ضربات شلاق حکومت بربریت جمهوری اسلامی

بر پیکر کارگر معترض داود رفیعی را بی جواب نخواهیم گذاشت!

داود رفیعی کارگر اخراجی پارس خودرو در سال 91  به علت مبارزه برای حقوق حقه خود  از کار اخراج شد و سالها است که به مبارزه و پیگیری برای بازگشت بکار ادامه داده است. ایشان اعتراض خود را  بارها با حضورش و قید مطالباتش در پلاکارد،  در جلو وزارت کار نشان داده است. سرانجام  به اتهام توهین به وزیر کار جانیان جمهوری اسلامی او را دستگیر و به 74 ضربه شلاق محکوم نمودند. رفیعی از بازداشت شدگان روز کارگر در سال 98 میباشد وی همچنین چند بار در اعتراضاتی که نسبت به اخراج از کار داشته، بازداشت شده است. امروز این حکم در کمال بیشرمی و قساوت در مورد این کارگر مبارز و معترض به اجراء در آمد.

کارفرمایان، سرمایه داران و دولت شان که از طریق استثمار کارگران کسب سود می کنند، و هر آن اراده کنند و خود سرانه، کارگران را اخراج نموده، به زندان و شکنجه و شلاق متهم میکنند، هیچ کدام از آنها بابت این جنایتی که در حق کارگران قائل میشوند، مورد محاکمه قرار نمی گیرند. در این میان کارگران هستند که در مقابل هر اعتراض و اعتصابی برای کسب حقوق حقه خود باید مجازات شده و تاوان پس دهند.   

رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی با زندان نمودن، شکنجه و اعدام و شلاق زدن کارگران طی چهل سال نه تنها نتوانسته کارگران را در امر مبارزاتشان وادار به عقب نشینی نماید ، بلکه  کارگران  را در امر مبارزه طبقاتیشان و ادامه آن مصمم تر نموده است. تداوم این مبارزات را در اعتصاب کارگران نیشکر هفت تپه، فولاد  و  صدها اعتصاب و اعتراض جنبش کارگری و دیگر جنبشهای اجتماعی ما شاهد بوده ایم. اعتصاب کارگران نیشکر هفت تپه و به موازات آن فولاد اهواز و نفت  موجی از همبستگی طبقاتی در بخش های مختلف جنبش کارگری ایجاد نموده است. بموازات آن تورم و گرانی سرسام آوری که زندگی میلیونها انسان را به فقر و فلاکت کشانده، زمینه را برای اعتراضات گسترده بر علیه رژیم فراهم نموده، و موجودیت این حاکمیت را مدتهاست با دو خیزش دیماه 96 و آبانماه 98 به زیر سوال برده است.

حاکمان نظام سرمایه داری جمهوری اسلامی با استفاده از  قوه قضائیه ارتجاعی برای ایجاد رعب و وحشت و ممانعت از هر اعتصاب و اعتراضی، کارگران را زندانی، شکنجه و به ضربه های شلاق محکوم می کنند. 

برای محکوم نمودن این عمل شنیع و ضد انسانی و مهار زدن بر آن ، نیاز به اتحاد و همبستگی و به میدان آمدن متشکلتر جنبش کارگری و دیگر جنبشهای اجتماعی در مقابل نظام سرمایه داری جمهوری اسلامی است، که به این توحش و بربریت خاتمه دهد. 

برای پایان دادن به اینهمه نابرابری،  راهی بجز متشکل شدن ، با هر توان، با هر امکان در مقابل این جنایات، برای ما باقی نمی گذارد، باید محکم در مقابل این جنایات ایستاد و تا نابودی کامل جمهوری اسلامی از پای ننشست!

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران – خارج کشور با تمام نیرو،  شلاق بر پیکر هر انسانی  را محکوم نموده ، تلاش خواهد نمود این عمل ضد انسانی که از بربریت نظام سرمایه داری جمهوری اسلامی نشئت میگیرد را ، با تمام توان برای برپایی اعتراضات بیشتر و جلب حمایتهای بین المللی، افکار عمومی جهانی و تشکل های بین المللی کارگری و حقوقی مترقی را برای محکوم کردن این جنایت که مغایر با شئونات انسانی است فرا میخوانیم و خواهان تلاش های جدی آنان برای لغو قطعی این “احکام” وحشیانه و عدم ادامۀ آنها هستیم. 

با تمام توان توحش و بربریت داعشی جمهوری اسلامی را افشاء نمائیم!

نابود باد نظام سرمایه داری اسلامی!

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران ـ خارج کشور

8 آذر1399 – 28 نوامبر  2020

http://nahadha.blogspot.com/

https://t.me/nahadhayehambastegi

Share: