کارگران در ته صف واکسیناسیون کرونا

کارگران با اینکه نیروی اصلی کار کشور هستند، در ته صف واکسیناسیون برای بیماری کرونا قرار گرفته‌اند

کارگران کشور که اصلی‌ترین نیروی تولید هستند، در ته صف واکسیناسیون قرار دارند. آنان بار اقتصاد کشور را بر دوش می‌کشند. اما در بی‌توجهی کامل قرار گرفته‌اند.

از زمان شیوع کرونا در کشور، دولت بهترین بیمارستانها و امکانات درمانی را در اختیار کارگزاران خود قرار داد. نمایندگان مجلس، دولت‌مردان، سپاه پاسداران و حتی هنرمندان و خبرنگاران را واکسن زدند. اما تاکنون هیچ توجهی به کارگران در قبال واکسیناسیون آنها صورت نگرفته است.

کارگران کشور در دو سال گذشته که کرونا در کشور شایع شده است، تحت شدید‌ترین فشارهای فیزیکی و روحی قرار دارند. مشکلات صنفی کارگران به میزانی افزایش یافته است که میتوان گفت طبقه کارگر ایران در حال نابودی است.

بالاترین ستمی که در حق طبقه کارگر ایران صورت گرفته، میدان دادن به کارفرمایان برای بکارگیری موقت شغلی است. در حال حاضر بیش از ۹۵درصد کارگران شاغل کشور با قراردادهای موقت مشغول کار هستند که همین امر موجب عدم امنیت شغلی و بی‌ثباتی کار شده است.

ماده ۷ قانون کار در این حاکمیت، قرارداد کار را اینطور نوشته است:

«قرارداد کار عبارت است از قرارداد کتبی یا شفاهی که به موجب آن کارگر در قبال دریافت حق‌السعی، کاری را برای مدت موقت یا مدت غیرموقت برای کارفرما انجام می‌دهد».

این ماده قانونی شکاف استثمار کارگران را برای کارفرما باز گذاشته است. در نتیجه موجب شده است که کارفرما با دست باز از شرایط بیکاری در کشور سوءاستفاده نماید. در نهایت نیروی کار خودش را با قراردادهای موقت بکار می‌گیرد. کارفرما با توسل به این شیوه، خود را از پرداخت مزایای کارگری و حق بیمه و دیگر تعهداتش معاف می‌داند. لذا این کارگران هستند که به بردگی کشیده می‌شوند.

اکنون موج کرونا همه کشور را فرا گرفته است و روزانه چند صد نفر بر اثر کرونا جان خود را از دست می‌دهند. دولت نیز تاکنون هیچ اقدامی برای کارگران در قبال واکسیناسیون آنها انجام نداده است. علاوه براین، هیچ برنامه‌ای هم ندارد که کارگران کشور را در یک نوبت‌بندی اعلام شده واکسینه نماید.

البته مشکل واکسیناسیون مساله همه مردم است. خامنه‌ای نیز با حکم جنایتکارانه خود با ممنوع کردن خرید واکسن، همه مردم ایران را به قتلگاه کرونا کشانده است. اما کارگران بر اثر سیاست‌های ضدکارگری از هرگونه تشکل صنفی محروم می‌باشند. خصوصا کارگران پیمانی که واکسیناسیون آنها انجام نشده، مجبور هستند در بدترین شرایط آلودگی کرونایی به کارشان ادامه دهند. این کارگران از ترس اخراج مجبور هستند که در فاصله‌ای نزدیک با دیگر کارگران در محیط‌های بسته کار کنند که درصد ابتلایشان را به کرونا بالاتر برده است. لذا لازم است که واکسیناسیون کارگران هرچه زودتر در اولویت قرار گیرد.

Share:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *