عتصابات کارگری در ایران و ضرورت اتحاد فراگیر و کارزارهای جنبشی حول آن در خارج از کشور

نزدیک به دو ماه از اعتصاب  هزاران کارگران نیشکر هفت تپه می گذرد. این اعتصاب  که با طرح مطالبات روشن آغاز شد، علیرغم انواع فشار از طرف رژیم و کارفرما، کارشکنی های شورای اسلامی وجیره خواران اسد بیگی و رستمی امثال رضا رخشان و فریدون نیکوفرد و نیزدانشجویان  بسیجی به منظور ایجاد تفر قه و چند دستگی در میان کارگران، که در بخش های مختلف شرکت بکار مشغول بوده اند، تاکنون توانسته است اتحاد و همبستگی در میان کارگران و اتکاء به نیروی متحد خویش را تقویت بخشیده و انواع ترفند های سرمایه داری را خنثی کند. این اعتصاب همچون اعتصاب طولانی مدت سال 97 در میان کارگران هفت تپه و فولاد اهواز، تجربه کارگران وآگاهی طبقاتی آنها را افزایش داده و در عمل استفاده از شیوه شورایی برای پیشبرد اعتصاب وتحقق مطالباتشان را ضرورت بخشیده است. حدود پنج هزار نفر از بخش های مختلف شرکت نیشکر هفت تپه بیش از سه ماه است که دستمزد خود را دریافت نکرده و دفترچه بیمه آنان تمدید نشده است. بازگشت بکار همکارانی که رژیم اسلامی به  آنها اتهام امنیتی زده و از کار اخراج شده اند نیز خواست کارگران اعتصابی است. در شرایطی که فشار مبارزات کارگران پرونده اختلاس و رشوه خواری کارفرمای خصوصی هفت تپه یعنی اسد بیگی ـ رستمی را به قوه قضائیه رژیم کشانید یکی از مطالبات اصلی اعتصاب،که خواست اکثریت کارگران در ایران است، لغوخصوصی سازی هاست که با اجرای آن حداقل سه چهارم جامعه بدرجات مختلف زیرخط فقر قرارگرفته اند.

شرایطی که شکل گیری جنبش های اجتماعی و خیزش های توده ای را اجتناب ناپذیر کرده است. از سال 96 تاکنون دو خیزش توده ای رژیم جهموری اسلامی را به چالش جدی کشانیده است وسیر روند اوضاع نشان از آن دارد که امواج دیگری در راه است. اکنون اعتصاب طولانی هفت تپه که درگرمای طاقت فرسای خوزستان بصورت تجمع و تظاهرات و گردهمایی و سخنان کارگران در جریان است مورد حمایت بخش های مختلف کارگران و دیگر جنبش های اجتماعی قرار گرفته است. با وجود استفاده رژیم جمهوری اسلامی از اپیدمی کرونا در ایران، با فشار و آزار بر زندانیان واعدام و اتکای تمام و کمال بر نیروهای امنیت و لباس شخصی و سپاه و بسیج و پلیس و سرکوب و به عبث ایجاد فضای رعب،کارگران هفت تپه در چنین شرایطی وبا این اعتصاب ، راه را دوباره برای تحقق مطالبات سایر بخشهای کارگری باز کرده اند. درچند روز اخیر موجی از اعتصابات و اعتراضات کارگری دربخش هایی از مراکز نفت، گازو پتروشیمی ها وپالایشگاه ها در هویزه خوستان، بارسیان و لامرد در فارس، چند فاز در کنگان پارس جنونی ، آبادان، قشم هرمزگان، اصفهان و … نیز دوباره درهپکوشکل گرفت که بی شک می تواند زمینه های عملی برای اتحاد هر چه بیشترجنبش کارگری در ایران فراهم شود. درچنین زمانی تاریخ سازکه جنبش خود آگاه کارگری ضرورت گسترش اتحاد و همبستگی طبقاتی راطی می کند وظیفه سوسیالیست ها  با هر درک و تصوری که از انقلاب اجتماعی در ایران دارند نمی تواند چیزی جزمتحد شدن در جهت چنین جنبشی باشد که، طبقه کارگر درخود به طبقه ای برای خود تبدیل شود و بتواند نه تنها کارگران بلکه کل جامعه را رها سازد.

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در خارج از کشور که ضرورت ایجاد و مبنای فعالیتش براساس و همسو با مبارزات طبقه کارگر بر حفظ استقلال از کارفرما، دولت و احزاب است فعالیت خود را در حمایت از مبارزات جنبش کارگری و استقلال طبقاتی کارگران علیه سرمایه داری در ایران آغاز کرد، بدین باور است که در خارج از کشور، اتحاد سوسیالیست ها در این راستا به صورت فراگرایشی و فرا سازمانی وتنها بر مبنای جنبش طبقاتی و هویت طبقاتی می تواند برای پیشروی طبقه کارگرکارساز باشد. 

مستحکم باد اتحاد جنبش کارگری و دیگر جنبش های اجتماعی 

پیش به سوی اتحاد طبقاتی نیروهای کارگری در خارج از کشورhttps://lh6.googleusercontent.com/cBz-XTqj4xumTS5OHWjJz8r9uGXUDHP40J_-SiZGAIwi8BePnsXqaNN9Jr5-prjk9mRICkVdC3QXoPgnj2Xg9MaX8SqpJ4lOrZbhr7qw_kq9hpPzYsRVRMDvH_t8rWoMZCkju9NhzSJoHOxY3w

مرداد ۱۳۹۹ – آگوست ۲۰۲۰

http://nahadha.blogspot.com/

https://t.me/nahadhayehambastegi

Share: