ایران تنها کشور جهان است که پرستاران با ۱۲ نوع قرارداد کاری فعالیت می‌کنند. واژه پرستاران شرکتی در بیمارستان‌ها یک واژه آشنا است. پرستاران در حالی که همه کار یکسانی انجام می‌دهند، اما دستمزد و مزایای آنها با هم تفاوت زیادی دارد. پیش از این دبیرکل خانه پرستار گفته بود، ۴۵ درصد پرستاران ایرانی قرارداد موقت کاری دارند. آنها هر لحظه انتظار دارند که تبدیل وضعیت شده و از حالت بلاتکلیفی خارج شوند. پرستاران شرکتی هر لحظه در نگرانی از اخراج ناگهانی و بیکار شدن می‌باشند.

قرار است طبق وعده‌ای که نمایندگان مجلس داد‌ه‌اند، طرح ساماندهی استخدام کارکنان دولت در هفته آینده به تصویب برسد. هر چند احتمال تصویب این طرح بسیار پایین است اما این تنها راه نجات پرستاران شرکتی از شرایط موجود است.

انتظار پرستاران شرکتی برای استخدام رسمی

پرستاران شرکتی، قراردادی و ۸۹ روزه از انتظار خود برای تصویب این طرح خبر می‌دهند. یکی از پرستاران شرکتی به نمایندگی از سایر همکارانش، در این رابطه می‌گوید:

«انتظار داریم با تصویب طرح همگی قرارداد مستقیم و رسمی دولت شویم؛ وزارت بهداشت باید یکی از اولین مجریان این طرح باشد چون پرستاران در دوران کرونا سختی‌های زیاد متحمل شده‌اند و هنوز هم در حال دست و پنجه نرم کردن با این ویروس منحوس هستند؛ عادلانه نیست که کار یکسان باشد اما قراردادها و مزایای مزدی از زمین تا آسمان تفاوت داشته باشد.»

این پرستاران خواستار تبدیل وضعیت خود، بدون انجام آزمون هستند. این پرستاران، استدلال می‌کنند که آنها آزمونشان را در دوران کرونا با نثار جانشان داده‌اند.

پرستـاران شرکتی و قراردادی، به عنوان یکی از مهم‌ترین ارکان نظام سلامت و بهداشت شناخته می‌شوند. آنها با سخت‌ترین شرایط به‌ ویژه در دوران کرونا مواجه بودند. این افراد، طی سالیان گذشته، بارها و بارها برای رسیدن به حقوق حداقلی و امنیت شغلی و تبدیل قراردادهای موقت به رسمی دست به اعتراض زده‌اند. اما تاکنون به هیچ‌یک از خواسته‌های خود نرسیده‌اند.