پایان انتخابات و سرنوشت نامعلوم کارگران

یک روز پس از انتخابات ریاست جمهوری، اولین خبری که از جامعه کارگری ایران می‌رسد، حاکی از درد و رنج دائمی آنان است. کارگران ابنیه فنی راه آهن «جنوب شرق زاهدان»، روز ۲۹ خرداد ۱۴۰۰، از ۲ماه و نیم حقوق عقب افتاده خود می‌گویند.

این کارگران می‌گویند: «پیمانکاران حق آنها را خورده‌اند و هیچ مسئولی هم پیدا نمی‌شود به مشکل آنها رسیدگی کند. بجز تأخیر در پرداخت ۲ماه و نیم حقوق‌شان، آنها هنوز بن ماه رمضان را دریافت نکرده‌اند. با گذشت ۳ ماه از شروع سال جدید، هنوز پاداش نوروزی و پاداش عید فطر را نگرفته‌اند.»

احتساب سوابق بیمه حق کارگران است

کارگران خطوط ابنیه فنی راه‌آهن جنوب شرقی کشور می‌گویند: «یکی از جدی‌ترین مشکلات ما عدم احتساب سوابق بیمه است. شرکت پیمانکار، سوابق بیمه تعداد زیادی از کارگران را حساب نکرده است. این موضوع، در این شرایط تورمی و گرانی دارو و خدمات درمانی، برای کارگران خیلی سنگین است.»

این کارگران نداشتن امنیت شغلی را از دیگر مشکلات جدی خود بر می‌شمارند. کارگران می‌گویند: «با اینکه برخی از ما سال‌ها است که در این شغل مشغول هستیم، اما هنوز رسمی نشده‌ایم. وجود قراردادهای کوتاه مدت ۳‌ماهه از جدی‌ترین مشکلات است که هیچ امنیت شغلی نداریم. نمی‌دانیم با این وضعیت بیکاری در کشور، اگر پس از ۳ماه کارگران را از کار اخراج کنند چه بر سر خانواده‌هایمان خواهد آمد؟»

پیمانکاران، فقط به فکر منافع خود هستند

کارگران خطوط ابنیه فنی راه‌آهن در ادامه بیان مشکلاتشان می‌گویند: «مشکلات ما یکی دوتا نیست. زندگی روی سرمان آوار شده است. دولت هم کارگران را رها کرده و سرنوشت ما را به پیمانکاران سپرده است. این پیمانکاران هم فقط به فکر منافع خود هستند. کسی به فکر کارگر و مشکلات کارگران نیست. ما جدا از مطالباتی که از پیمانکار فعلی داریم، پیمانکار قبلی هم هنوز به صورت کامل تسویه حساب نکرده است.

چرا شرکت راه‌آهن کارگران را استخدام نمی‌کند؟

کارگران خطوط ابنیه فنی راه‌آهن خواستار آن هستند که شرکت راه‌آهن آنها را استخدام رسمی کند. این کارگران خواستار آن هستند که سوابق شغلی‌شان در نظر گرفته شود و از قراردادهای ۳ ماهه رهایی یابند. در همین راستا، خواستار آن هستند که مسئولین شرکت راه‌آهن به این کارگران زحمت‌کش توجه نماید.

اینها گوشه بسیار کوچکی از مشکلات جامعه کارگری ایران است که یک روز پس از انتخابات مطرح می‌گردد. چنانچه در مناظره‌های انتخاباتی مشاهده شد. هیچ‌یک از کاندیدها اشاره‌ای به مشکلات کارگران نداشتند. هیچ‌کدام طرح و برنامه‌ای برای رفع بیکاری میلیون‌ها جوان کشور نداشته و ارائه ندادند.

Share: