کارگران شهرداری ، نارنجی‌پوشان زحمتکش خیابان‌ها و نا‌آشنا به حقوق خود

کارگران شهرداری از آن دسته از کارگران هستند که کار خود را پیش از طلوع آفتاب آغاز می‌کنند و تا شروع کار اداره‌جات باید کار خود را تمام کرده باشند. هر کارگر شهرداری باید روزانه تقریبا ۲ کیلومتر را نظافت کنند.

آنها با آنکه به کاری سخت اشتغال دارند، بیشترشان نمی‌دانند که قانون چه حقوقی را برای آنها به رسمیت شناخته است. قانون کار در ایران، در شمار ناقص‌ترین قوانین کار در جهان به حساب می‌آید. اما این کارگران با وظایفی که همین قانون کار معیوب برای پیمان‌کاران مشخص کرده و حقوقی که برای کارگران تعیین نموده است، بیگانه‌اند.

یکی از دلایل آن، این است که پیمان‌کاران به استخدام کارگران موقت روی می‌آورند. این شیوه استخدام کارگر، برای پیمان‌کاران این فایده را دارد که خود را ملزم به رعایت همان قوانین و ضوابط ناقصی که در قانون کار مشخص شده، نبینند.

اغلب کارگران به دلیل بیکاری و فشار زندگی به هر کاری که از آنها خواسته شود، روی می‌آورند. بنابراین، قوانین کار برای آنها بی‌رنگ است و بدون قرارداد وارد کار می‌شوند و به پولی که به آنها پرداخت می‌‌کنند، راضی هستند.این کارگران نه با حداقل مزد آشنایی دارند و نه با حداکثر ساعت کار؛ آنها تابع اراده کارفرما می‌شوند و به هر مبلغی که به آنها پرداخت ‌شود و به هر میزان کار که از آنها خواسته شود، تن می‌دهند.

توجه به دانش فنی کارگران و آشنا ساختن به حقوق‌شان از وظایف کارفرماست؛ اما این جنبه از وظایفی که در قوانین کار کشورها برای کارفرما مشخص شده، شاید برای کارگران شهرداری ایران که اغلب سواد چندانی هم ندارند، بی‌معنی باشد؛ بر این اساس، هیچگاه پیگیر آن نیستند.

علاوه بر این، در ایران نهاد و سازمانی نیست که به دنبال تحقق و اجرای این ضوابط و قوانین در رابطه با کارگران باشد. در این زمینه به جرأت می‌توان گفت که کارگران شهرداری به فراموشی سپرده شده‌اند.

مشکلات کارگران شهرداری بیشتر از آن است که هیچ‌یک از آنها دغدغه رعایت حق و حقوقی که قانون برای آنها در نظر گرفته است، داشته باشند. اولویت نخست کارگران شهرداری، حفظ شغل‌شان است.

Share: