دبیر اجرایی خانه کارگر زاهدان با انتقاد به رویکرد مسئولین دولتی، توجه آنان را به وضعیت وخیم کارگران سیستان و بلوچستان جلب کرد. وی هشدار داد که با حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی، بیش از ۵۰ درصد بر تورم موجود افزوده خواهد شد.

حسین علی‌اکبری دبیر اجرایی خانه کارگر زاهدان، در سخنانی به مشکلات موجود کارگران سیستان و بلوچستان پرداخت. وی مسئولین مربوطه را متهم نمود که هیچ درکی از کارگران و مشکلات کارگری ندارند. به همین دلیل نیز فکری بحال معیشت کارگران نمی‌کنند. علی اکبری خطاب به مسئولین مربوطه گفت:

-لوله‌کشی گاز به خانه‌های شما آمده است. هیچ شناختی از کارگری که ناچار است پس از پایان کار، در صف نفت و سیلندر گاز بایستد ندارید. قیمت هر سیلندر گاز ۴۰ تا ۵۰ هزار تومان است و این سیلندر گاز، برای ۱۰ روز هم پاسخگوی خانواده‌ها نیست.

-شما شیر آب را که باز می‌کنید هر چقدر بخواهید آب شیرین و گوارا می‌نوشید. حتی برای حمام نیز از آب بهداشتی و تصفیه شده استفاده می‌کنید. از کارگر زاهدانی چه درکی دارید که برای تهیه آب شرب ناچار است ۲۰۰۰ تومان برای خرید ۲ لیتر آب بپردازد؟

با آمار سازی وضعیت کارگران درست نمی‌شود

حسین علی اکبری تأکید نمود که هزینه معیشت کارگران سیستان و بلوچستان بسیار بالاتر از تهران است. زیرا این کارگران برای زندگی روزمره خود هزینه‌هایی می‌پردازند که در ذهن کارگر تهرانی قابل تصور هم نیست. وی با انتقاد از رویاپردازی‌های برخی از مسئولین گفت: مدیر جهاد کشاورزی زاهدان اعلام می‌کند که کمبود کالا نداریم و هرچه بخواهید هست. در‌حالی که برای خرید مرغ ناچار هستیم ساعت‌ها در صف بایستیم و دنبال مغازه‌ای بگردیم که توزیع دولتی داشته باشد.

مسئولین در پس خواسته‌های مردم حرکت می‌کنند

اکبری خطاب به اعضای شورایعالی کار گفت با آمار سازی می‌خواهید عملکردتان را مثبت نشان دهید. قصد دارید روی واقعیت‌ها سرپوش بگذارید. اما بدانید که بلای بزرگی را سر کارگران آورده‌اید. شما با آمارسازی‌های اشتباه، شرایط را ایده‌آل نشان می‌دهید. از آمارسازی دست بردارید و به فکر چاره‌ای اساسی برای زندگی کارگران باشید.

این کارگزار دولتی که دبیر اجرایی خانه کارگر زاهدان نیز می‌باشد، مانند بقیه مسئولین در پس مردم حرکت می‌کند. وی تصور می‌نماید با بیان چنین انتقاداتی، حق مطلب را ادا کرده و از حقوق کارگران دفاع نموده است. اما واقعیت این است که کارگران و دیگر اقشار محروم جامعه‌، سالهاست که از این مدار اعتراضی عبور کرده‌اند. به همین دلیل هم تظاهرات‌ها و خیزش‌های مردمی بزرگ را شکل داده‌اند. دیکتاتوری حاکم تصور می‌نماید با بیان چنین انتقاداتی از جانب خودشان، می‌توانند از فشار انفجاری و خشم جامعه خلاصی یابد. اما چنین نیست و انفجار خشم اجتماعی در پیش است.