پپه اسکوبار: ورشکستگی کامل سیستم سرمایه داری و ظهور اقتصاد جدید

شکست کامل سیستم منجر به اقتصاد جدیدی خواهد شد

سقوط زنجیره های عرصه و تقاضا و پویایی جهانی  ناشی از کووید ۱۹، نوید الگوهای اقتصادی پیش‌رفته خواهد شد.

هیچ‌کسی، در هیچ‌جایی، نمی‌توانست این‌ چیزی را پیش‌بینی کند که در حال حاضر و در طی ففقط چند هفته شاهدش هستیم: سقوط متمرکز زنجیره های عرضه جهانی، خواسته های انبوه و توده ای، مصرف، سرمایه گذاری، صادرات، و پویایی. 

هیچ‌کسی دیگر روی بهبود و بازیابی شکل ال (بهبود از رکود اقتصادی شدید) شرطبندی نمی‌کند- لازم بذکر شکل وی (یعنی رکود اقتصادی کوتاه مدت) نیست (۱). هرگونه تصوری از تولید ناخالط داخلی جهانی در سال ۲۰۲۰ به معنای سقوط از پرتگاه صخره ای‌ست.

در اقتصادهای صنعتی شده، جایی‌که تقریبا ۷۰ درصد از نیروی کار در خدمات است، بیزنس (کاروکسب) بی‌شماری در بسیاری از صنایع در سقوط چرخش مالی که رکود بزرگ را تحت الشعاع قرار می‌دهد، ورشکسته خواهند شد.

این امر کل طیف وسیعی احتمالا از ۴۷ میلیون کارگر آمریکایی را که بزرودی اخراج  می‌شوند-  با نرخ بی‌کاری سربفلک کشیده و سریع السیر به ۳۲ درصد –  گسترش می‌دهد، و تمام راه ها را به اخطار اُکسفام مبنی براین ختم می‌کند که وقتی این بیماری مُسری پایان یابد، بیش از نیمی از جمعیت جهان ۷/۸ میلیارد نفری (ممکن‌ست) در فقر زندگی ‌کنند.

بنابر خوش‌بین ترین سناریوی سازمان تجارت جهانی (۲)، که قطعا قبل از پایان بهار باطل می‌شود- تجارت جهانی تا ۱۳ درصد کاهش می یابد (۳). سناریوی واقعی تر، و تاریک‌‌تر سازمان تجارت جهانی شاهد اُفت ۳۲ درصدی خواهد شد.

چیزی‌که ما شاهدیم تنها یک اتصالی گسترده جهانی سازی نیست: این یک شوک مغزی‌ست که هم‌زمان به ۳ میلیارد انسان محدود و قرنطینه شده و بهم پیوسته تعمیم یافته است. ممکن‌ست که بدن آن‌ها مسدود شده باشد، اما آن‌ها موجودات الکترومغناطیسی هستند و مغزشان کماکان کار می‌کند- با پیامدهای احتمالی، سیاسی پیش‌بینی نشده و غیرمترقبه …

ما بزودی با سه بحث مهم، بهم پیوسته مواجه خواهیم شد: مدیریت بحران (که در بسیاری موارد مخوف است)؛ تحقیق جهت ایجاد الگوهایی برای آینده؛ و پیکره بندی یا تنظیم مجدد سیستم جهانی. 

این اولین برخورد با چیزی‌ست که باید به عنوان یک رقابت شناختی با مسئله مرگ یا زندگی دیده ه شود.

ذرات شتابنده

تجزیه و تحلیل آن چیزی‌که می‌تواند الگوی اقتصادی آینده باشد در حال ظهورست (۴). به عنوان پیش‌زمینه، یکی از منسوخ های واقعا جدی همه افسانه های توسعه نئولیرالیسم (رو به مرگ) را می‌توان در این‌جا ملاحظه کرد (۵)

آری، الگوی اقتصادی جدید باید حول این محورها بگردد: محاسبات هوش مصنوعی (۶)؛ تولید و ساخت خودکار؛ انرژی بادی و خورشیدی؛ انتقال داده های جی ۵ محور با سرعت فوق العاده، و نانوتکنولوژی.

چین، ژاپن، کره جنوبی و تایوان جهت چیزهایی که پیش روست، هم‌چنین کشورهای عرض جغرافیایی اروپایی در موقعیت بسیار خوبی قرار گرفته اند.

پلامن تونچف، مدیر واحد آسیا در مؤسسه روابط اقتصادی بین الملل در آتن، یونان، به سازمان‌دهی مجدد احتمالی- کوتاه مدت- از پروژه های ابتکار کمربند و جاده (۷)، امتیاز سرمایه گذاری در انرژی، صادرات پانل های خورشیدی، شبکه های ۵جی و  مراقبت‌های بهداشتی یا بهداشت جاده ابریشم (۸) اشاره می‌کند.

کووید ۱۹، مانند ذرات شتابنده است، تمایلاتی را تحکیم می‌کند که قبلا درحال توسعه بوده اند. چین تابحال نشان داده است تا کل سیاره ببینند که توسعه اقتصادی تحت یک سیستم کنترل شده کاری با دمکراسی لیبرال غربی ندارد. 

چین در ارتباط با بیماری مًسری نشان داده است – البته که همه سیاره ببینند – که مهار کووید ۱۹ می‌تواند با اعمال کنترل هایی که غرب آن‌ها را به عنوان «قوانین سخت و بی‌رحمانه – دراکونی» و «استبدادی»، مسخره می‌کند، با پیوستن و در هم‌راهی با روی‌کرد علمی استراتژیک موفق شود که مشخصه آن وُفور تجهیزات آزمایشی ( تست کیت)،  تجهیزات حفاظتی، دستگاه‌های تنفسی و درمان‌های تجربی است. 

در حال حاضر این به قدرت نرم غیرقابل محاسبه  تفسیر شده است که در امتداد مراقبت‌های بهداشتی جاده ابریشم تجربه می‌شود. روندها به بنظر می‌رسد که به چین اشاره می‌کنند که از نظر استراتژیک همه را در مسیرچشم انداز، بویژه در جهان جنوب تقویت می‌کند. چین با شیوه ویچی (۹) بازی می‌کند. سنگ‌ها از تخته ژئوپولیتیک برداشته می‌شوند.

خوش آمدگویی به ورشکستگی سیستم؟

در مقابل، سناریوهای بانکی و مالی غرب نمی‌توانند تیره تر از این باشند. همان‌گونه که یک تحلیل‌گر انگلیس محور(۱۰) استدلال می‌کند، «این فقط اروپا نیست. احتمال دارد که بانک‌ها باندازه کافی قوی نباشند که نقش خودشان‌را به عنوان ناجی در هرنقطه از جهان، ازجمله آمریکا، چین، و ژاپن عملی کنند. هیچ‌کدام از سیستم‌های بزرگ وام‌دهی هرگز انجماد اقتصادی (اقتصاد راکد) را برای ماه‌های طولانی تجربه نکرده اند.»

بنابراین، «سیستم جهانی مالی تحت فشار ترک برمی‌دارند»، با این‌حال کاملا امکان دارد که «تعطیلی ناشی از بیماری مُسری به بیش از سه ماه برسد» و بتواند موجب «ورشکستگی سیستم مالی و اقتصادی گردد.»

چنان‌چه ورشکستگی های سیستم ادامه یابد، هیچ چیزی نمی‌تواند جلوی احتمال انفجار مشتقات (حداکثر) کادریلیون دلاری، یک مسئله هسته ای واقعی را بگیرد.

کاپیتال وان در آمریکا از نظر دارایی در رده ۱۱ در لیست بزرگ‌ترین بانک‌ها قرار دارد. آن‌ها از نظر قرار گرفتن در معرض مشتقات خود دچار دردسر زیادی شده اند (۱۱). منابع نیویورک می‌گویند که کاپیتال وان یک تجارت ترسناک انجام داده، و از طریق مشتقاتی قمار کرده که نفت سقوط نمی‌کند، به جایی که اکنون در ۱۷ سال به پائین تر قیمت خود رسیده است.

فشار بسیار زیادی بر روی همه آن گروه های وال استریتی است که به کمپانی‌های نفتی معادل قیمت‌های بالاتر از ۵۰ دلار جهت یک بشکه در تولید خود درپرداخت کنند. زمان پرداخت این قروض اکنون فرا رسیده است- و فشار بر خانه های وال استریتی و بانک‌های آمریکایی تحمل ناپذیر خواهد گشت.

معامله پیش‌بینی شده روز جمعه هیچ چیزی را تغییر نخواهد داد: قیمت نفت حدود ۲۰ دلار و حداکثر ۲۵ دلار در بشکه خواهد ماند.

این تازه اول کارست و قرارست که خیلی بدتر شود. در نظر بگیرید که اغلب صنعت آمریکا تعطیل گردد. کورپورات‌هایی- مانند بوئینگ، برای مثال- ورشکست خواهند شد. بدهی‌های بانکی که به کورپورات‌ها داده شده پاک می‌شوند، و هم‌زمان با ازبین رفتن وام‌ها، بانک‌ها با دردسرهای بزرگی مواجه می‌شوند.

حداکثر  مشتقات

وال استریت، که کاملا به بازارهای مشتقات متصل است، فشار رو به سقوط اقتصاد آمریکا را احساس خواهد کرد. کمک مالی فدرال رزرو به وال استریت شروع به  ازهم گسیختگی خواهد کرد. درباره عکس العمل صحبت از واکنش زنجیر هسته ای است.

مخلص کلام: فدرال رزرو کنترل عرضه پول را در آمریکا از دست داده است. بانک‌ها اکنون می‌توانند بدون وقفه از پایه خود قرض ایجاد کنند، و این آمریکا را برای تورم بالقوه بیش از حد تنظیم می‌سازد چنان‌چه عرضه پول بدون وقفه افزایش یابد و تولید سقوط کند، مانند اکنون که در حال حاضر در حال سقوط است، زیرا که اقتصاد در حالت توقف است.

اگر مشتقات شروع به انفجار کنند، تنها راه حل جهت همه بانک‌های بزرگ در جهان ملی کردن فوری خواهد بود، که بیش‌تر منجر به خشم خدای بازار است. بانک دویچه، که نیز مواجه با مشکلات است، در معرض ۷ تریلیون یورو مشتقات  قرار دارد، که دوبرابر تولید ناخالص داخلی سالانه آلمان است..

تعجبی ندارد که مراکز بیزنس نیویورک مطلقا وحشت‌زده هستند. آن‌ها اصرار دارند که اگر آمریکا بلافاصله سر کار برنگردد، و اگر احتمالا این چهار کوادریلیون دلار مشتقات شروع به انفجار سریع کنند، بحران‌های اقتصادی که هویدا خواهد شد باعث ایجاد سقوط بزرگی با عواقب غیرقابل محاسبه می‌شود که در تاریخ دیده نشده است.

یا شاید این فقط بزرگ‌تر از اخگر زندگی جهت آغاز یک اقتصاد جدیدی باشد.

ترجمه: آمادور نویدی

درباره نویسنده:

پپه اسکوبار، خبرنگار جان بدر برده در  آسیا تایمز

 است.

 آخرین کتابش ۲۰۳۰

Share: