وحید یعقوبی، مدیر اجرایی انجمن تولید کنندگان فولاد ایران، به خسارتی ۲۰۰ میلیون دلاری در صنایع فولاد اشاره می‌کند. وی تصمیمات غلط و غیر کارشناسانه هیأت دولت و وزارت صمت را موجب بوجود آمدن چنین خسارت عظیمی می‌داند.

بخشنامه‌هایی که فرصت چپاول برای رانت‌خواران ایجاد کرده است

مدیر اجرایی انجمن تولید کنندگان فولاد تصمیمات غیر کارشناسی دولت و وزارت صمت را ضربه جبران‌ناپذیری به تولید کنندگان و صادر کنندگان فولاد می‌داند. وحید یعقوبی روز ۱۲ خردادماه ۱۴۰۱ در این زمینه گفت:

«متاسفانه از سال ۹۷ به بعد شاهد تصمیمات کارشناسی نشده و موقتی از جانب دولت و وزارت صنعت در حوزه فولاد بوده‌ایم. تصمیماتی که ضربه‌های جبران‌ناپذیری به تولیدکنندگان و صادرکنندگان وارد آورده است. با اتخاذ چنین تصمیمات و سیاستگذاری‌های کارشناسی نشده، قیمت ارز افزایش یافت. بدنبال آن وزارت صمت انواع و اقسام دستورالعمل‌ها، بخشنامه‌ها، ابلاغیه‌ها و شیوه‌نامه‌ها را منتشر و برای صنایع فولاد تصمیم‌گیری کرد.

اغلب این دستورالعمل‌ها غیرکارشناسی و کوتاه‌مدت با عمری یک یا دو ماهه بودند. اما با ابلاغ و اعمال این بخشنامه‌ها ضرر و زیان جبران ناپذیری به تولیدکنندگان وارد آورده است. در این میان رانت‌خواران و فرصت طلبان بودند که از چنین بخشنامه‌هایی سود شرشار بردند».

برای تصمیمات صنایع فولاد هیچ نهاد نظارتی وجود ندارد

وحید یعقوبی نبود نهاد نظارتی برای تصمیماتی که برای صنایع فولاد گرفته می‌شود را از مهمترین اشکالات در این زمینه می‌داند. وی در ادامه افزوده است:

«طبق بخشنامه معاون حقوقی رئیس جمهور، باید در تمام تصمیمات و سیاست‌گذاری‌ها، نظرات کارشناسی تشکل‌ها و انجمن‌ها پیوست باشد. اما متأسفانه برای تصمیمات اتخاد شده برای صنایع فولاد هیچ فردی و نهادی از تشکل‌ها و انجمن‌ها وجود نداشته. سازمان‌هایی مثل بازرسی کل کشور و دادستانی باید بتوانند در این موضوع ورود کنند تا بتوانند موضوع را پیگیری و بررسی نمایند.

امیدی به بهبود شرایط در صنایع فولاد نیست

مدیر اجرایی انجمن تولید کنندگان فولاد با توجه به چرخش کار و تصمیم‌گیری‌های مخفی و پشت پرده، امید به اصلاح امور را از دست داده است. وی در این زمینه گفت:

«تا وقتی که مدیران و تصمیم‌گیران دولتی دارای چنین نگرشی در حاکمیت هستند، چیزی تغییر نمی‌کند. زیرا چنین مسئولانی عواقب تصمیمات خود را نمی‌سنجند. به منافع معدن‌کاران و فعالان اقتصادی توجهی نمی‌کنند. پس تا روند بدین صورت است و چنین ساختاری عوض نشود، نمی‌توان انتظار بهبود شرایط در معدن‌کاران و صنایع فولاد کشور داشت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.