شرایط روحی نامناسب باشند، مشمول قانون شرایط سخت و زیان‌آور می‌باشند.

 در این کارگاه‌ها بسیاری از پرسنل بدلیل وضعیت بد غذایی دچار مشکلات گوارشی و قلبی شده‌اند. کار در مجاورت مواد شیمیایی و یا گازهایی مانند آرگون زمینه مبتلا شدن به بیماری‌های بی‌درمان را فراهم کرده است.

پیش‌تر دیکتاتوری حاکم هیچ توجهی به وضعیت این کارگران نداشت. اما با گذشت چند ماه از اعتصاب مجبور به شنیدن خواسته‌های کارگران شد.

خواسته‌های قانونی کارگران پیمانکاری

اولین خواسته کارگران پیمانکاری طبق اصل ۴۳ قانون اساسی حاکمیت، رعایت ۱۷۶ ساعت کار در ماه است.

به این ترتیب کارگران پروژه‌ای ۲۰ روز کار و ۱۰ روز مرخصی خواهند داشت. در حالیکه تابحال پیمانکاران، کارگران را مجبور می‌کردند که روزانه ۱۰ تا ۱۲ ساعت کار کنند. این کار در دمای ۵۵ درجه و رطوبت ۷۵درصد به معنی فرسودگی زود هنگام جسم و روان کارگران است. پیمانکاران کارگران را مجبور به ۲۴ روز کار در این شرایط می‌کنند. کارگران از ۶ روز باقیمانده ۲ روز درمسیر تردد هستند و تنها ۴ روز در ماه نزد خانواده‌هایشان می‌باشند.

موضوع دوم لیست بیمه غیرواقعی است که کارفرمایان برای کسب سود بیشتر به اداره بیمه ارسال می‌کنند. در حالیکه همه کارگران در کارهای تخصصی هستند، اما درلیست بیمه برای آنها کارهای خدماتی درج شده است. به این ترتیب پیمانکاران مابه‌تفاوت حق بیمه کارگر ساده و متخصص را به جیب می‌زنند. این استثمار دوباره باعث می‌شود که هنگام بازنشستگی کارگران با حداقل حقوق بازنشسته شوند.

از مشکلات دیگر کارگران پیمانکاری عقب افتادن عمدی و مکرر حقوق آنها است. اکثر شرکت‌ها چند ماه حقوق کارگران را به گروگان می‌گیرند. این کار برای تحت فشار قرار دادن کارگران و دست باز برای کسر کردن حقوق اندک آنها می‌باشد.

مشکل بعد وضعیت بهداشتی خوابگاه‌ها و همچنین کیفیت بد غذایی با توجه به شرایط سخت کاری است.

وضعیت بد تغذیه و محیط استراحت و کار، کارگران را در شرایط روحی و جسمی بدی قرار داده است. بیماری‌های جانبی ناشی از فشارهای وارده بر کارگران باعث فرسوده شدن سریع آنها در زمان کوتاه چند ساله شده است.

این شرایط کار و زندگی کارگرانی است که ثروت‌های هنگفت به جیب پیمانکاران و سران حکومت می‌ریزند. اعتصاب کارگران پیمانکاری زنگ هشداری به سران حاکمیت است که بیش از این نمی‌توانند به استثمار کارگران ادامه بدهند. گسترش اعتراضات و ادامه اعتصاب کارگران پیمانکاری شرکت نفت بایستی تا رسیدن به خواسته‌های قانونی‌شان ادامه یابد.

Share: