مبلغ ۴۰۰ میلیارد دلار از جیب کارگران، معلمان، کشاورزان و دیگر اقشار مردم، برای دور زدن تحریم‌ها هزینه شده است

روزی نیست که قشری از مردم به‌خاطر فقر و بیکاری و گرانی هزینه‌ها به خیابان نیایند. حرکت‌های اعتراضی مستمر کارگران، معلمان، بازنشستگان، پرستاران، دامداران، کشاورزان و بقیه مردم، توقف‌بردار نیست. هر هفته و ماهی که می‌گذرد بر حجم این اعتراضات افزوده می‌شود. با اعتراف وزیر راه و شهرسازی سابق، معلوم می‌شود چنین شرایطی بی‌دلیل نیست و طی سال‌های اخیر، فقط مبلغ ۴۰۰ میلیارد دلار خرج دور زدن تحریم‌ها شده است.

فساد بزرگی در کشور شکل گرفته است

عباس آخوندی، وزیر راه و شهرسازی دولت سابق، از شکل گیری «فساد بزرگی» سخن می‌گوید که به دلیل سیاست دور زدن تحریم‌ها به وجود آمده است. آخوندی در اول اردیبهشت‌ماه سال گذشته، در یک گفتگوی مطبوعاتی، اظهار داشت که در ۱۶ سال اخیر، مبلغی حدود ۴۰۰ میلیارد دلار خرج «دور زدن تحریم‌ها» شده است.

آخوندی گفت:

«دور زدن تحریم‌ها مجانی نیست. برای کشور هزینه دارد. ما مجبوریم برای صادرات کالای خود، آنها را به جای دیگری ببریم یا عنوان آن را تغییر دهیم. سیستم بیمه آن را عوض می‌کنیم. همه این کارها تقریبا ۲۰ تا ۳۰ درصد برای ما هزینه دارند».

اوج این اعترافات کارگزاران سابق حکومتی وقتی بود که محمدجواد ظریف، وزیر خارجه قبلی ایران در اسفندماه گذشته عنوان کرد. وی در یک مصاحبه تلویزیونی، خسارت تحریم‌ها به اقتصاد ایران را «یک تریلیون دلار» اعلام نمود. ظریف که تصور می‌کرد با آمدن بایدن قرارداد برجام احیا خواهد شد، از دولت بایدن خواستار پرداخت خسارت یک تریلیون دلاری شد.

پول‌های کشور را برای خرید خانه، به خارج کشور منتقل می‌کنند

عباس آخوندی با همه ملاحظاتی که برای حفظ «اسرار نظام» به‌خرج می‌داد، به مواردی اشاره کرد که از دید او امری ساده و عادی هستند. وی در بخش دیگری از اظهاراتش نسبت به خروج بی‌رویه سرمایه از کشور هشدار داد. آخوندی گفت: « فقط در سه سال گذشته، حدود ۱۵ میلیارد دلار صرف خرید خانه در خارج کشور شده است».

عباس آخوندی در اشاره‌ای مختصر به نابودی و چپاول سرمایه‌های کشور، قصد داشت بگوید فساد شدیدی بر اقتصاد کشور سایه انداخته است.

این روزها که با گران شدن قیمت آرد و نان معضل جدیدی برای خانواده‌ها بوجود آمده، مردم به روشنی شاهد رشد این فساد گسترش یابنده هستند. دولت رئیسی در بازی با نرخ ارز، در حال بازی با زندگی و معیشت مردم شده است. حذف ارز ترجیحی ۴۲۰۰ تومانی، اگرچه برای دولت شیوه‌ای برای پرکردن کسری بودجه می‌باشد، اما برای مردم به مثابه نابودی زندگی آنان است.

اگر به هزینه‌هایی که دولت و سپاه قدس برای نیروهای نیابتی خارج کشوری خود خرج می‌کنند کاری نداشته باشیم. اگر به میزان هزینه‌هایی که سپاه پاسداران خرج اضافه نمودن توان موشکی خود می‌کند کاری نداشته باشیم. همچنین اگر بودجه و هزینه تبلیغات گزافی که خرج رادیو تلویزیون و دیگر نهادهای مذهبی می‌شود را به حساب نیاوریم. اگر حساب و کتاب وزیر خارجه قبلی که ضرر یک تریلیون دلاری می‌باشد را وارد محاسبه نکنیم، ۴۰۰ میلیارد دلار هزینه‌ای که عباس آخوندی به آن اشاره کرده چه میزان است؟

با ۴۰۰ میلیارد دلار، به هر ایرانی ۳ میلیارد تومان می‌رسد

فقط ذکر عدد ۴۰۰ میلیارد دلار، نکته مهمی را در ذهن برجسته نمی‌کند. چون عدد آن قدر بزرگ هست که با حساب و کتاب‌های معیشتی خانواده‌ها جور در نمی‌آید. برای فهم آن نیاز به قیاس است.

تونل مانش که بزرگترین پروژه اروپایی بود، فقط ۸ میلیارد دلار هزینه داشت.

هزینه ساخت برج خلیفه در دبی یک و نیم میلیارد دلار گردید.

با در نظر گرفتن هزینه‌های فوق، می‌توان فهمید میزان ۴۰۰ میلیارد دلاری که طی سال‌های گذشته از جیب مردم ایران رفته است چه میزان است.

مبلغ ۴۰۰ میلیارد دلار خرج ۵ سال کل کشور است. اگر بخواهیم این مبلغ را بین همه مردم ایران تقسیم کنیم، به هر نفر بیش از ۳ میلیارد تومان می‌رسد. اما در حاکمیت دیکتاتوری، در شرایطی قرار داریم که زن و مرد، کودک و بزرگ، برای سیر کردن شکم خود، سر در سطل‌های زباله دارند. بی‌شک دور باطلی که در مدیریت کشور به وجود آمده است، فقط با سرنگونی و تغییر حاکمیت شکسته خواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.