کارگران شهرداری شوش از پرداخت نشدن ۳ ماهه دستمزدهایشان خبر می‌دهند. این کارگران از بهمن‌ماه ۱۴۰۰ تاکنون هیچ دستمزدی دریافت نکرده‌اند. کارگران شهرداری شوش، ۳۰۰ نفر می‌باشند و تحت مسئولیت یک شرکت پیمانکاری قرار دارند. همه آنها بین ۱۷ تا ۱۸ سال سابقه کار در شهرداری را دارند. اما شرکت پیمانکاری با آنها قراداد‌های کوتاه مدت می‌بندد تا در صورت هر اعتراضی آنها را اخراج کند.

مسئولین شهرداری به کارگران شهرداری شوش وعده پرداخت دستمزدهایشان را داده بود؛ اما تا کنون هیچ اقدامی انجام نشد. یکی از کارگران در این رابطه می‌گوید:

«بعد از چند ماه معوقات مزدی، کارگران در اردیبهشت‌ماه سال‌جاری چندین روز تجمع اعتراضی برپا کردند که در نتیجه آن مسئولان شهری وعده رسیدگی به وضعیت مطالبات کارگران را دادند؛ اما با گذشت ۷ تا ۸ روز از این وعده، هنوز از پرداخت معوقات مزدی کارگران خبری نیست.»

وضعیت معیشتی این کارگران به دلیل پرداخت نشدن دستمزدهایشان وخیم است. آنها برای گذران زندگی مجبور به گرفتن قرض از نزدیکان خود هستند. یکی از کارگران در این رابطه می‌گوید:

«بی‌پولی و سرگردانی این تعداد کارگر در شهر شوش مشکلات زیادی را برای آن‌ها و خانواده‌هایشان ایجاد کرده است.»

استثمار دو چندان کارگران با ندادن به موقع دستمزد

دیرکرد در پرداخت دستمزد، استثمار دوچندان کارگران است. از یک سو با پرداخت دستمزدهای اندک آنها را استثمار می‌کنند. از سوی دیگر با دیرکرد در پرداخت، ارزش آن کمتر می‌شود. در واقع دستمزدی کمتر از آنچه قرار بوده به کارگران پرداخت می‌شود.

به دلیل وخامت وضعیت اقتصادی و عدم نظارت کامل بر کارفرما، ندادن حقوق به کارگران یک روال عادی شده است. این درحالی است که طبق قانون کارفرما موظف است، حقوق کارگران را بصورت کامل پرداخت کند. اجرا نشدن قوانین نیم‌بند کارگری در این نظام دست باز به کارفرما برای استثمار هرچه بیشتر کارگران می‌دهد.

کارگران در سایه این حاکمیت همه سرمایه‌های خود را از دست داده‌اند. اعتراضات مستمر آنها برای احقاق حقوق‌شان در راستای اعتراضات گسترده مردم بر علیه گرانی است. این اعتراضات بایستی به تغییرات مهم و بنیادین در ساختار حکومت در ایران منجر شود.