حرکت‌های اعتراضی بازنشستگان تأمین اجتماعی در طی سال‌های گذشته به صورت مستمر ادامه داشته است. تداوم این حرکت‌های اعتراضی، روزهای یکشنبه هر هفته را با عنوان «یکشنبه‌های اعتراضی» بنام بازنشستگان ثبت نموده است.  در شرایطی هستیم که دولت ارز ترجیحی را قطع کرده و سنگینی بار تورم و گرانی را به دوش مردم و از جمله بازنشستگان انداخته است.

میرهاشم موسوی، مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی، روز ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۱، جلسه‌ای با اعضای کانون عالی بازنشستگان داشت. وی در این جلسه اعلام کرد که دغدغه دولت، رساندن خدمات سلامت به بازنشستگان است. موسوی در توجیه گفته خود به وعده درمانی‌های رئیسی روی آورد و گفت:

«اطمینان می‌دهیم به محض تصویب میزان و چگونگی افزایش حقوق امسال بازنشستگان تأمین اجتماعی در هیأت‌ محترم دولت، مابه‌التفاوت حقوق اردیبهشت‌ماه این عزیزان را در دو روز پایانی همین ماه پرداخت می‌کنیم. مابه‌التفاوت مربوط به ماه فروردین را هم در ماه‌های خرداد و تیر به حساب بازنشستگان واریز می‌کنیم. بازنشستگان عزیز نگران نباشند. ما آمادگی کامل داریم به محض تصویب موضوع در هیأت وزیران، در موعد اعلام شده مطالبات بازنشستگان را پرداخت کنیم».

سر دواندن بازنشستگان تأمین اجتماعی

چنانچه مشاهده می‌شود، مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی، هیچ وعده مشخصی که تاریخی در آن ذکر شده باشد نداده است. حرف‌های او مصداق همان «وعده‌های سر خرمن» است که ردی از واقعیت در آنها وجود ندارد.

علی‌اصغر بیات، رئیس هیأت مدیره کانون عالی بازنشستگان نیز در این جلسه حضور داشت. او نیز در راستای وعده درمانی و همراه نشان دادن خود با بازنشستگان و مستمری‌ بگیران گفت:

«سازمان تأمین اجتماعی، از پیگیری مطالبات از طریق گفتمان منطقی استقبال می‌کند. ما همواره پیگیر تصویب افزایش سالانه حداقل حقوق بازنشستگان بوده‌ایم. از اسفندماه سال گذشته هم که این افزایش حقوق تصویب شده، پیگیر پرداخت آن به بازنشستگان بوده‌ایم و هستیم». وی برای اینکه وعده‌های خود را خیلی جدی نشان دهد، با تمثیل «در باغ سبز نشان دادن»، شروع به دادن وعده‌های واهی به بازنشستگان نمود. وی در این زمینه افزود:

«ما علاوه بر تلاش برای استیفای حقوق بازنشستگان، تلاش داریم برنامه‌های ویژه رفاهی بازنشستگان نیز احیا شده و توسعه یابد».

علت وعده وعید‌های کارگزاران دولت به بازنشستگان تأمین اجتماعی

نارضایتی‌های اجتماعی در حال گسترش و در برخی از شهرها، اعتراضات مردمی رو به گسترش می‌باشند. در سه چهار روز گذشته، بیش از ۱۰ شهر در ۴ استان کشور ناآرام بود و اقدام به دادن شعارهای «مرگ بر رئیسی، مرگ بر خامنه‌ای» نمودند. در برخی از شهرها، نیروهای سرکوبگر امنیتی، با شلیک به سوی مردم چندین نفر را مجروح و حداقل ۵ نفر را به ضرب گلوله کشته‌اند.

کارگران، معلمان، بازنشستگان، پرستاران، رانندگان تاکسی و شرکت واحد، کشاورزان و دیگر اقشار کشور، از جمله نیروهای مؤثری هستند که هنوز به این اعتراضات نپیوسته‌اند. دولت رئیسی که بخوبی از نتایج پیوستن این اقشار  به حرکت‌های اعتراضی شهرها آگاه است، سعی دارد با چنین وعده وعیدهایی مانع پیوستن آنها به اعتراضات شهری شود.