علیه قطعنامه ظالمانه ضدکمونیستی پارلمان اروپا

پارلمان اتحادیه اروپا تاریخ را بازنویسی می‌کند: علت جنگ جهانی دوم نه تهاجم نازی‌ها به لهستان، بل‌که ناشی از پیمان بدنام عدم تجاوز بین آلمان و اتحاد جماهیر شوروی و درنتیجه «پیمان بین هیتلر و استالین» قلم‌داد می‌شود… قطعنامه تصویب شده توسط اکثریت پارلمان اروپا از قلم می اندازد که چگونه قدرت‌های سرمایه داری بزرگ در چندین کشور اروپایی صبورانه، و با تبانی در صعود فاشیسم در چندین کشور اروپایی هم‌سویی نمودند، و جنگ را علیه آرمان های کمونیستی و دست‌آوردهای عظیم اقتصادی و اجتماعی کارگران و مردم اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی تحریک نمودند که الهام‌بخش مبارزات کارگران بود و مردم سراسر اروپا را دل‌گرم می‌کرد… از آغاز سال ۱۹۴۱، اتحاد جماهیر شوروی سنگین‌ترین بار ماشین جنگی نازی را تحمل کرد و شاید مهم‌ترین نقش را در شکست متفقین هیتلر ایفا نمود. با یک برآورد، برای هر یک سرباز آمریکایی که در حال نبرد با آلمان کشته شد، ۸۰ سرباز شوروی کشته شدند… ارتش سرخ موتور اصلی نابودی نازیسم بود. اتحاد جماهیر شوروی ناگوارترین هزینه را پرادخت نمود: ۲۶ میلیون شهروند شوروی در طی جنگ جهانی دوم کشته شدند، ازجمله، حدود ۱۱ میلیون سرباز… رزم حماسی که درنهایت منجر به توقف پیش‌روی نازی ها شد – محاصره وحشیانه زمستانی استالین‌گراد، تصادم شدید هزاران وسیله نقلیه زرهی در کورسک (بزرگ‌ترین جنگ تانک‌ها در تاریخ) بود… پارلمان اروپا ثابت نمود که پرچم‌دار ضدکمونیسم می‌باشد، که ایدئولوژی رسمی اتحادیه اروپاست، پیش‌گام و مکملی است لازم که در هم‌کاری با دولت‌های بورژوازی سیاست‌های ناگوار ضدتوده ای را بر کشورهای عضو خود تحمیل می‌نماید.

علیه قطعنامه شرم آور ضدکمونیستی پارلمان اروپا

نوشته: حزب کمونیست جدید یوگسلاوی

برگردان: آمادور نویدی

۳ اکتبر، ۲۰۱۹

اکثریت قریب به اتفاق پارلمان اروپا قطعنامه ای جدی و ناخوش‌آیند را به تصویب رسانده اند، که شامل بخشی اسفناک از استراتژی رویزیونیسم* تاریخی اتحادیه اروپا است. 

اکثریت پارلمان اتحادیه اروپا تاریخ را بازنویسی می‌کند: علت جنگ جهانی دوم نه تهاجم نازی‌ها به لهستان، بل‌که ناشی از پیمان بدنام عدم تجاوز بین آلمان و اتحاد جماهیر شوروی و درنتیجه «پیمان بین هیتلر و استالین» قلم‌داد می‌شود.

با در مرکز قرار دادن این برابری بی‌شرمانه بر پیمان بین ریبینتروپ و مولوتف، و بی اعتنایی به زمینه تاریخی آن، قطعنامه تصویب شده توسط اکثریت پارلمان اروپا از قلم می اندازد که چگونه قدرت‌های سرمایه داری بزرگ در چندین کشور اروپایی صبورانه، و با تبانی در صعود فاشیسم در چندین کشور اروپایی هم‌سویی نمودند، و جنگ را علیه آرمان های کمونیستی و دست‌آوردهای عظیم اقتصادی و اجتماعی کارگران و مردم اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی تحریک نمودند که الهام‌بخش مبارزات کارگران بود و مردم سراسر اروپا را دل‌گرم می‌کرد.

این امر، عدم وجود عمدی هرگونه رجوع در این قطعنامه تصویب شده توسط اکثریت پارلمان اروپا را نسبت به توافق‌نامه چهارجانبه ۱۵ ژوئیه ۱۹۳۳ توصیف می‌کند، که توسط انگلیس، فرانسه، آلمان و ایتالیا امضاء شده است، تا در را برای تجدید مسلح کردن آلمان باز کند؛ یا حمایت هیتلر و موسولینی از فرانکو و گروه های فاشیستی که منجر به جنگ داخلی اسپانیا گشت، که دولت فاشیستی آن توسط فرانسه و انگلیس در فوریه ۱۹۳۹ برسمیت شناخته شد؛ یا کنفرانس مونیخ، که منجر به توافق‌نامه‌ای شد که در ۳۰ سپتامبر ۱۹۳۸ توسط آلمان، فرانسه، ایتالیا وانگلیس به امضاء رسید، تا قلمرو چکسلواکی را که توسط ارتش نازی اشغال شده، با بخش‌هایی از قلمرو آن که توسط لهستان و مجارستان اشغال شده بود را تجزیه کنند. یا تلاش‌های خراب‌کارانه دولت های فرانسه و انگلیس در مذاکره دوجانبه کمک به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی جهت متوقف کردن جنگ جهانی دوم، که با توقع آن‌ها از درگیری بین آلمان و شوروی ترغیب شده بود.

سیاست‌های ضدکمونیستی کنونی، معیارآن‌چه را که می‌توان بزرگ‌داشت نمود، مبهم می‌کند: از آغاز سال ۱۹۴۱، اتحاد جماهیر شوروی سنگین‌ترین بار ماشین جنگی نازی را تحمل کرد و شاید مهم‌ترین نقش را در شکست متفقین هیتلر ایفا نمود. با یک برآورد، برای هر یک سرباز آمریکایی که در حال نبرد با آلمان کشته شد، ۸۰ سرباز شوروی کشته شدند که همان‌کار را انجام می‌دادند.

ارتش سرخ موتور اصلی نابودی نازیسم بود. اتحاد جماهیر شوروی ناگوارترین هزینه را پرادخت نمود: ۲۶ میلیون شهروند شوروی در طی جنگ جهانی دوم کشته شدند، ازجمله، حدود ۱۱ میلیون سرباز. در همان زمان، آلمانی‌ها در جنگ با ارتش سرخ، متحمل ۷۵ درصد از تلفات جنگی خود شدند. 

رزم حماسی که درنهایت منجر به توقف پیش‌روی نازی ها شد – محاصره وحشیانه زمستانی استالین‌گراد، تصادم شدید هزاران وسیله نقلیه زرهی در کورسک (بزرگ‌ترین جنگ تانک‌ها در تاریخ) بود که هیچ نمونه ای در جبهه غربی نداشت، جایی‌که نازی‌ها نیروهای مجهز نظامی کم‌تری اعزام کرده بودند. وحشی‌گری که در معرض نمایش بود، نیز از درجه متفاوتی برخوردار بود که در غرب دورتر بکار گرفته شد.

پارلمان اروپا ثابت نمود که پرچم‌دار ضدکمونیسم می‌باشد، که ایدئولوژی رسمی اتحادیه اروپاست، پیش‌گام و مکملی است لازم که در هم‌کاری با دولت‌های بورژوازی سیاست‌های ناگوار ضدتوده ای را بر کشورهای عضو خود تحمیل می‌نماید.     

*رویزیونیسم = تجدیدنظرگرایی

درباره نویسنده:

این مقاله در سایت مارکسیست – لنینیست امروز منتشر شده است.

Posted by MLToday – Communist Forum

برگردانده شده از:

AGAINST THE OUTRAGEOUS ANTI-COMMUNIST RESOLUTION OF THE EUROPEAN PARLIAMENT

By New Communist Party of Yugoslavia

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *