مبارزات و اعتصابات کارگری همچنان گسترش می یابد!

در طول این 41 سال گذشته رژیم سرمایه داری در ایران خواب راحتی نداشته است و روزی نیست که اعتراض و اعتصاب در جریان نباشد. چند خیزش اجتماعی کابوس سرنگونی را برای استثمارگران حاکم عینی تر نمود. این دور از اعتصابات و اعتراضات که پرچم آن را کارگران هفت تپه برافراشته اند، با طرح مطالبات و خواسته هایشان، صدای کل جنبش کارگری را رساتر کردند. اعتصاب نزدیک به دوماه کارگران هفت تپه که نمایش خواست و مطالبات کل جنبش کارگری و اکثریت جامعه است، شبح آلترناتیو کارگری در فضای جامعه ایران را به نمایش گذاشته است. دولت و حامیان ریز و درشت و دزدان و اختلاسگران سرمایه همگی به وحشت افتاده اند. در هفته های گذشته اعتصابات کارگری وسیعتر شده و دیگر بخشهای جنبش کارگری خواسته ها و مطالبات خود را فریاد زده و چرخهای تولید را از کار انداخته اند. 

جریانات راست و اپوزیسیون وامانده دست راستی و مدیای وابسته به آنها، همچنان ابزارهای تبلیغی رژیم، سعی در سانسور اعتصابات کارگران هفت تپه و دیگر اعتصابات کارگری کردند، اما موج اعتصاب و اعتراض و تداوم آن، آنها را مجبور کرد که در مورد اعتصابات کارگری صحبت کنند. گرچه آنها سعی کردند که خواسته ها و مطالبات کارگران را تنها به یک خواست خلاصه کنند و از دیگر خواسته های اصولی صحبتی نکنند، اما صدای کارگران و حامیانشان سکوت آنها را درهم شکست و برهمگان روشن شد که علاوه بر خواست حقوقهای عقب افتاده، خواست محاکمه اختلاسگران و لغو خصوصی سازی که بنیاد آن بر پایه منطق سرمایه یعنی مالکیت خصوصی استوار است را به زیر سوال برده اند. 

نئولیبرالیستها در سطح جهانی با سیاست خصوصی سازی اموال عمومی و مراکز تولید، مدارس و بیمارستانها برای تضمین سود بیشترشان  و قبضه کردن کل اقتصاد جهان، آنهم در دست چند صد نفر در دنیا را پی ریزی کردند. از اینرو شعار و خواست و مطالبه کارگران هفت تپه که پرچم لغو خصوصی را بلند کرده نه تنها مطالبه کل جنبش کارگری و اکثریت مردم در جامعه ایران است، بلکه این خواست جهانی و اکثریت مردم دنیا است. 

جنبش کارگری در حال حاضرموج بی نظیری را به راه انداخته است که حاکمان سرمایه تاب مقاومت در مقابل آن را نداشته و نمیتوانند آنرا نادیده بگیرند. دوستان  و دشمنان جنبش کارگری در برابر هم صف آرائی میکنند. هرروز بخشهای بیشتری از کارگران به اعتصاب میپوندند و دولت و تمامی دست اندرکارانش به تکاپو افتاده و میخواهند به هر شکلی چند زمانی بیشتر به حیات ننگینشان ادامه بدهند. 

در این شرایط وظیفه دوچندانی در مقابل ما قرار دارد که بتوانیم همصدا با اعتصابات و مبارزات کارگران در ایران ضمن حمایت و همبستگی و یاری رسانی مادی و معنوی، افکار عمومی ، کارگران، اتحادیه ها  و تشکلات کارگری را به دفاع و همبستگی بین المللی از آن دعوت کنیم. 

نمیتوان دوستدار کارگر، فعال کارگری، مبارز و خواهان از میان بردن نظام سرمایه داری بود و به میدان نیامد، منافع ما مبارزه متحد و متشکل و در همراهی با هم و در مقابله با سکت، فرقه گرایی و خودنمایی سازمانی و جریانی است. پیشروی جنبش کارگری و منافع جنبش کارگری در گرو اتحاد وسیع و سراسری جنبشی، حضور هر چه بیشتر کارگران در مبارزه علیه ستم و استثمار و تبعیض حاکم در ایران است. برتری فردی، گروهی، حزبی و سازمانی برای این مبارزه سم است.

نیاز ما ایجاد یک جنبش همبستگی طبقاتی و یک حرکت قوی و متحد در کنار مبارزات و اعتصابات کارگری  و حمایت و همبستگی با اعتصابات و مبارزات جنبش کارگری است تا بتوان در مقابل نظام گندیده حاکم سرمایه داری، با هدف اداره و مدیریت جامعه بدست شوراهای کارگری و مردمی را به پیش برد.

در هر کجا که هستیم و هر امکان و توانی که داریم به موج اعتصابات و اعتراضات کارگر ان یاری برسانیم، کارزارهای حمایت و همبستگی با مبارزات و اعتصابات کارگران علیه نظام گندیده سرمایه داری در ایران را پربارتر کنیم.  

زنده باد اتحاد و همبستگی طبقاتی کارگران بر علیه ستم و استثمار

http://nahadha.blogspot.com/

https://t.me/nahadhayehambastegi

آگوست 2020

Share:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *