مبارزات کارگران ایران در سال ۲۰۲۰

درسالی که گذشت مبارزات کارگری و نیز سایر بخش های اجتماعی در ایران،همچون مبارزات و اعتراضات اجتماعی دردیگر نقاط جهان، متاثر از پاندمی کرونا شد.

پاندمی کرونا در ایران ،که با بکارگیری و استفاده  رژیم اسلامی از آن علیه اعتراضات اجتماعی نیز توام شد، به مرگ هزاران نفر انجامید.علارغم چنین شرایطی که کارگران و اکثریت جامعه بر سر دو راهی مرگ در اثر گرسنگی و یا کرونا قرار گرفتند و دهها هزار نفر از آنها برای تامین معاش به کرونا مبتلا شدند، اعتراضات و اعتصابات بخش های مختلف کارگران در ایران بی وقفه ادامه داشته است. این در شرایطی است که هرگونه اعتراض وتجمع و ایجاد تشکل در ایران ممنوع است واز سوی رژیم اسلامی به اشکال مختلف سرکوب می شود و فعالین آن دستگیر و روانه زندان و به انواع مختلف منجمله شلاق زدن شکنجه می شوند.

 اعتصاب ۷۱ روزه کارگران هفت تپه با طرح مطالبات اجتماعی و سیاسی منجمله بازگشت بکار همکاران اخراجی ، آزادی کارگران زندانی  و لغو خصوصی سازی میدان دیگری را در سال گذشته برای طرح علنی مطالبات واتحاد و تشکل مبارزاتی  جنبش های اجتماعی باز کرد.

کارگران نیشکر هفت تپه با اتکا به سندیکای مستقل خود و شور و مشورت و اراده جمعی و شرکت چشمگیرزنان کارگر و خانواده های کارگری در آن،  مبارزات و اعتصابات خود را پیش بردند. خلع ید کارفرمایان شرکت ،اسد بیگی و رستمی را به دولت تحمیل کردند وهمدستی دولت و کارفرما بر علیه کارگران راافشاء کردند. خصوصی سازی که سیاست عمومی سرمایه داری جهانی است در ایران با رانت خواری و اختلاس در هم تنیده وشرایط زیست و معیشت کارگران و نیز بخش های آموزش و بهداشت را به فلاکت کشانیده است. چالش کارگران هفت تپه علیه سیاست های خصوصی سازی و همچنین مبارزه علیه قراردادهای پیمانی و کوتاه کردن دست واسطه ها و پیمانکاران، تداوم اعتصابات طولانی و پایداری آنها با اتکا به سندیکای مستقل خود و نیروی اتحاد و همبستگی طبقاتی دستاورد هایی بزرگ برای طبقه کارگر در ایران در سال گذشته بود. کارگران هفت تپه تا حد اداره شورایی کارخانه پیش رفتند و اعلام کردند که خود تولید شکر را به عهده می گیرند ودر اختیار جامعه قرار می دهند و به این منظور هوشمندانه فراخوان تحریم شکر وارداتی را دادند.

همزمان با اعتصاب طولانی کارگران هفت تپه، بخش های دیگری از کارگران نفت و گاز و پتروشیمی ،با اعتصاب و دست از کار کشیدن ،مطالبات خود منجمله افزایش دستمزد و کوتاه شدن دست پیمانکارهای مختلف را اعلام کردند .حرکت جمعی آنان با عقب نشینی کارفرماها در افزایش دستمزد نتیجه داد.

درطی یک سال گذشته به جز اعتصابات موفق هفت تپه و نفت و گاز و پتروشیمی اعتراض و تجمع کارگران دیگر بخش ها، منجمله شهرداری ها و کارکنان بخش های خدمات درمانی و مترو و حمل و نقل گسترش یافت . اگر چه دانشگاهها و مدارس و مراکز آموزشی بسته بود ند ولی معلمان و دانشجویان و زنان با طرح خواست های خود در کنار دیگر بخش های کارگری منجمله کارگران کارخانه هپکو اراک از حرکت کارگران جنوب در ایران پشتیبانی کردند .تجمعات اعتراضی به سطح معیشتِ بسیار پایین و چند برابر زیر خط فقر در ایران درمیان بازنشستگان و نیز بیکاران افزایش یافت و بیکاران در چند مورد با خواست پرداخت بیمه بیکاری به تجمع اعتراضی دست زدند.

با گسترش مبارزات کارگری ودیگر بخش های اجتماعی خواست آزادی زندانیان سیاسی و لغو احکام اعدام نیز در طی سال گذشته به یک خواست عمومی و مهم در جامعه تبدیل شده است.

مبارزات کارگران ایران در یکسال گذشته که با اتحاد و همبستگی کارگران علیه انواع توطئه های سرمایه داری و رژیم اسلامی همراه بود، درس ها و تجارب ارزنده ای را به همراه داشت که می تواند برای گسترش مبارزات و اتحاد و سازماندهی جنبش کارگری در سال آتی موثر واقع شوند.

پیش به سوی مبارزات سراسری متحد و همبسته کارگران ایران

زنده باد همبستگی جهانی طبقه کارگر با مبارزات کارگری در ایران

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران ـ خارج کشور

دی 1399 ـ دسامبر 2020

Share:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *