چهلمین روز اعتصاب کارگران هفت تپه در برابر فرمانداری شوش

چهلمین روز اعتصاب کارگران هفت تپه و پنجاه و هفتمین روز اعتصاب کارگران بخش دفع آفات و غیر نیشکری همراه با سایر کارگران

روز شنبه ۳۰ مردادماه ۱۴۰۰، بعد از چند روز تعطیلی، برای چهلمین روز اعتصاب کارگران هفت تپه ادامه داشت. آنان بار دیگر در برابر فرمانداری شهرستان شوش دست به تجمع زدند.

کارگران بنرهایی در دست داشتند که روی آنها نوشته شده بود: «بترسید از آه مظلوم». «هل من ناصر ینصرنی، آیا کسی هست ما را یاری کند».

خواسته‌های فوری و حداقل کارگران نیشکر هفت تپه:

ـ تعیین تکلیف وضعیت شرکت بعد از خلع ید از بخش خصوصی.

ـ پرداخت حقوق‌های عقب افتاده.

ـ بازگشت به کار تمامی همکاران اخراج شده.

ـ تمدید قرارداد کارگران دفع آفات و کارگران غیرنیشکری.

ـ واکسيناسيون، سریع و رایگان تمامی کارکنان و کارگران در مقابل کرونا.

پنجاه و هفتمین روز اعتصاب کارگران هفت تپه در بخش دفع آفات و غیرنیشکری

در تجمع کارگران هفت تپه، کارگران بخش دفع آفات هفت تپه و غیرنیشکری هفت تپه نیز همراه با آنها در این تجمع اعتراضی شرکت داشتند.

این کارگران به مدت ۵۷ روز است که در اعتصاب بسر می‌برند. مدیران شرکت همچنان از برآورده کردن خواسته‌های کارگران سر باز می‌زنند.

کارگران غیرنیشکری روی پلاکاردی نوشته بودند: «ما کارگران اخراجی غیرنیشکری با سابقه چند ساله مظلومانه اخراج و بلاتکلیف شدیم. ما خواستار بازگشت به کار و تبدیل وضعیت قراردادی در شرکت هفت تپه هستیم».

روی پلاکارد دیگری نوشته شده بودند: «ابلاغ و اجرای فوری حکم صادر شده خلع ید».

در طی مدت اعتصاب کارگران هفت تپه، سلیمانی دشتکی استاندار خوزستان و عدنان غزی فرماندار شوش در همدستی با اسد‌بیگی، همواره در صدد به شکست کشاندن اعتصاب آنها بوده‌اند.

آنها به جای حل مشکلات کـارگران هفت تپه برای آنان خط و نشان می‌کشند.

اعتصاب کارگران هفت تپه، در بخش‌های مختلف این شرکت با اتحاد و همدلی همه کارگران برای دست یافتن به خواسته‌هایشان پیش می‌رود.

به گزارش کارگران هفت تپه، آنان برای هفت تپه همه خطرات را به جان خریده و به خیابان آمده‌اند. برای زنده نگه‌داشتن هفت تپه با سرمایه‌داران و اختلاس‌گران این صنعت و مقامات حکومتی از شهرستان شوش تا بالاترین مقامات کشوری می‌جنگند. شرایط سخت را به جان خریده‌اند، اما از حق خود کوتاه نیامده‌اند.

تعدادی از کارگران و نمایندگان آنها در این مدت که کرونا تمام کشور را دربرگرفته است، در همین تجمع‌های روزانه به کرونا مبتلا شده‌اند. برخی حتی همسر و فرزندان‌شان نیز مبتلا شده‌اند و در خانه یا بیمارستان بستری هستند.

برخی کارگران برای زنده نگه‌داشتن اعتصاب و اعتراضات از همه چیز خود مایه گذاشتند. از آن کارگری که با پول خود الکل خریده و روزانه همچنان که در فیلم‌ها دیده‌اید، دستان کارگران را ضدعفونی می‌کند. یا آن کارگرانی که باز با همان پول و اندوخته خود، روزانه آب و شربت و الزامات آن را برای تجمع آماده و به مقابل فرمانداری می‌آورند.

اینها همه بیانگر اتحاد کارگران و عزم آنها برای بدست آوردن حق‌شان است. آنچه که حکومت از آن ترس و وحشت دارد و در این مدت ۴۰ روز با آوردن مسئولان و مقامات شهرستان شوش به جمع کارگران، همه تلاش خود را برای جمع کردن این اعتراض بکار گرفتند. اما موفق نشدند و کارگران بر خواسته‌های پایه‌ای خود تاکید نمودند.

Share: